Άρθρα / Νέα

12-1200x586.jpg

Η γυροειδής αλωπεκία (τριχοφάγος) είναι μια αυτοάνοση υποτροπιάζουσα πάθηση κατά την οποία ο/η ασθενής χάνει ξαφνικά τρίχες από το τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια, τα βλέφαρα, τα γένια ή και το σώμα κατά πλάκες.

Οι υπάρχουσες μέχρι στιγμής θεραπείες περιορίζονται κυρίως στην κορτιζόνη ή άλλα ανοσοκατασταλτικά με αρκετές ανεπιθύμητες ενέργειες και με αποτελέσματα που ποικίλουν. Μια σχετικά νέα προσέγγιση είναι η επιλεκτική αναστολή της ιντερφερόνης γ και της ιντερλευκίνης 15 από ένα νέο φάρμακο, το baricitinib, ένα JK αναστολέα.

Δύο νέες μελέτες που έγιναν σε συνολικά 654 ενήλικες ασθενείς, με μέση ηλικία τα 38 έτη και διήρκησαν 12 χρόνια έδειξαν την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου φαρμάκου ενάντια σε placebo.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη κάλυψη των προσεβλημένων περιοχών (τουλάχιστον 80%) με χρήση

 

4 mg baricitinib: 37%

2 mg baricitinib: 21%

με placebo: 4%

Στις πιθανές επιπλοκές του φαρμάκου συγκαταλέγεται εμφάνιση ακμής, αυξημένα επίπεδα CK, LDL και HDL.

Στη Ελλάδα το φάρμακο κυκλοφορεί και συνταγογραφείται.


Untitled-design-39-1200x675.jpg

Οι βλεφαρίδες μπορεί να πέφτουν για πολλούς λόγους, από απλά εγκαύματα έως μετά από χημειοθεραπεία. Παρόλο που μπορεί να χρειαστεί χρόνος, οι βλεφαρίδες συνήθως ξαναμεγαλώνουν.
Παρομοίως με τα μαλλιά στο τριχωτό της κεφαλής, οι βλεφαρίδες περνούν επίσης από αναπτυξιακούς κύκλους, οπότε η πτώση μερικών δεν προκαλεί ανησυχία. Ωστόσο, τραυματισμοί και ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν την πτώση πολλών ή των περισσότερων βλεφαρίδων.

Αιτίες

Εγκαύματα

Αν οι βλεφαρίδες καούν αλλά τα θυλάκια της τρίχας παραμένουν άθικτα, οι βλεφαρίδες συνήθως ξαναμεγαλώνουν σε 6 εβδομάδες. Ωστόσο, αν οι θύλακες των τριχών καούν, πιθανώς οι βλεφαρίδες να μην ξαναμεγαλώσουν.

Χημειοθεραπεία

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου μπορούν μερικές φορές να προκαλέσουν την πτώση των βλεφαρίδων. Όλα τα φάρμακα χημειοθεραπείας όμως δεν προκαλούν τριχόπτωση .

Εάν ένα άτομο χρησιμοποιεί χημειοθεραπευτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι προκαλεί απώλεια μαλλιών, πιθανώς αυτό επηρεάσει τις τρίχες στο σώμα καθώς και στο τριχωτό της κεφαλής.

Οι τρίχες του σώματος, τα φρύδια και οι βλεφαρίδες συνήθως επηρεάζονται. Συνήθως, οι βλεφαρίδες αρχίζουν να αναπτύσσονται λίγο μετά τη διακοπή της χημειοθεραπείας.

Μηχανικό τραύμα / έλξη

Η τριχοτυλομανία είναι μια ψυχολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την συνήθεια του ατόμου να τραβάει τα μαλλιά και τρίχες σε άλλα σημεία του σώματος.

Οι βλεφαρίδες που έχουν ξεριζωθεί μπορεί να χρειαστούν μερικούς μήνες για να αναπτυχθούν.

Ψεύτικες βλεφαρίδες

Οι ψεύτικες βλεφαρίδες είναι ίνες που είναι κολλημένες στις φυσικές βλεφαρίδες για να δημιουργήσουν μια παχύτερη, μακρύτερη εικόνα.

