Άρθρα / Νέα

1.png

Η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 επηρεάζονται τόσο από τα γονίδια όσο και από τον τρόπο ζωής. Αυτό δεν είναι είδηση. Ωστόσο, τα γονίδια στο ανθρώπινο μικροβίωμα επίσης μπορεί να παίζουν ένα σημαντικό ρόλο, και αυτό είναι σημαντικό νέο. Είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι τα βακτήρια του εντέρου συνθέτουν απαραίτητες βιταμίνες και αμινοξέαLeer Más


40257_2022_671_Fig3_HTML.jpg

Μια νέα μελέτη στη Δανία έδειξε ότι η ψωρίαση, ο διαβήτης τύπου 2 και η παχυσαρκία ίσως να έχουν κοινό γενετικό υπόβαθρο!

Η μελέτη έδειξε ότι οι τρεις αυτές ασθένειες πιθανώς μοιράζονται κοινά παθογόνα γονίδια ενώ κοινοί εξωτερικοί παράγοντες φαίνεται να τις επηρεάζουν εξίσου.

Έλλειψη άσκησης, ανθυγιεινή διατροφή, κάπνισμα, αλκοόλ και στρες φαίνεται ότι επιδεινώνουν και τις τρεις παθήσεις.

Κοινοί μηχανισμοί οδηγούν σε χρόνια φλεγμονή, σημαντικό αιτιολογικό παράγοντα των παθήσεων αυτών. Τέλος η φαρμακευτική αγωγή φαίνεται ότι παίζει επίσης ένα ρόλο, καθώς υπερδοσολογία κορτικοστεροϊδών για τη θεραπεία της ψωρίασης επιδεινώνει τον διαβήτη τύπου 2.

 

Μελετήθηκαν 33.588 τυχαίοι δίδυμοι 20 με 71 χρονών, βρέθηκε ότι 4,2% έπασχαν από ψωρίαση, 1,4% από διαβήτη και 6,3% είχαν ΒΜΙ 30 με 34.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ασθενείς με ψωρίαση είχαν 53% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 και 81% περισσότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι.

Από την άλλη, υπέρβαροι ασθενείς είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν ψωρίαση από ότι οι υπόλοιποι.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχει κοινό γενετικό υπόβαθρο που συνδέει ψωρίαση, διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία και κατέληξαν ότι η θεραπεία της ψωρίασης θα πρέπει να περιλαμβάνει μια ολιστική προσέγγιση με βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, διακοπή του καπνίσματος, σωστή διατροφή και άσκηση.

 

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι ακόμη αποτελέσματα ερευνών που έδειξαν ότι φαρμακευτική βελτίωση των συμπτωμάτων ασθενών με ψωρίαση, μείωσε τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων στους ασθενείς αυτούς, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι η ψωρίαση δεν αποτελεί καθαρά δερματική νόσο αλλά συστηματική με πολλές προεκτάσεις για την υγεία του ασθενούς.

 


iStock_000011999621XSmall.jpg

Μεταβολικό σύνδρομο  –  Ορισμός Με τον όρο μεταβολικό σύνδρομο περιγράφεται η κλινική συνύπαρξη παθολογικών  διαταραχών που μπορεί να οδηγήσει μακροπρόθεσμα στην ανάπτυξη καρδιοαγγειακής νόσου και διαβήτη, γι αυτό και θεωρείται πλέον προστάδιο των παραπάνω κλινικών οντοτήτων. Tα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση του συνδρόμου, που παράλληλα είναι και κάποια από τα συμπτώματά του, είναιLeer Más


health-and-hair-loss-at-cochrane-and-co-hair-replacement-holborn.jpg

Πώς Συνδέεται η Ινσουλίνη με την Τριχόπτωση;

Η αντίσταση στην ινσουλίνη και οι διαταραχές που σχετίζονται με αυτή, όπως το μεταβολικό σύνδρομο και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση τριχόπτωσης. Η αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης λόγω της αντίστασης:

  • Επηρεάζει την ισορροπία ορμονών, αυξάνοντας τα επίπεδα ανδρογόνων, τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν ανδρογενετική αλωπεκία.
  • Προκαλεί φλεγμονή και βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία του τριχωτού της κεφαλής, μειώνοντας τη θρέψη των τριχοθυλακίων.
  • Συνδέεται με διαταραχές όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), που συχνά συνοδεύεται από τριχόπτωση σε γυναίκες.

