Άρθρα / Νέα

Cyclosporine-scaled-1-1200x418.jpg

Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει αυτοάνοσα νοσήματα με τη βιταμίνη D3. Η σχέση “λεύκη και βιταμίνη D” μελετάται συχνά στη βιβλιογραφία.

Τι είναι η βιταμίνη D3;

Αν και η βιταμίνη D λαμβάνεται από διαιτητικές πηγές, μπορεί επίσης να συντεθεί στο δέρμα από τη χοληστερόλη με την παρουσία ηλιακού φωτός.

Όταν αποκτηθεί από τα τρόφιμα, η βιταμίνη D μετατρέπεται πρώτα σε καλσιντιόλη στο ήπαρ και στη συνέχεια να καλσιτριόλη στα νεφρά. Όταν θέλουμε να μετρήσουμε τα επίπεδα της βιταμίνης D στον οργανισμό, μετράμε τον μεταβολίτη της βιταμίνης D και όχι την ίδια.

Η καλσιτριόλη είναι ο ενεργός μεταβολίτης της βιταμίνης και ενεργεί ως ορμόνη στο σώμα. Είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών, δεδομένου ότι ρυθμίζει το επίπεδο του ασβεστίου και του φωσφόρου στο σώμα. Ακόμα, η καλσιτριόλη ρυθμίζει την διαίρεση, την διαφοροποίηση και τον θάνατο των κυττάρων.

Οι δύο χρήσιμες μορφές της βιταμίνης D στον άνθρωπο ονομάζονται καλσιφερόλες. Η βιταμίνη D2 είναι γνωστή ως εργοκαλσιφερόλη ενώ η βιταμίνη D3 είναι η χοληκαλσιφερόλη. Η βιταμίνη D3 βρίσκεται στο δέρμα και το γάλα των ζώων ενώ η βιταμίνη D2 παράγεται από μύκητες, φυτοπλαγκτόν και ασπόνδυλα. Ως εκ τούτου, η βιταμίνη D3 είναι η μορφή της βιταμίνης D που παράγεται στο ανθρώπινο δέρμα.

Η παραγωγή της βιταμίνης D3 απαιτεί υπεριώδη ακτινοβολία (UVB) και 7-dehydrocholesterol. Αυτή η σύνθεση λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό στρώμα της επιδερμίδας και η βιταμίνη D που παράγεται είναι σε μεγάλες ποσότητες.

Όταν η βιταμίνη D λαμβάνεται από το στόμα, μετατρέπεται σε καλσιτριόλη, και μεταφέρεται από πρωτεΐνες δέσμευσης στο αίμα. Στη συνέχεια συνδέεται με τους υποδοχείς VDR (υποδοχείς βιταμίνης D) στον πυρήνα των κυττάρων. Αυτοί οι υποδοχείς βρίσκονται στον εγκέφαλο, την καρδιά, το μαστό, τον προστάτη, τους γεννητικούς αδένες και το δέρμα.

Διαιτητικές πηγές της βιταμίνης D

Οι διαιτητικές πηγές της βιταμίνης D2 είναι τα μανιτάρια και τα μύδια.
Η βιταμίνη D3 βρίσκεται στα λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός και οι σαρδέλες. Βρίσκεται ακόμα σε μεγάλες ποσότητες στο ελαιόλαδο, στο βοδινό συκώτι και τα αυγά.

Η συνιστώμενη ημερήσια δόση για τη βιταμίνη D είναι 15 μικρογραμμάρια. Αυτή αυξάνεται σε 20 μικρογραμμάρια ανά ημέρα για τα άτομα ηλικίας άνω των 70 ετών. Το κύριο αποτέλεσμα της ανεπάρκειας της βιταμίνης D είναι η εναπόθεση αλάτων στα οστά. Ως εκ τούτου, τα οστά μαλακώσουν. Αυτό οδηγεί σε ραχίτιδα σε παιδιά και οστεομαλακία στους ενήλικες.

Λεύκη και βιταμίνη D

Για να κατανοήσουμε τη σύνδεση λεύκης και βιταμίνης D πρέπει να ξαναδούμε σύντομα την παθολογία της πάθησης. Η λεύκη είναι μια διαταραχή της χρώσης του δέρματος στην οποία εμφανίζονται λευκές (υπομελαγχρωτικές) κηλίδες.

Η μελανίνη είναι η χρωστική ουσία του δέρματος που παράγεται από εξειδικευμένα κύτταρα που ονομάζονται μελανινοκύτταρα.

Η μελανίνη παράγεται ως απάντηση στην υπεριώδη ακτινοβολία. Στόχος της είναι να προστατεύει το δέρμα από τις βλάβες του ήλιου, δηλαδή το έγκαυμα. Όταν όμως ο πληθυσμός των μελανινοκυττάρων πέσει, το δέρμα χάνει την χρωστική ουσία του και γίνεται λευκό.

Η χρησιμότητα της βιταμίνης D για την αντιμετώπιση παθήσεων του δέρματος αναφέρθηκε πρώτα σε περιπτώσεις ασθενών με ψωρίαση που λαμβάνουν τοπικά ανάλογα της βιταμίνης D, όπως η καλσιποτριόλη και η καλσιτόλη.

Σε αυτούς τους ασθενείς, τα ανάλογα της βιταμίνης D προκάλεσαν την υπερμελάγχρωση του δέρματος. Δεδομένου ότι η λεύκη είναι υπομελάγχρωση του δέρματος, σκέφτηκαν οι ερευνητές ότι αυτά τα ανάλογα της βιταμίνης D θα μπορούσαν να βοηθήσει τον επαναχρωματισμό των λευκών κηλίδων της λεύκης.

Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί με τους οποίους η βιταμίνη D μπορεί να βοηθήσει στην θεραπεία της λεύκης. Μερικές από αυτές αναλύονται παρακάτω.

Λεύκη και βιταμίνη D :  ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες

Η 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη, η προορμόνη της βιταμίνης D που παράγεται στο ήπαρ από διαιτητικές πηγές, μπορεί να μετατραπεί σε καλσιτριόλη από τα μακροφάγα και μονοκύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Η καλσιτριόλη δρα σαν μία κυτοκίνηΠροστατεύει τον οργανισμό από παθογόνους μικροοργανισμούς.

Ωστόσο, η βιταμίνη D επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα με περισσότερους τρόπους. Για παράδειγμα, πολλά κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος όπως πχ. τα μονοκύτταρα και τα λευκά αιμοσφαίρια όπως τα Τ και τα Β κύτταρα έχουν υποδοχείς βιταμίνης D.

Ως εκ τούτου, η βιταμίνη D μπορεί να καταστείλει την ενεργοποίηση των Τ κυττάρων και την απελευθέρωση κυτοκινών όπως ο ΤNF-a. Αυτή ακριβώς η δράση της είναι ο λόγος που τα ανάλογα της βιταμίνης D χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψωρίασης, αλλά και της λεύκης.

Επειδή η βιταμίνη D καταστέλλει κάποια κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορεί να προστατεύσει τα μελανινοκύτταρα από την καταστροφή που προκαλεί η αυτοάνοση αυτή πάθηση.

Όταν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος επιτίθενται στα μελανινοκύτταρα το δέρμα αποχρωματίζεται. Έτσι, ρυθμίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, η βιταμίνη D μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή των μελανοκυττάρων, να σταματήσει τον περαιτέρω αποχρωματισμό και να προωθήσει την επαναχρωματισμό του δέρματος.

Λεύκη και βιταμίνη D: ωρίμανση των κυττάρων του δέρματος

Η βιταμίνη D είναι γνωστή για την προώθηση της ωρίμανσης των κυττάρων του δέρματος, συμπεριλαμβανομένων των κερατινοκυττάρων, των ινοβλαστών και των μελανινοκυττάρων. Αυτά τα κύτταρα του δέρματος δεν έχουν υποδοχείς βιταμίνης D.

Με την προώθηση της διαφοροποίησης και του πολλαπλασιασμού των μελανινοκυττάρων, η βιταμίνη D εξασφαλίζει ότι η παραγωγή των νέων μελανινοκυττάρων υπερβαίνει το ρυθμό με τον οποίο αποπίπτουν (πεθαίνουν) τα παλαιά μελανοκύτταρα.