Ωστόσο, μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στις φυσικές βλεφαρίδες. Αν οι φυσικές βλεφαρίδες πέσουν λόγω των ψεύτικων βλεφαρίδων, συνήθως ξαναμεγαλώνουν σε λίγους μήνες.

Παθήσεις θυρεοειδούς

Η απώλεια των βλεφαρίδων μπορεί να παρατηρηθεί και σε υπερθυρεοειδισμό και σε υποθυρεοειδισμό. Οι βλεφαρίδες συνήθως αρχίζουν να αναπτύσσονται μετά την σωστή ρύθμιση του θυρεοειδούς.

Γυρεοειδής αλωπεκία

Η γυροειδής αλωπεκία είναι μια αυτοάνοση νόσος κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στους θύλακες των τριχών. Η πάθηση οδηγεί σε τριχόπτωση στο τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια και τις βλεφαρίδες.

Θεραπεία

Οι βλεφαρίδες που χάνονται από τη χημειοθεραπεία ενδέχεται να ξαναβγούν. Εάν μια πάθηση του θυρεοειδούς ή αυτοάνοση νόσος οδήγησε σε απώλεια βλεφαρίδων, ο ασθενής θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει το υποκείμενο πρόβλημα υγείας. Ο χρόνος που χρειάζεται για να αναπτυχθούν οι βλεφαρίδες ποικίλλει ανάλογα με την αιτία και την έκταση της απώλειάς τους.

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί επίσης να βοηθήσει τις βλεφαρίδες να αυξηθούν. Ο ιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει τη ειδικές οφθαλμικές σταγόνες.

Πρόληψη

Ενώ δεν είναι πάντα δυνατό να αποφευχθεί η απώλεια βλεφαρίδων, υπάρχουν μερικά βήματα που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος για να μειώσει τον κίνδυνο. Αυτά περιλαμβάνουν:

Μια υγιεινή διατροφή : Ορισμένες διατροφικές ανεπάρκειες μπορεί να συμβάλουν στην απώλεια τριχών. Τα θρεπτικά συστατικά που παίζουν ρόλο στην υγεία των τριχών περιλαμβάνουν:

  • βιταμίνη C
  • βιταμίνη Β
  • βιταμίνη D
  • ψευδάργυρος
  • σίδερο
  • πρωτεΐνη

Βγάζετε το μακιγιάζ τη νύχτα : αφήνοντας μακιγιάζ στα μάτια μπορεί να στεγνώσει τις βλεφαρίδες. Οι ξηρές βλεφαρίδες είναι πιο πιθανό να σπάσουν ή να πέσουν πρόωρα.

Το τρίψιμο των ματιών : Το έντονο τρίψιμο των ματιών μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια των βλεφαρίδων.


hair.jpg

Τι είναι η γυροειδής αλωπεκία

Είναι μια πάθηση κατά την οποία πέφτουν οι τρίχες σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος, κυρίως στο κεφάλι. Ονομάζεται αλλιώς τριχοφάγος. Μπορεί σπάνια να επεκταθεί σε όλο το κεφάλι (alopecia totalis / διαχυτική γυροειδής αλωπεκία) ή και σε όλο το σώμα (alopecia universalis / καθολική ή ολική γυροειδής αλωπεκία).

Η γυροειδής αλωπεκίασή γυναίκες φαίνεται ότι εμφανίζεται λίγο πιο συχνά από ότι σε άνδρες, όπως και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα

Γυροειδής αλωπεκία, συμπτώματα

Το κλασσικό σύμπτωμα της γυροειδούς αλωπεκίας είναι περιοχές χωρίς τρίχες στο κεφάλι, στο πρόσωπο ή και αλλού.

Οι περιοχές αυτές έχουν σχήμα συνήθως κυκλικό. Πιο συχνά εμφανίζονται στο κεφάλι και στα γένια, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος έχει τρίχες.

Η κατάσταση μπορεί να φεύγει και να έρχεται, σπανιότερα όμως είναι μόνιμη.

Σπανιότερα συνδέεται με προβλήματα των νυχιών.

Γυροειδής αλωπεκία στα παιδιά

Φαίνεται ότι στα παιδιά εμφανίζεται συχνότερα από ότι σε ενήλικες, κάτι το οποίο πιθανώς να έχει σχέση με την ατελείωτη ακόμα ανάπτυξη του ανοσολογικού τους συστήματος.