Η τριχόπτωση που σχετίζεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη είναι μη ουλωτική αλωπεκία, δηλαδή αναστρέψιμη εάν αντιμετωπιστούν οι υποκείμενες αιτίες και εφαρμοστούν κατάλληλες θεραπείες.

Διάγνωση της Τριχόπτωσης από Ινσουλίνη

Η διάγνωση βασίζεται στον εντοπισμό των αιτίων της τριχόπτωσης και περιλαμβάνει:

  1. Εξετάσεις αίματος: Μέτρηση των επιπέδων γλυκόζης, ινσουλίνης, καθώς και άλλων ορμονών όπως της τεστοστερόνης και των οιστρογόνων.
  2. Δερματοσκόπηση: Εξέταση του τριχωτού για τον εντοπισμό χαρακτηριστικών ανδρογενετικής αλωπεκίας.
  3. Ψηφιακό Τριχοριζόγραμμα: Για την αξιολόγηση της πυκνότητας και της φάσης ανάπτυξης των τριχών.
  4. Αξιολόγηση μεταβολικού συνδρόμου: Μέτρηση δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), περιφέρειας μέσης και λιπιδαιμικού προφίλ με τη συνεργασία άλλων ειδικοτήτων.

Θεραπείες για Τριχόπτωση που Συνδέεται με Ινσουλίνη

Η προσέγγιση είναι συνδυαστική και περιλαμβάνει:

Ενδοκρινολογική Θεραπεία

  1. Διατροφή και Άσκηση: Βελτιώνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μειώνουν τη φλεγμονή.
  2. Φαρμακευτική αγωγή:
    • Μετφορμίνη: Μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη.
    • Αντιανδρογόνα (π.χ. σπιρονολακτόνη): Για τη μείωση των επιπέδων ανδρογόνων.
    • Στατίνες: Σε περιπτώσεις αυξημένων λιπιδίων που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο.
    • Φυτοοιστρογόνα και άλλα ήπια σκευάσματα

Δερματολογική Θεραπεία

Για την αποκατάσταση της τριχόπτωσης χρησιμοποιούνται:

  1. Μεσοθεραπείες: Ενέσιμες ουσίες που ενισχύουν τη θρέψη και την κυκλοφορία στο τριχωτό της κεφαλής.
  2. PRP (Platelet-Rich Plasma): Χρήση πλάσματος εμπλουτισμένου με αιμοπετάλια για αναγέννηση των τριχοθυλακίων.
  3. Τοπικές θεραπείες:
    • Μινοξιδίλη: Προάγει την ανάπτυξη των τριχών.
    • Φάρμακα κατά των ανδρογόνων σε τοπική μορφή.
  4. Laser Θεραπείες: Βελτιώνουν την κυκλοφορία και διεγείρουν την ανάπτυξη των τριχών.

Γιατί Είναι Σημαντική η Άμεση Παρέμβαση;

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορούν να προλάβουν την εγκατάσταση της αραίωσης και να ενισχύσουν την επαναφορά της πυκνότητας των μαλλιών. Εάν παρατηρείτε τριχόπτωση, επισκεφθείτε άμεσα δερματολόγο για μια εξατομικευμένη προσέγγιση.


Diabetes-and-psoriasis-Banner-1200x395.jpg

Η πλήρης κατανόηση της αιτιολογίας της ψωρίασης παραμένει ασαφής, ωστόσο θεωρείται ότι σχετίζεται με αλληλεπιδράσεις γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Από την άλλη πλευρά, το ζάχαρο, ή γλυκόζη, αποτελεί την κύρια πηγή ενέργειας του οργανισμού. Προέρχεται από τη διατροφή και ρυθμίζεται από την ορμόνη ινσουλίνη.

Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, ενδεχομένως να υφίσταται σύνδεση μεταξύ ψωρίασης και επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Ακολουθούν ορισμένα από τα ευρήματα:

  • Αυξημένος Κίνδυνος Διαβήτη: Άτομα με ψωρίαση εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από υπεργλυκαιμία. Μία μελέτη αποκάλυψε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη ήταν 11% υψηλότερος σε ασθενείς με ήπια ψωρίαση και 46% υψηλότερος σε ασθενείς με σοβαρή ψωρίαση σε σύγκριση με υγιείς συμμετέχοντες.
  • Αντίσταση στην Ινσουλίνη: Η ψωρίαση ενδεχομένως να συνδέεται με αντίσταση στην ινσουλίνη, κατάσταση όπου τα κύτταρα του οργανισμού δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ινσουλίνη, οδηγώντας σε υπεργλυκαιμία. Αυτό συμβαίνει επειδή η φλεγμονή που σχετίζεται με την ψωρίαση δύναται να επηρεάσει αρνητικά την ικανότητα του οργανισμού για αποτελεσματική χρήση της ινσουλίνης. Από την άλλη φαίνεται ότι και η αντίσταση στην ινσουλίνη και γενικότερα το μεταβολικό σύνδρομο, συντηρεί τις εξάρσεις της ψωρίασης, με αποτέλεσμα ένα φαύλο κύκλο.
  • Φλεγμονή: Τόσο η ψωρίαση όσο και ο διαβήτης συνδέονται με φλεγμονώδεις διεργασίες στον οργανισμό. Η χρόνια φλεγμονή δύναται να συμβάλει στην ανάπτυξη και των δύο παθήσεων. Η φλεγμονώδης αντίδραση στην ψωρίαση δύναται να επηρεάσει δυσμενώς τον μεταβολισμό της γλυκόζης και να αυξήσει τον κίνδυνο για διαβήτη.

Πώς μπορούν τα άτομα με ψωρίαση να διαχειριστούν τα επίπεδα σακχάρου τους;

Εκτός από τις γενικές συμβουλές που προαναφέρθηκαν, υπάρχουν και άλλα μέτρα που μπορούν να λάβουν τα άτομα με ψωρίαση για τη διαχείριση των επιπέδων σακχάρου τους:

  • Επιλογή Θεραπείας Ψωρίασης: Ορισμένες θεραπείες για την ψωρίαση, όπως τα βιολογικά φάρμακα, δύναται παράλληλα να βελτιώσουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να συμβάλουν στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Συζητήστε με το δερματολόγο σας για τις διαθέσιμες επιλογές θεραπείας και ποια είναι η καταλληλότερη για εσάς.
  • Παρακολούθηση Σακχάρου στο Αίμα: Τα άτομα με ψωρίαση, ιδιαίτερα εκείνα με αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, θα πρέπει να παρακολουθούν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους στο σπίτι ή σε μικροβιολόγο.
  • Συνεργασία με την Ιατρική Ομάδα: Η στενή συνεργασία του ασθενούς με τον δερματολόγο, με ενδοκρινολόγο και διατροφολόγο αλλά και η συνεργασία των ειδικών αυτών μεταξύ τους, θα αντιμετωπίσει την κατάσταση ολιστικά και αποτελεσματικά.

Συμπέρασμα:

Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και σακχάρου στο αίμα είναι περίπλοκη και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα. Εντούτοις, τα διαθέσιμα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ψωρίαση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για διαβήτη και να επηρεάσει αρνητικά τον μεταβολισμό της γλυκόζης.

Είναι σημαντικό τα άτομα με ψωρίαση να λαμβάνουν μέτρα για τη διαχείριση των επιπέδων σακχάρου τους, όπως:

  • Υιοθέτηση υγιεινής διατροφής πλούσιας σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως
  • Διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους
  • Τακτική άσκηση
  • Διακοπή καπνίσματος
  • Αποτελεσματική θεραπεία για την ψωρίαση
  • Τακτική παρακολούθηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα
  • Συνεργασία με την ιατρική ομάδα

Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπεία τόσο της ψωρίασης όσο και του διαβήτη μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και να μειώσουν τον κίνδυνο επιπλοκών.

Πηγές:

National Psoriasis Foundation