Λεύκη και βιταμίνη D: αντιοξειδωτικές ιδιότητες

Η βιταμίνη D έχει ορισμένες σημαντικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Σε αντίθεση με τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες των βιταμινών Α, C και Ε, η βιταμίνη D προστατεύει το δέρμα από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου με έναν έμμεσο μηχανισμό.

Το οξειδωτικό στρες από τις ελεύθερες ρίζες παρεμβαίνει στην ομοιόσταση του ασβεστίου στο δέρμα. Επειδή η βιταμίνη D αποκαθιστά αυτή την ομοιόσταση, βοηθά στη μείωση των επιπέδων των ελεύθερων ριζών στο δέρμα. Αυτή η επίδραση μειώνει τη φλεγμονή και  τελικά προστατεύει τα μελανινοκύτταρα από την καταστροφή.

Λεύκη και βιταμίνη D: Τι είναι η καλσιποτριόλη;

Η καλσιποτριόλη είναι το πιο μελετημένο ανάλογο της βιταμίνης D που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της λεύκης. Είναι μια συνθετική ένωση που προέρχεται από την καλσιτριόλη. Είναι διαθέσιμη σε κρέμααλοιφή και διάλυμα.

Η καλσιποτριόλη ενδείκνυται για τη θεραπεία της ψωρίασηςΣυμπτωματικά ανακαλύφθηκε η χρησιμότητά της στη θεραπεία της λεύκης τυχαία από ασθενείς με ψωρίαση που είχαν επίσης διαταραχές χρώσης στις προσβεβλημένες περιοχές.

Η καλσιποτριόλη είναι εξαιρετικά ασφαλής για χρήση. Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά του στη θεραπεία της λεύκης, συχνά συνδυάζεται με τοπικά γλυκοκορτικοειδή ή με φωτοθεραπεία.

Η καλσιποτριόλη αδρανοποιείται από τα διάφορα οξέα. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να συνδυάζεται με τοπικά προϊόντα που περιέχουν σαλικυλικό οξύ.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό, Acta Dermatologica-Venereologica το 2006, μελετήθηκε η σχέση του γονιδίου του υποδοχέα της βιταμίνης D με την ανάπτυξη της λεύκης. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το γονίδιο αυτό ανευρίσκεται συχνά σε παραλλαγή σε άτομα που πάσχουν από λεύκη.

Είναι πιθανό ότι αυτή η γενετική παραλλαγή του γονιδίου παράγει υποδοχείς βιταμίνης D που δεν δεσμεύουν καλά τη φυσική βιταμίνη D και τα συνθετικά ανάλογά της. Αυτό θα σήμαινε ότι οι άνθρωποι με αυτή τη γενετική μετάλλαξη έχουν μικρότερη προστασία από τη βιταμίνη Α και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης λεύκης.

Σε μια μελέτη του 1999 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Παιδιατρική Δερματολογία, 21 ασθενείς με λεύκη ηλικίας 5 – 17 ετών έλαβαν καλσιποτριόλη το βράδυ τοπικά ενώ ακολουθούσε για 10 – 15 λεπτά έκθεση στο ηλιακό φως την επόμενη μέρα. Τα περισσότερα από τα παιδιά έδειξαν σημάδια επαναμελάχρωσης με 10 από αυτά να έχουν πλήρη επαναχρωματισμό και μόνο 4 χωρίς βελτιώση στο χρώμα του δέρματος.

Μια μελέτη του 1998 συνέκρινε την αποτελεσματικότητα της PUVA συν καλσιποτριόλη έναντι μόνο PUVA στη θεραπεία της λεύκης. Η μελέτη έδειξε ότι η προσθήκη της καλσιποτριόλης βελτίωσε το ποσοστό επιτυχίας της PUVA ενώ συντόμεψε τη διάρκεια της θεραπείας.


images-1200x800.webp

Χρειάζονται συμπληρώματα διατροφής όσοι λαμβάνουν Μουντζάρο;

Η θεραπεία με Μουντζάρο (τιρζεπατίδη) αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία για την απώλεια βάρους και τη ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.
Μαζί όμως με τη σημαντική μείωση της όρεξης και της πρόσληψης τροφής, προκύπτει ένα πολύ συχνό ερώτημα από τους ασθενείς:

👉 Χρειάζονται συμπληρώματα διατροφής όσοι λαμβάνουν Mounjaro;
👉 Δημηιουργούνται ελλείψεις βιταμινών;
👉 Τι λένε οι επιστημονικές μελέτες;

Στο άρθρο αυτό απαντάμε τεκμηριωμένα και με απλή γλώσσα:

  • πότε τα συμπληρώματα δεν χρειάζονται,

  • πότε είναι ωφέλιμα ή απαραίτητα,

  • ποια έχουν πραγματική επιστημονική βάση.

Το άρθρο βασίζεται σε δεδομένα από μεγάλες κλινικές μελέτες της τιρζεπατίδης (SURPASS, SURMOUNT) και στη σύγχρονη ενδοκρινολογική πρακτική.


Πώς επηρεάζει το Mounjaro τη διατροφική πρόσληψη;

Το Mounjaro δρα:

  • μειώνοντας την όρεξη

  • επιβραδύνοντας την γαστρική κένωση

  • αυξάνοντας το αίσθημα κορεσμού

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα:

  • μικρότερα γεύματα

  • λιγότερα συνολικά τρόφιμα

  • συχνά χαμηλότερη πρόσληψη πρωτεΐνης, βιταμινών και ιχνοστοιχείων

📌 Δεν δημιουργεί ελλείψεις από μόνο του, αλλά μπορεί να τις αποκαλύψει ή να τις επιδεινώσει όταν η διατροφή δεν είναι επαρκής.


Τι δείχνουν οι μελέτες για τα συμπληρώματα κατά τη λήψη Μουτζάρο;

Στις μεγάλες κλινικές μελέτες της τιρζεπατίδης:

  • δεν χορηγήθηκαν συστηματικά συμπληρώματα

  • δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές διατροφικές ανεπάρκειες στον γενικό πληθυσμό

  • όμως καταγράφηκε μείωση άλιπης μάζας όταν δεν υπήρχε σωστή διατροφική υποστήριξη

👉 Τα συμπληρώματα δεν είναι υποχρεωτικά για όλους, αλλά η ανάγκη τους εξαρτάται από:

  • το επίπεδο θερμιδικού περιορισμού

  • τη διάρκεια της θεραπείας

  • την ηλικία

  • το φύλο

  • και τις εργαστηριακές εξετάσεις


Πρωτεΐνη: το πιο συχνά απαραίτητο “συμπλήρωμα”

Η επαρκής πρωτεΐνη είναι κεντρικός παράγοντας για:

  • διατήρηση μυϊκής μάζας

  • πρόληψη σαρκοπενίας

  • καλύτερο μεταβολισμό

Τι δείχνει η βιβλιογραφία:

Μελέτες σε θεραπείες απώλειας βάρους (φαρμακευτικές και μη) δείχνουν ότι:

  • πρόσληψη <0,8 g/kg/ημέρα αυξάνει σημαντικά την απώλεια μυών

  • πρόσληψη 1,2–1,5 g/kg/ημέρα προστατεύει την άλιπη μάζα

Πότε χρειάζεται συμπλήρωμα πρωτεΐνης:

  • όταν ο ασθενής δεν μπορεί να φάει επαρκείς ποσότητες

  • όταν υπάρχει έντονη ανορεξία

  • σε γυναίκες μετά τα 40

  • σε άτομα που γυμνάζονται με αντιστάσεις

📌 Η χρήση πρωτεΐνης δεν αντικαθιστά το φαγητό, το συμπληρώνει.


Βιταμίνη D: συχνή έλλειψη – σημαντική για μύες και οστά

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι πολύ συχνή στον ελληνικό πληθυσμό, ανεξάρτητα από το Mounjaro.

Η βιβλιογραφία δείχνει ότι:

  • χαμηλή βιταμίνη D σχετίζεται με μυϊκή αδυναμία

  • επηρεάζει αρνητικά τη δύναμη και την ισορροπία

  • συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων

👉 Σε ασθενείς με Mounjaro, ο έλεγχος της βιταμίνης D είναι ιδιαίτερα σημαντικός, ειδικά όταν συνυπάρχει απώλεια βάρους.