Γυροειδής αλωπεκία, διάγνωση

Η διάγνωση είναι συνήθως εύκολη κλινικά. Η τριχοσκόπηση με δερματοσκόπιο ή με ειδικό υπολογιστή μπορεί να βοηθήσει. Πολύ σπάνια μπορεί να χρειαστεί και βιοψία δέρματος.

Γυροειδής αλωπεκία, αιτία

Οι αιτίες της γυροειδούς αλωπεκίας δεν είναι ακόμα απόλυτα άγνωστες. Σίγουρο είναι ότι δεν είναι κολλητική. Φαίνεται ότι υπάρχει οικογένειες προδιάθεση, αν δηλαδή ένα μέλος της οικογένειας είχε εμφανίσει γυροειδή αλωπεκία στο παρελθόν, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα κι ένα άλλο μέλος της οικογένειας να νοσήσει.

Η γυροειδής αλωπεκία φαίνεται να σχετίζεται με αυτοάνοσες παθήσεις όπως για παράδειγμα θυρεοειδίτιδα και λεύκη.

Πιστεύεται ότι είναι και η ίδια μία αυτοάνοση νόσος κατά την οποία το σώμα επιτίθεται εναντίον των θυλάκων της τρίχας.

Γυροειδής αλωπεκία, αντιμετώπιση

Η κλασική αντιμετώπιση της γυροειδούς αλωπεκίας γίνεται με κορτικοστεροειδή, σε μορφή κρέμας, ενέσεων ή από το στόμα με χάπια.

Η γυροειδής αλωπεκία στα γένια και η γυροειδής αλωπεκίας τα φρύδια φαίνεται ότι απαντούν καλύτερα σε θεραπεία με ενέσεις κορτιζόνης.

Άλλα φάρμακα που έχουνε κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί είναι η μινοξιδίλη, η ανθραλίνη και η κυκλοσπορίνη.

Η νέα θεραπεία για τη γυροειδή αλωπεκία με μέχρι τώρα εξαιρετικά αποτελέσματα είναι οι JAK αναστολείς.

Γυροειδής αλωπεκία και διατροφή

Από πολλούς υποστηρίζεται ότι η διατροφή παίζει ρόλο στην γυροειδή αλωπεκία. Μέχρι στιγμής το μόνο που έχει αποδειχθεί με μελέτες είναι ότι η ελλιπής διατροφή και αυστηρή δίαιτα μπορεί να οδηγήσει σε επανεμφάνιση της γυροειδούς αλωπεκίας. Για την αντιμετώπιση της γυροειδούς αλωπεκίας δεν προτείνεται συγκεκριμένη δίαιτα, παρά μόνο μία ολοκληρωμένη και υγιής διατροφή, πλούσια σε βιταμίνες και πρωτείνες.

Γυροειδής αλωπεκία, ομοιοπαθητική / βότανα

Πολλοί έχουν χρησιμοποιήσει την ομοιοπαθητική, τον βελονισμό, συγκεκριμένα βότανα και άλλες εναλλακτικές θεραπείες για την αντιμετώπιση της γυροειδούς αλωπεκίας. Το αν οι παραπάνω προσεγγίσεις έχουνε κάποιο αποτέλεσμα δεν είναι γνωστό, καθώς οι γυροειδής αλωπεκία εμφανίζει συχνά αυτόματη ίαση.

Γυροειδής αλωπεκία, πρόγνωση

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα μαλλιά ξαναφυτρώνουν μετά από λίγους μήνες μέχρι και ένα χρόνο. Σε σπανιότερες περιπτώσεις με μεγαλύτερες πλάκες χωρίς τρίχες, στην διάχυτη γυροειδή αλωπεκία και στην καθολική γυροειδή αλωπεκία μπορεί να χρειαστούν μέχρι και χρόνια αν δεν ακολουθηθεί ειδική θεραπεία.

Πιστεύετε ότι το στρες παίζει σημαντικό ρόλο. Το στρες μπορεί να χειροτερεύσει την εμφάνιση της γυροειδούς αλωπεκίας, το οποίο οδηγεί σε περισσότερο στρες, άγχος και σπανιότερα κατάθλιψη. Δημιουργείται έτσι ένας κύκλος αιτίας και  συμπτώματος Ο οποίος πρέπει να σπάσει με την κατάλληλη θεραπεία.