Βιταμίνη Β12: πότε πρέπει να ελέγχεται;

Το Mounjaro δεν επηρεάζει άμεσα την απορρόφηση και τα επίπεδα της Β12 όπως π.χ. η μετφορμίνη.
Ωστόσο, η χαμηλή πρόσληψη ζωικών τροφών μπορεί να οδηγήσει σε οριακά επίπεδα.

Έλεγχος Β12 συνιστάται:

  • σε μακροχρόνια θεραπεία

  • σε χορτοφαγική ή πολύ περιοριστική διατροφή

  • όταν υπάρχει κόπωση ή νευρολογικά συμπτώματα

📌 Η συμπληρωματική χορήγηση γίνεται μόνο αν υπάρχει ένδειξη.


Μαγνήσιο και ηλεκτρολύτες

Η μειωμένη πρόσληψη τροφής και υγρών μπορεί να οδηγήσει σε:

  • κράμπες

  • αίσθημα κόπωσης

  • ήπια ζάλη, αίσθημα παλμών

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το μαγνήσιο ή οι ηλεκτρολύτες μπορεί να βοηθήσουν.


Πολυβιταμίνη και Μουντζάρο: χρειάζεται τελικά;

Σε αντίθεση με τη βαριατρική χειρουργική:

  • δεν απαιτείται σε βάση ρουτίνας η λήψη πολυβιταμίνης σε όλους τους ασθενείς που παίρνουν Mounjaro

Μπορεί να εξεταστεί:

  • σε πολύ χαμηλή θερμιδική πρόσληψη

  • σε άτομα με ιστορικό ελλείψεων

  • σε ηλικιωμένους

Η απόφαση είναι ιατρική, όχι εμπορική.


Γιατί δεν συστήνεται τυφλή λήψη συμπληρωμάτων

Η αλόγιστη χρήση:

  • δεν βελτιώνει την απώλεια βάρους

  • δεν προστατεύει απαραίτητα τους μυς

  • μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογίες

  • δημιουργεί ψευδή αίσθηση “ασφάλειας”

📌 Τα συμπληρώματα δεν αντικαθιστούν τη σωστή διατροφή και άσκηση.

ΣυμπλήρωμαΠότε/Γιατί να δοθείΣε ποιους πιο συχνάΤι ελέγχουμε πριν/κατάΣχόλια/προσοχές
Πρωτεΐνη (σκόνη/ρόφημα)Όταν η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι χαμηλή λόγω κορεσμού/ναυτίας ή όταν πέφτει μυϊκή μάζα στη λιπομέτρησηΆτομα με χαμηλή όρεξη, γυναίκες >40, μεγαλύτερες ηλικίες, όσοι δεν τρώνε ζωικές πηγές, όσοι κάνουν αντιστάσειςΛιπομέτρηση (άλιπη μάζα), ημερολόγιο διατροφής, βάρος/ρυθμός απώλειαςΗ πιο “χρήσιμη” παρέμβαση όταν ο ασθενής δεν μπορεί να φάει αρκετά. Στόχος συνήθως 1,2–1,5 g/kg/ημ. πρωτεΐνη (εξατομίκευση).
Βιταμίνη DΣυχνή ανεπάρκεια, σχετίζεται με μυϊκή λειτουργία/κόπωσηΠολύ συχνά στον γενικό πληθυσμό, ιδιαίτερα χειμώνα25(OH)D, ± PTH/ασβέστιο αν χρειάζεταιΔεν σχετίζεται “ειδικά” με Mounjaro, αλλά είναι συχνή έλλειψη που επηρεάζει ενέργεια/μυς.
Σίδηρος (± C)Σε τριχόπτωση/κόπωση, χαμηλή φερριτίνη, έντονη απώλεια βάρους με μικρή πρόσληψη κρέατος/οσπρίωνΓυναίκες με έμμηνο ρύση, ιστορικό χαμηλού σιδήρου, vegetariansΦερριτίνη, σίδηρος, TIBC/τρανσφερρίνη, CBCΚλειδί στην τριχόπτωση τύπου telogen effluvium. Δίνουμε μόνο με ένδειξη.
Β12Όταν υπάρχει χαμηλή πρόσληψη ζωικών ή συμπτώματα/οριακές τιμέςΧορτοφαγία/vegan, χαμηλή όρεξη, μακροχρόνια περιοριστική διατροφήΒ12, ± MMA/ομοκυστεΐνη αν χρειάζεταιΤο Mounjaro δεν είναι “κλασικός” παράγοντας Β12 όπως η μετφορμίνη, αλλά η μειωμένη πρόσληψη μπορεί να ρίξει επίπεδα.
Φυλλικό (B9)Αν υπάρχει ανεπάρκεια ή κακή διατροφήΠεριοριστική δίαιτα, χαμηλή κατανάλωση λαχανικών/οσπρίωνFolate, CBCΠάντα με βάση εξετάσεις/διατροφή.
ΨευδάργυροςΣε έντονη τριχόπτωση/εύθραυστα νύχια και χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνηςΠολύ χαμηλές θερμίδες, δυσαπορρόφηση/ΓΕ συμπτώματα, αυστηρά περιοριστικές δίαιτεςΨευδάργυρος στο αίμα, συνολική εικόνα (σίδηρος/βιτ D/πρωτεΐνη)Όχι “τυφλά”.
Η υπερδοσολογία μπορεί να επηρεάσει χαλκό/ΓΕ.
Μαγνήσιο/ΗλεκτρολύτεςΣε κράμπες, ζάλη, χαμηλή ενυδάτωση/έμετους/διάρροιεςΑρχή θεραπείας με έντονα ΓΕ, όσοι δεν πίνουν νερόΜαγνήσιο/κάλιο/νάτριο κατά περίπτωση, νεφρική λειτουργίαΠρώτα ενυδάτωση. Συμπλήρωμα όταν υπάρχει ένδειξη/συμπτώματα.
Ω-3Όχι “απαραίτητο” ειδικά για Mounjaro—μπορεί να βοηθήσει όταν δεν τρώμε ψάριαΧαμηλή κατανάλωση ψαριώνΛιπίδια/διατροφήΔεν είναι must για όλους.
ΠολυβιταμίνηΜόνο όταν η διατροφή είναι πολύ φτωχή/πολύ χαμηλές θερμίδες για καιρόΈντονος περιορισμός, ηλικιωμένοι, ιστορικό ελλείψεωνΒασικός έλεγχος (CBC, φερριτίνη, D, B12 κ.ά.)Δεν είναι ρουτίνα.
Βιοτίνη/κολλαγόνοΣυχνό αίτημα για τριχόπτωση, αλλά όχι “μαγική λύση”Όσοι ανησυχούν για τρίχα/νύχιαΠροτιμάμε έλεγχο σιδήρου/θυρεοειδούς/πρωτεΐνης πρώταΗ τριχόπτωση από γρήγορη απώλεια βάρους συνήθως βελτιώνεται όταν σταθεροποιηθεί ο οργανισμός.

Τριχόπτωση με Mounjaro/τιρζεπατίδη — τι σημαίνει, πότε εμφανίζεται, τι κάνουμε

Είναι “παρενέργεια του φαρμάκου” ή “παρενέργεια της απώλειας βάρους

Σε ένα ποσοστό ασθενών μπορεί να εμφανιστεί παροδική τριχόπτωση κατά τη διάρκεια γρήγορης απώλειας βάρους.
Το φαινόμενο συχνά μοιάζει με telogen effluvium (διάχυτη τριχόπτωση από στρες/απότομη μείωση θερμίδων) και μπορεί να σχετίζεται με χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης ή ελλείψεις όπως σίδηρος και βιταμίνη D.
Η σωστή προσέγγιση είναι έλεγχος με εξετάσεις και διατροφική ενίσχυση με πρόσληψη συμπληρωμάτων ΜΟΝΟ όταν υπάρχει ένδειξη, στοχευμένα.


Η σημασία της εξατομικευμένης παρακολούθησης

Στο ενδοκρινολογικό ιατρείο μας στη Θεσσαλονίκη:

  • δεν χορηγούνται συμπληρώματα “πακέτο” με την ενέσιμη αγωγή.

  • αξιολογούμε το διατροφικό πλάνο με λιπομέτρηση και εξετάσεις

  • προσαρμόζουμε τη θεραπεία στις πραγματικές ανάγκες του ασθενούς

Στόχος μας είναι:
✅η απώλεια λίπους
✅η διατήρηση μυϊκής μάζας
✅η ασφάλεια και η διάρκεια στο αποτέλεσμα με σταθερή και συχνή συνεργασία.


biomedicines-11-02153-g001-1200x758.png

Ροδόχρους νόσος – Αιτίες: Βιταμίνη D

τομέας εξειδίκευσης του ιατρείου

Η μοναδικότητα της βιταμίνης D έγκειται στο ότι μπορούμε να την προμηθευτούμε τόσο από την τροφή όσο και μέσω της δράσης της ηλιακής ακτινοβολίας στο δέρμα. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό, βοηθά στην απορρόφησή του από το έντερο και την εναπόθεσή του στα οστά. Έλλειψη της βιταμίνης μπορεί να οδηγήσει σε ραχίτιδα στα παιδιά και σε οστεοπόρωση στους ενήλικες.

Ο όρος βιταμίνη D αναφέρεται ουσιαστικά σε δύο ξεχωριστές βιταμίνες, τη βιταμίνη D2 και τη βιταμίνη D3. Η βιταμίνη D2, γνωστή και ως εργοκαλσιφερόλη, είναι αυτή που λαμβάνουμε κυρίως από συμπληρώματα διατροφής. Η βιταμίνη D3, γνωστή και ως χολοκαλσιφερόλη, είναι η δραστικότερη από τις δύο, παράγεται στο δέρμα με την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία ενώ προσλαμβάνεται σε μικρές ποσότητες από τη διατροφή.

Είδαμε προηγουμένως ότι η υπερβολική παραγωγή των καθελισιδίνων μπορεί να συνδέεται με φλεγμονή και δημιουργία νέων αγγείων που οδηγούν τελικά στη ροδόχρου νόσο. Τελευταίες έρευνες έδειξαν τον σημαντικό ρόλο της βιταμίνης D στη ρύθμιση των καθελισιδίνων. Πιστεύεται ότι υπερβιταμίνωση D οδηγεί σε υπερπαραγωγή καθελισιδίνων, το οποίο μπορεί και να εξηγεί την εμφάνιση της ροδόχρου στις περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο. Γνωρίζουμε ότι η υπεριώδης ακτινοβολία οδηγεί σε παραγωγή βιταμίνης D3, η οποία οδηγεί σε αύξηση των καθελισιδίνων στην επιδερμίδα. Μια έρευνα του Ekiz τον Μάρτιο του 2014 έδειξε για πρώτη φορά ότι ασθενείς με ροδόχρου νόσο έχουν αυξημένη βιταμίνη D στο αίμα τους. Το πώς ακριβώς μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ροδόχρου νόσου, μένει να το δούμε στη συνέχεια.

Ροδόχρους νόσος – Αιτίες: Το άγχος και το στρες

Τι είναι το άγχος και το στρες; Το άγχος είναι κάτι που νιώθουμε όλοι µας κάποιες στιγµές. Είναι ο τρόπος µε τον οποίο το σώµα µας ετοιμάζεται να αντιδράσει απέναντι σε απειλές και κινδύνους. Το άγχος βοηθούσε τους προγόνους µας να αντιληφθούν και να αντιδράσουν απέναντι στους κινδύνους που αντιμετώπιζαν. Προετοίµαζε το σώµα τους και τους επέβαλε να αναλάβουν δράση. Ευτυχώς, οι κίνδυνοι που αντιµετωπίζουµε σήµερα δεν είναι ίδιοι. Παρόλο που δεν έχουµε πλέον τα ίδια προβλήµατα, το σώµα µας δεν έχει αλλάξει τρόπο να αντιμετωπίζει πιθανούς κινδύνους.

Το λίγο άγχος µπορεί να είναι χρήσιµο. Μας βοηθάει να έχουµε την απαραίτητη διέγερση για να ενεργήσουµε µε τον καλύτερο δυνατό τρόπο όταν αυτό χρειάζεται. Ορισμένοι όμως άνθρωποι εμφανίζουν άγχος σε καταστάσεις που δεν είναι πραγματικά απειλητικές. Τότε το άγχος μπορεί να γίνει σοβαρό πρόβληµα και να εµποδίζει τη φυσιολογική ζωή του ανθρώπου.

Το στρες είναι η ψυχική και σωματική κατάσταση που βιώνουμε όταν καταλαβαίνουμε ότι οι απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθούμε είναι μεγαλύτερες από τις δυνατότητες μας. Όταν χειριζόμαστε σωστά το στρες, μπορεί να είναι ωφέλιμο. Οι ορμόνες του στρες χτυπούν το συναγερμό στο σώμα μας. Η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη, μας κρατούν σε εγρήγορση, αυξάνουν τη συγκέντρωση και επιταχύνουν το χρόνο αντίδρασης.

Κάθε ασθενής με ροδόχρου νόσο θα συμφωνήσει ότι το άγχος στη δουλειά ή στο σπίτι είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες που επιδεινώνουν τα συμπτώματα. Οι μηχανισμοί που συνδέουν το ψυχικό στρες με τη ροδόχρου νόσο, περιλαμβάνουν κυρίως νευροενδοκρινικές και φλεγμονώδεις οδούς, καθώς και οδούς του αυτόνομου νευρικού συστήματος.

Αποδεδειγμένα το στρες συνοδεύεται από αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα. Η κορτιζόλη είναι μια ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδια, ως απάντηση σε διάφορες καταστάσεις, από το πρωινό ξύπνημα και την άσκηση, ως την αντιμετώπιση πολύ αγχωτικών καταστάσεων. Όταν το στρες και το άγχος είναι παρατεταμένο και μη διαχειρίσιμο από τον ασθενή, η κορτιζόλη παραμένει σταθερά αυξημένη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, τη μειωμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού και του αυξημένου κινδύνου για χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες όπως το μεταβολικό σύνδρομο και η ροδόχρους νόσος.

Ένας άλλος πιθανός τρόπος δράσης του άγχους είναι η ενεργοποίηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος που προκαλεί. Όταν κάποιος νιώθει συνεχώς στρες, οδηγείται σε μια διαρκή υπερενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, που έχει ως αποτέλεσμα την συνεχή έκκριση κατεχολαμινών, δηλαδή της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης. Οι κατεχολαμίνες είναι ορμόνες που τελικά καταλήγουν να ενισχύουν φλεγμονώδεις απαντήσεις του οργανισμού απέναντι σε εξωτερικά ερεθίσματα, χειροτερεύοντας τη ροδόχρου νόσο.

Τέλος, μια κλινική μελέτη απέδειξε ότι η P- σελεκτίνη, μια ουσία που συμμετέχει στη δημιουργία νέων αγγείων στην ροδόχρου νόσο, αυξάνεται μετά από περιόδους έντονου στρες. Η δημιουργία νέων αγγείων είναι από τους βασικούς μηχανισμούς εμφάνισης της ροδόχρου νόσου. Ακόμα, το χρόνιο άγχος συσχετίζεται με υψηλότερες του φυσιολογικού συγκεντρώσεις της IL-6 ενός παράγοντα που συμμετέχει επίσης στη φλεγμονώδη απάντηση του οργανισμού σε εξωτερικά ερεθίσματα.

Ροδόχρους νόσος – Αιτίες: Ευαισθησία στην ισταμίνη

Τι είναι η ισταμίνη; Είναι μια φυσική ουσία που παίζει σημαντικό ρόλο στην αλλεργική αντίδραση του σώματός μας απέναντι σε ξένες ουσίες, ενώ συμμετέχει στο σύστημα ανοσίας μας. Η ισταμίνη ελέγχει την παραγωγή γαστρικού υγρού στο στομάχι και την ενεργοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος αλλά και τον κιρκαδικό μας ρυθμό.

Η ευαισθησία στην ισταμίνη είναι η δυσανεξία του σώματός μας απέναντι στην ισταμίνη που προσλαμβάνουμε με το φαγητό. Συνήθως οφείλεται σε δυσλειτουργία ενός ενζύμου, του DAO.  Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτό: παθήσεις γαστρεντερικού, ορισμένα φάρμακα, το αλκοόλ, και γενετικές μεταλλάξεις.

Όταν το ένζυμο αυτό δε λειτουργεί σωστά, η ισταμίνη δεν μεταβολίζεται και η συγκέντρωσή της στο σώμα μας αρχίζει να αυξάνει. Αν ξεπεράσει ένα όριο εμφανίζονται συμπτώματα παρόμοια με αλλεργία.

Ουσιαστικά όμως πρόκειται για μια υπερευαισθησία σε τροφές χωρίς να υπάρχει γνωστή αλλεργία σε αυτές. Τροφές όπως μπανάνες, ψάρια, αλλαντικά, τυριά, μελιτζάνες, σπανάκι, ντομάτες, ανανάς, εσπεριδοειδή, σόγια, αλκοολούχα ποτά και κάποια φάρμακα προκαλούν απελευθέρωση ισταμίνης, που σε άτομα με δυσλειτουργία του DAO οδηγούν στα συμπτώματα της δυσανεξίας στην ισταμίνη.

Αν και γενικά είναι μια πολύ σπάνια κατάσταση, μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Στο δέρμα εμφανίζεται εξάνθημα, κνησμός, αντιδράσεις που μοιάζουν με αλλεργικές, ενώ έχει παρατηρηθεί ότι μπορεί να χειροτερεύει η ψωρίαση και η ροδόχρους νόσος. Εκτός του δέρματος μπορεί να οδηγήσει σε πονοκέφαλο, ναυτία, υπόταση, δύσπνοια, μέχρι και σοβαρό σοκ.

Μπορεί το παιδί μου να κληρονομήσει τη ροδόχρου νόσο από μένα;

Ο ακριβής μηχανισμός που οδηγεί στη ροδόχρου νόσο είναι ακόμη άγνωστος. Παρόλα αυτά έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση, δηλαδή αν ένας γονιός είχε ροδόχρου νόσο υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να την εμφανίσει και το παιδί. Σύμφωνα με έρευνα του εθνικού οργανισμού των ΗΠΑ για τη ροδόχρου νόσο, το 40% των ασθενών ανέφερε ότι υπάρχει και άλλο μέλος της οικογένειάς του με την ασθένεια.

Το πώς ακριβώς κληρονομείται η προδιάθεση για τη νόσο δεν είναι γνωστό. Φαίνεται ότι πρόκειται για  συνδυασμό πολλών γονιδίων που πιθανώς ευθύνονται για την εμφάνισή της και όχι ένα συγκεκριμένο. Στην ερώτηση λοιπόν αν το παιδί σου θα κληρονομήσει τη ροδόχρου νόσο μέχρι στιγμής κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Μάλλον θα έχει περισσότερες πιθανότητες να την εμφανίσει και αυτό σε σχέση με τους υπόλοιπους, πόσο περισσότερο όμως είναι ακόμα άγνωστο.

Άλλοι παράγοντες

Έρευνα του Duke University έδειξε ότι η βιταμίνη Β3, γνωστή και ως νικοτινικό οξύ ή νιασίνη, μπορεί να συμμετέχει στη διαδικασία δημιουργίας του ερυθήματος της ροδόχρου νόσου.

Η προτεινόμενη ημερήσια δόση νιασίνης είναι 14 mg για τις γυναίκες και 16 mg για τους άνδρες. Φυσιολογικά επίπεδα νιασίνης φαίνεται ότι βοηθούν στην πρόληψη και την καταπολέμηση της φλεγμονής που πιθανώς να συμμετέχει στην εμφάνιση της ροδόχρου νόσου. Ψηλότερα του φυσιολογικού όμως επίπεδα αποδείχθηκε ότι προκαλούν ερύθημα. Τρόφιμα πλούσια σε νιασίνη είναι τα αμύγδαλα, το σουσάμι, το άγριο ρύζι και το μαύρο ψωμί. Οι ερευνητές πρότειναν τα τρόφιμα αυτά να καταναλώνονται με μέτρο και καλύτερα μαζί με τρόφιμα που πέπτονται αργά, όπως τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες και φυτικές ίνες ώστε τα επίπεδα της νιασίνης στο αίμα να μην αυξάνονται γρήγορα.

Μια άλλη μελέτη του Noreen Lacey στο University College Dublin Clinical Research Centre έδειξε ότι ασθενείς με ροδόχρου νόσο σταδίου 2 έχουν παθολογική σύνθεση λιπαρών οξέων. Τα λιπαρά οξέα είναι υπεύθυνα για τη διατήρηση του φυσιολογικού φραγμού του δέρματος. Όταν ο φραγμός αυτός διαταραχθεί, εξωτερικές ουσίες που κανονικά δε θα προκαλούσαν προβλήματα οδηγούν πολύ πιο εύκολα σε ενεργοποίηση του ανοσολογικού μας μηχανισμού, φλεγμονή και αλλεργία.

Πρόσφατη μελέτη του Al-Balbeesi έδειξε ακόμα ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση της ροδόχρου νόσου με χρόνια ρινίτιδα και χρόνια ιγμορίτιδα. Αν και ο πιθανός μηχανισμός είναι άγνωστος δεν είναι λίγοι οι ασθενείς που παρουσιάζουν και τις δυο παθήσεις.

Τέλος μια μελέτη που προκάλεσε πολλές συζητήσεις έγινε από την Δρ. Scharschmidt και τους συναδέλφους της στη δερματολογική κλινική του  University of California στο San Francisco. Μελέτησαν 14 ασθενείς με ροδόχρου νόσο και βρήκαν ότι είχαν ψηλότερο του φυσιολογικού ποσοστό εμφάνισης ψυχιατρικών και νευρολογικών διαταραχών. Οι ασθενείς εμφάνισαν πονοκέφαλους, κατάθλιψη, τρόμο και ψυχαναγκαστική διαταραχή συμπεριφοράς συχνότερα από τον γενικό πληθυσμό. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι το νευρικό σύστημα του ασθενούς μπορεί να παίζει και αυτό ένα ρόλο στην παθογένεια της ροδόχρου νόσου. Τα νευρολογικά και ψυχιατρικά αυτά προβλήματα ίσως να οδηγούν σε απελευθέρωση ουσιών που προάγουν τη φλεγμονή και τη δυσλειτουργία των αγγείων σε ασθενείς με ροδόχρου. Αν και τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι πολύ ενδιαφέροντα, χρειάζονται σίγουρα περισσότερες μελέτες με πιο πολλούς ασθενείς ώστε να αποδειχθεί αν πραγματικά υπάρχει συσχέτιση και αν ναι, με ποιον ακριβώς μηχανισμό.

Κλείνοντας, πρέπει να αναφέρουμε ότι μέχρι και τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο γίνονται εκατοντάδες νέες έρευνες για τις αιτίες, τους μηχανισμούς και τους τρόπους αντιμετώπισης της ροδόχρου νόσου. Απέχουμε ακόμα πολύ από το να κατανοήσουμε πλήρως την παθογένειά της. Η κάθε μελέτη προσθέτει ένα λιθαράκι, ανακαλύπτει νέες ουσίες και μηχανισμούς που πιθανώς να συμμετέχουν. Σίγουρα όσο περνάει ο καιρός θα βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της νόσου και άρα ένα βήμα πιο κοντά στην οριστική θεραπεία της. Μέχρι τότε δερματολόγοι και ασθενείς παρακολουθούμε στενά κάθε νέα έρευνα, ενημερωνόμαστε από έγκυρα έντυπα και συμμετέχουμε σε συνέδρια με την ελπίδα να μάθουμε λίγα περισσότερα που πιθανώς να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινότητα ώστε να πετύχουμε τον σκοπό όλων μας, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή.

 

Πηγή:

Κωνσταντίνος Σταματόπουλος, Ροδόχρους Νόσος, εκδόσεις iWrite

Το κείμενο αποτελεί τμήμα του δημοσιευμένου βιβλίου του δερματολόγου Κωνσταντίνου Σταματόπουλου “Ροδόχρους Νόσος” των εκδόσεων iWrite και τα πνευματικά του δικαιώματα προστατεύονται. Αντιγραφή και αναπαραγωγή του αποτελεί ποινικό αδίκημα και διώκεται νομικά.


4a8249f2-8997-4a4e-97f1-b9ff4cca08c3-1200x667.jpg

Βιταμίνες και Αυτοάνοσες Παθήσεις: Η Σημασία των Βιταμινών στη διαχείριση της Ψωρίασης

Βιταμίνες και ψωρίαση: πώς μπορεί να βελτιωθούν τα συμπτώματα μέσω διατροφής. Η διατροφή παίζει ένα καθοριστικό ρόλο στην υγεία του δέρματος, ιδίως όταν πρόκειται για αυτοάνοσες παθήσεις όπως η ψωρίαση. Οι αυτοάνοσες παθήσεις περιλαμβάνουν μια ευρεία γκάμα παθήσεων όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται σε κύτταρα και ιστούς του ίδιου του σώματος. Το δέρμα, ως το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος, είναι συχνά ένα από τα πρώτα που επηρεάζεται από αυτές τις παθήσεις.

Βιταμίνες και Ανοσοποιητικό Σύστημα:

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι απαραίτητο για την προστασία του οργανισμού από βακτήρια, ιούς και άλλες απειλές. Η διατροφή μας επηρεάζει τη λειτουργία αυτού του συστήματος, με κάποιες βιταμίνες να έχουν κρίσιμο ρόλο στην ρύθμιση της ανοσίας. Για παράδειγμα, η βιταμίνη C και η E έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Βιταμίνες και Ψωρίαση:

Τα κυριότερα συμπληρώματα διατροφής που επιδρούν ευεργετικά στην ψωρίαση είναι τα παρακάτω:

1. Βιταμίνη D: Η έλλειψη βιταμίνης D έχει συσχετιστεί με πολλές αυτοάνοσες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης. Η βιταμίνη D επηρεάζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή που σχετίζεται με τη ψωρίαση.

2. Βιταμίνη Ε: Η βιταμίνη Ε έχει επίσης αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της φλεγμονής σε περιπτώσεις όπως η ψωρίαση.

3. Βιταμίνη Β12: Η έλλειψη βιταμίνης Β12 έχει συνδεθεί με αυτοάνοσες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης. Η βιταμίνη Β12 είναι σημαντική για την υγεία του νευρικού συστήματος και την παραγωγή κυτταρικής ενέργειας.

Εκτός από τα προαναφερθέντα, έχουν διεξαχθεί ερευνητικές μελέτες που εξετάζουν τη σχέση της ψωρίασης με άλλες βιταμίνες. Ορισμένες από αυτές περιλαμβάνουν:

  1. Βιταμίνη Α: Έχει παρατηρηθεί ότι η έλλειψη βιταμίνης Α μπορεί να επιδεινώσει την εμφάνιση της ψωρίασης. Η βιταμίνη Α είναι σημαντική για την υγεία του δέρματος και την ρύθμιση του μηχανισμού αναγέννησης των κυττάρων του δέρματος.
  2. Βιταμίνη Β6: Υπάρχουν αναφορές ότι η έλλειψη βιταμίνης Β6 μπορεί να συσχετίζεται με την εμφάνιση ή την επιδείνωση της ψωρίασης. Η βιταμίνη Β6 συμμετέχει σε πολλές βιοχημικές διεργασίες που αφορούν τον έλεγχο της φλεγμονής.
  3. Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Μερικές μελέτες έχουν υποδείξει ότι η έλλειψη βιοτίνης μπορεί να επηρεάσει την υγεία του δέρματος και να σχετίζεται με ορισμένες δερματικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης.
  4. Βιταμίνη Κ2: Μερικές έρευνες έχουν επίσης εξετάσει τον ρόλο της βιταμίνης Κ2 στην ψωρίαση. Αν και οι μηχανισμοί δεν είναι πλήρως κατανοητοί, έχει παρατηρηθεί ότι η βιταμίνη Κ2 μπορεί να επηρεάσει τη φλεγμονή και την υγεία του δέρματος.

Εκτός από τις βιταμίνες, υπάρχουν και άλλα συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση της ψωρίασης, συμπεριλαμβανομένων αμινοξέων, ιχνοστοιχείων και λοιπών θρεπτικών ουσιών. Ορισμένα από αυτά περιλαμβάνουν:

  1. Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που συνήθως προέρχονται από ιχθυέλαια, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής στο δέρμα και να βελτιώσουν τα συμπτώματα της ψωρίασης.
  2. Σελήνιο: Το σελήνιο είναι ένα ιχνοστοιχείο που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και μπορεί να συμβάλει στη μείωση της φλεγμονής του δέρματος. Μπορεί να ληφθεί είτε μέσω της διατροφής με καρύδια βραζιλίας είτε μέσω συμπληρωμάτων.
  3. Αμινοξέα: Ορισμένα αμινοξέα, όπως η λευκίνη και η γλουταμίνη, έχουν εμφανίσει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής του δέρματος.
  4. Ζελατίνη: Η ζελατίνη είναι ένας τύπος πρωτεΐνης που μπορεί να συμβάλει στην υγεία του δέρματος και των νυχιών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι η λήψη συμπληρωμάτων ζελατίνης μπορεί να βελτιώσει την υγεία του δέρματος σε περιπτώσεις όπως η ψωρίαση.
  5. Κολλαγόνο: Το κολλαγόνο είναι μια άλλη πρωτεΐνη που είναι σημαντική για την υγεία του δέρματος. Ορισμένα συμπληρώματα κολλαγόνου μπορεί να βοηθήσουν στη βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματος και στην βελτίωση των συμπτωμάτων της ψωρίασης.

Η σωστή διατροφή που περιλαμβάνει πλούσιες πηγές βιταμινών και άλλων αντιοξειδωτικών μπορεί να συμβάλει στη μείωση της φλεγμονής και της εκδήλωσης των συμπτωμάτων σε περιπτώσεις όπως η ψωρίαση. Ωστόσο, πάντα συνιστάται η συνεργασία με ειδικό στην ψωρίαση δερματολόγο ή διαιτολόγο για την εξατομίκευση της διατροφής και των συμπληρωμάτων σας σύμφωνα με τις ανάγκες σας και την υγεία σας.

 


Shutterstock_751741384-730x430-1.jpg

Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D φαίνεται ότι μειώνουν την επιβίωση των ασθενών με μελάνωμα

Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο 31ο συνέδριο της European Academy of Dermatology and Venereology, ασθενείς με μελάνωμα που έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D, παρουσιάζουν χειρότερη πρόγνωση.

Ενώ η πενταετής επιβίωση ασθενών με μελάνωμα με επίπεδα βιταμίνης D πάνω από 10 ng/mL υπολογίστηκε σε ποσοστό 90%, παρουσίαση πτώση στο 84% όταν τα επίπεδα βιταμίνης D ήταν χαμηλότερα από το όριο αυτό. Μάλιστα με την παρέλευση του χρόνου, η ψαλίδα μεγάλωνε ακόμη περισσότερο.

Η παρούσα έρευνα έρχεται να προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες ενδείξεις ότι η βιταμίνη D παίζει σημαντικό και ανεξάρτητο από άλλους παράγοντες ρόλο στην επιβίωση των ασθενών, όπως ανέφερε η ερευνήτρια Inés Gracia-Darder.

Melanoma - Wikipedia

Η επάρκεια σε βιταμίνη D φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε πολλούς τύπους καρκίνου, ενώ συγκεκριμένα για το μελάνωμα φαίνεται ότι η έλλειψή της συνδέεται με χειρότερους προγνωστικούς δείκτες όπως το βάθος του μελανώματος, αναφέρει η ερευνήτρια Julie De Smedt.

Μια μεγάλη έρευνα με 264 ασθενείς πάσχοντες από διηθητικά μελανώματα ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2021 στη Βαρκελώνη. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν τα 57 έτη. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι ασθενείς με ανεπάρκεια βιταμίνης D (<10 ng/mL) παρουσιάζουν σαφώς χειρότερη πρόγνωση (hazard ratios 2.34 και 2.45 αντίστοιχα).

Οι ερευνητές θεωρούν πως χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί η θετική επίδραση της βιταμίνης D στην πρόγνωση ασθενών με μελάνωμα, παρ΄ όλα αυτά τα στοιχεία φαίνεται να οδηγούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα πρέπει να μελετηθεί λοιπόν η αξία διατροφικών συμπληρωμάτων με βιταμίνη D, έχοντας ακόμα υπ’ όψιν πως πάσχοντες από μελάνωμα θα πρέπει να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.


7_vitamin_d_may_help_prevent_type_1_diabetes-696x522-1.jpg

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να θέσει τους ανθρώπους σε υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PLOS ONE . Η μελέτη, η οποία είναι η δουλειά των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (UC),  της Ιατρικής σχολής του Σαν Ντιέγκο και του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ, δεν είναι ηLeer Más


7_vitamin_d_may_help_prevent_type_1_diabetes-696x522-1.jpg

Οι περισσότεροι γνωρίζουν λίγα πράγματα για τη βιταμίνη D, τη βιταμίνη του ήλιου. Μπορεί να ξέρατε για παράδειγμα ήδη ότι η βιταμίνη D είναι σημαντική για την υγεία των οστών γιατί βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου από τον εντερικό σωλήνα. Ξέρατε όμως ότι η βιταμίνη D παίζει επίσης είναι σημαντικό ρόλο στη διαφοροποίηση και τονLeer Más


1.jpg

Μια καινούρια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές στο Henry Fοrd Hospital tou Ditroit προσδιορίζει την έλλειψη βιταμίνης D ανάμεσα σε ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε θυρεοειδεκτομή. 40% των ασθενών υπολογίστηκαν με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D πριν την επέμβαση ενώ η ανεπάρκεια της βιταμίνης προσδιορίστηκε συχνότερα σε άτομα ανά των 50 ετών και σε ασθενείς πουLeer Más


BoneHealthBlog-1080x675-1.png

Η οστεοπενία είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική πυκνότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση, αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.
Ο όρος οστεοπενία υποδηλώνει μία χαμηλότερη από την ιδανική οστική μάζα, αλλά όχι τόσο χαμηλή ώστε να χαρακτηρίζεται ως οστεοπόρωση.

Πρόκειται για ένα συχνό ζήτημα, ιδιαίτερα σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, που μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα ζωής και να αυξήσει τον κίνδυνο καταγμάτων.
Ας δούμε αναλυτικά τι είναι η οστεοπενία, πώς αξιολογείται, ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου και πώς μπορούμε να τη διαχειριστούμε.


Τι είναι η οστεοπενία;

Η οστεοπενία σημαίνει ότι η οστική πυκνότητα είναι χαμηλότερη από το φυσιολογικό, αλλά όχι τόσο χαμηλή ώστε να χαρακτηριστεί οστεοπόρωση.
Αυτή η κατάσταση εντοπίζεται μέσω της μέτρησης της οστικής πυκνότητας (DEXA scan), η οποία δίνει μια τιμή T-score.

Η μέτρηση της οστικής πυκνότητας πραγματοποιείται με τη μέθοδο DEXA (Dual-Energy X-ray Absorptiometry), η οποία είναι η πιο αξιόπιστη και ακριβής για τη διάγνωση της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης. Η μέτρηση πρέπει να γίνεται:

  1. Στις Κεντρικές Περιοχές του Σκελετού:
    • Οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, ΟΜΣΣ (L1-L4): Παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση των σπονδύλων.
    • Ισχία: Είναι τα σημεία με τον υψηλότερο κίνδυνο καταγμάτων, ειδικά σε ηλικιωμένους.

Η εξέταση είναι ανώδυνη, διαρκεί λίγα λεπτά και χρησιμοποιεί πολύ χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας, καθιστώντας την ασφαλή για τακτική χρήση.

T-ScoreΚατάσταση
-1 και πάνωΦυσιολογική οστική πυκνότητα
-1 έως -2.5Οστεοπενία
Κάτω από -2.5Οστεοπόρωση

Παράγοντες κινδύνου για την οστεοπενία

Ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπενίας:

  • Ηλικία: Με την πάροδο του χρόνου, η οστική μάζα μειώνεται φυσιολογικά.
  • Φύλο: Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς λόγω των ορμονικών αλλαγών.
  • Κληρονομικότητα: Αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, αυξάνεται ο κίνδυνος.
  • Διατροφή: Έλλειψη ασβεστίου, βιταμίνης D και πρωτεΐνης.
  • Καθημερινές συνήθειες: Το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ.
  • Σωματική δραστηριότητα: Έλλειψη άσκησης ή βάρη που βοηθούν στη μυϊκή ενδυνάμωση.

Πώς αξιολογείται η οστεοπενία

Η αξιολόγηση της οστεοπενίας γίνεται με τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας μέσω DEXA.
Συνιστάται:

  • Γυναίκες 50-65 ετών: Αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου, έλεγχος κάθε 2 χρόνια.
  • Γυναίκες άνω των 65 ετών: Τακτικός έλεγχος κάθε 1-2 χρόνια.

Εργαστηριακές εξετάσεις για την οστεοπενία

Σε περιπτώσεις οστεοπενίας, οι εξής εργαστηριακές εξετάσεις βοηθούν στη διερεύνηση του οστικού μεταβολισμού:

  • Βιταμίνη D (25-OH βιταμίνη D): Για την αξιολόγηση των επιπέδων της βιταμίνης D.
  • Ασβέστιο ορού: Για τον έλεγχο των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα.
  • Παραθορμόνη (PTH): Ελέγχει τη ρύθμιση του ασβεστίου.
  • Φωσφόρος: Σημαντικός για την υγεία των οστών.
  • Δείκτες οστικής ανακατασκευής: Π.χ. CTX, P1NP
  • Ορμονικές εξετάσεις: Ειδικά σε περιπτώσεις εμμηνόπαυσης ή υποψίας ενδοκρινολογικών διαταραχών, έλεγχος θυρεοειδούς αδένα

Η ενδοκρινολόγος σας θα προσαρμόσει τις εξετάσεις στις ανάγκες σας για μια πλήρη εικόνα της υγείας των οστών.


Οδηγίες για πρόληψη και θεραπεία της οστεοπενίας

Η πρόληψη και η διαχείριση της οστεοπενίας περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και, αν χρειαστεί, φαρμακευτική αγωγή.

Διατροφή

    • Ασβέστιο: 1.000-1.200 mg/ημέρα (π.χ. γαλακτοκομικά, αμύγδαλα).
    • Βιταμίνη D
    • Μαγνήσιο: Σημαντικό για την απορρόφηση του ασβεστίου (π.χ. μπανάνες, πράσινα λαχανικά).
    • Βιταμίνη K2: Συμβάλλει στη μεταφορά του ασβεστίου στα οστά.

20 διατροφικές πηγές ασβεστίου

ΤρόφιμοΠεριεκτικότητα Ασβεστίου (mg/μερίδα)
Γάλα (1 φλιτζάνι)300 mg
Γιαούρτι (200 γρ.)400 mg
Τυρί (30 γρ.)200-250 mg
Αμύγδαλα (28 γρ.)80 mg
Σαρδέλες (με κόκαλα, 85 γρ.)325 mg
Μπρόκολο (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένο)60 mg
Σπανάκι (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένο)240 mg
Σουσάμι (1 κουταλιά της σούπας)88 mg
Τόφου (85 γρ., εμπλουτισμένο)250-350 mg
Πορτοκάλια (1 μεσαίο)60 mg
Φασόλια (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένα)100-120 mg
Σύκα αποξηραμένα (5 τεμάχια)135 mg
Λάχανο (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένο)94 mg
Βρώμη (1 φλιτζάνι, εμπλουτισμένη)150 mg
Σόγια (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένη)175 mg
Ρεβίθια (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένα)80 mg
Φουντούκια (28 γρ.)56 mg
Κινόα (1 φλιτζάνι, μαγειρεμένη)30 mg
Λιναρόσπορος (1 κουταλιά της σούπας)26 mg
Πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. ρόκα, σέσκουλο, ανά μερίδα)50-100 mg

Αυτός ο πίνακας καλύπτει μια ποικιλία διατροφικών πηγών ασβεστίου για να εξασφαλίσετε την επαρκή πρόσληψη. Δώστε προσοχή στις ετικέτες των προϊόντων για να επαληθεύσετε την περιεκτικότητα ασβεστίου, ειδικά στα εμπλουτισμένα τρόφιμα.

Στόχοι Επίπεδων για Βιταμίνη D, Μαγνήσιο και K2

  • Βιταμίνη D: Τα επίπεδα στο αίμα πρέπει να είναι τουλάχιστον 30-50 ng/mL. Σε χαμηλά επίπεδα, συνιστώνται συμπληρώματα, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες και σε δόσεις συντήρησης το καλοκαίρι.
  • Μαγνήσιο: Η ημερήσια πρόσληψη για ενήλικες είναι 310-420 mg ανάλογα με την ηλικία και το φύλο.
    Καλή πηγή αποτελούν οι μπανάνες, τα αμύγδαλα, και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
  • Βιταμίνη K2: Χρειάζονται περίπου 90-120 μg/ημέρα για να υποστηρίξει τη σωστή εναπόθεση ασβεστίου στα οστά.

Άσκηση

    • Άρση βαρών και ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης 3-4 φορές την εβδομάδα.
    • Περπάτημα ή τρέξιμο για ενίσχυση των οστών.

Αποφυγή επιβλαβών συνηθειών

        • Διακοπή καπνίσματος
        • Μείωση καφεΐνης και αλκοόλ

Κατανάλωση Πρωτεΐνης

    • Επαρκής πρόσληψη (1-1.5 γρ./κιλό σωματικού βάρους)

Συχνές ερωτήσεις για την οστεοπενία

  1. Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχομαι για την οστεοπενία;
    Ανάλογα με την ηλικία και τους παράγοντες κινδύνου, από 1 έως 3 χρόνια.
  2. Η οστεοπενία είναι αναστρέψιμη;
    Με την κατάλληλη διατροφή, άσκηση και φροντίδα, μπορεί να σταθεροποιηθεί ή να βελτιωθεί.
  3. Πρέπει να πάρω συμπληρώματα για την οστεοπενία;
    Σε πολλές περιπτώσεις, ναι, ιδιαίτερα αν η διατροφή δεν καλύπτει τις ανάγκες σας. Συμβουλευτείτε την ενδοκρινολόγο σας.
  4. Υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθεί η οστεοπενία σε οστεοπόρωση;
    Ναι, αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης.
  5. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ οστεοπενίας και οστεοπόρωσης;
    Η οστεοπενία είναι μια ενδιάμεση κατάσταση χαμηλής οστικής μάζας που μπορεί να εξελιχθεί σε οστεοπόρωση αν δεν ληφθούν μέτρα. Η οστεοπόρωση χαρακτηρίζεται από σημαντική απώλεια οστικής μάζας και αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.
  6. Μπορώ να βελτιώσω την οστική μου πυκνότητα μόνο με τη διατροφή;
    Η διατροφή παίζει βασικό ρόλο, αλλά η συνδυασμένη προσέγγιση με άσκηση, συμπληρώματα (όταν χρειάζεται) και αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι πιο αποτελεσματική.
  7. Η οστεοπενία έχει συμπτώματα;
    Όχι, η οστεοπενία δεν προκαλεί συμπτώματα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να γίνεται έγκαιρα έλεγχος με μέτρηση οστικής πυκνότητας, ειδικά αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου.
  8. Η καφεΐνη επηρεάζει την υγεία των οστών;
    Η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης μπορεί να μειώσει την απορρόφηση ασβεστίου από το σώμα. Συνιστάται να περιορίζεται σε 1-2 φλιτζάνια καφέ την ημέρα.
  9. Μπορεί η άσκηση να αναστρέψει την οστεοπενία;
    Η άσκηση, ειδικά οι ασκήσεις ενδυνάμωσης και αντοχής, μπορεί να συμβάλει στη σταθεροποίηση ή ακόμα και στη βελτίωση της οστικής πυκνότητας, αν συνδυάζεται με την κατάλληλη διατροφή και φροντίδα.

Η υγεία των οστών είναι σημαντική για την ποιότητα ζωής μας!
Αν έχετε ερωτήσεις ή ανησυχίες για την οστεοπενία, η ενδοκρινολόγος μας είναι εδώ για να σας βοηθήσει.
Κλείστε σήμερα το ραντεβού σας για μια πλήρη αξιολόγηση και εξατομικευμένες συμβουλές.


Σχετική Βιβλιογραφία

  1. Osteopenia: Diagnosis and Management – National Osteoporosis Foundation
  2. The Role of Vitamin D in Bone Health – Harvard Medical School
  3. Exercise and Bone Density: A Clinical Guide – Journal of Endocrinology
  4. Dietary Recommendations for Osteopenia – Mayo Clinic
  5. Bone Health in Postmenopausal Women – The Lancet

 


woman-holds-vitamin-d-supplements-royalty-free-image-1603370212-1-1200x900.jpg

Η βιταμίνη D είναι ευρέως γνωστή για τη συμβολή της στη διατήρηση υγιών οστών και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η βιταμίνη D δεν λειτουργεί από μόνη της.
Πολλές μελέτες υποδεικνύουν ότι ο συνδυασμός της βιταμίνης D με το μαγνήσιο και τη βιταμίνη Κ2 ενισχύει τα οφέλη της, βελτιστοποιώντας τη δράση της στον οργανισμό.


Τι είναι η Βιταμίνη Κ2;

Η βιταμίνη Κ2 ανήκει στην οικογένεια της βιταμίνης Κ και παίζει βασικό ρόλο στη μεταφορά του ασβεστίου.
Συγκεκριμένα, ενεργοποιεί πρωτεΐνες που βοηθούν το ασβέστιο να κατευθυνθεί στα οστά και όχι στις αρτηρίες, μειώνοντας τον κίνδυνο ασβεστοποίησης των αγγείων. Βρίσκεται κυρίως σε τροφές όπως το natto, το συκώτι, και κάποια γαλακτοκομικά προϊόντα.


Γιατί να συνδυάζουμε βιταμίνη D με μαγνήσιο και Κ2;

  1. Βιταμίνη D και Μαγνήσιο: Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για την ενεργοποίηση της βιταμίνης D στον οργανισμό.
    Χωρίς αρκετό μαγνήσιο, η βιταμίνη D δεν μπορεί να μετατραπεί στη δραστική της μορφή, περιορίζοντας την απορρόφηση ασβεστίου και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.
  2. Βιταμίνη D και Κ2:
    Η βιταμίνη Κ2 συνεργάζεται με τη βιταμίνη D, διασφαλίζοντας ότι το ασβέστιο απορροφάται στα οστά και δεν εναποτίθεται σε μαλακούς ιστούς, όπως τα αγγεία. Μελέτες δείχνουν ότι ο συνδυασμός αυτός προστατεύει την καρδιαγγειακή υγεία.
  3. Ολοκληρωμένη Υποστήριξη:
    Ο συνδυασμός βιταμίνης D, μαγνησίου και Κ2 προάγει την οστική υγεία, μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών προβλημάτων και ενισχύει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού.

 


Συμπτώματα Έλλειψης Βιταμίνης D και Μαγνησίου

Συμπτώματα Έλλειψης Βιταμίνης DΣυμπτώματα Έλλειψης Μαγνησίου
Αδυναμία και μυϊκοί πόνοιΚράμπες και μυϊκές συσπάσεις
Χαμηλή ενέργεια και κόπωσηΑίσθημα κόπωσης και αδυναμίας
Συχνές λοιμώξειςΑνησυχία ή αϋπνία
Κακή υγεία οστών, συχνά κατάγματαΠονοκέφαλοι και ημικρανίες
Αλλαγές στη διάθεση (π.χ. κατάθλιψη)Διαταραχές καρδιακού ρυθμού

Τι λένε οι Έρευνες;

  1. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American College of Nutrition υποδεικνύει ότι το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για τη βιολογική ενεργοποίηση της βιταμίνης D, αυξάνοντας την απορρόφησή της.
  2. Άλλη έρευνα από το Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism καταλήγει ότι ο συνδυασμός βιταμίνης D και Κ2 μειώνει την ασβεστοποίηση των αρτηριών και ενισχύει την υγεία των οστών.
  3. Σύμφωνα με ανασκόπηση του Nutrients Journal, η βιταμίνη Κ2 ενισχύει την απόδοση της βιταμίνης D, ιδιαίτερα στη μεταφορά και αποθήκευση του ασβεστίου.

Διαφορές Μορφών Μαγνησίου και χρήσεις

Το μαγνήσιο διατίθεται σε διάφορες μορφές, καθεμία με διαφορετική απορρόφηση και χρήσεις.
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τις πιο κοινές μορφές:

Μορφή ΜαγνησίουΧρήσηΙδιότητες
Μαγνήσιο Κιτρικό (Citrate)Ανακούφιση από δυσκοιλιότητα, ενίσχυση του πεπτικού συστήματοςΥψηλή βιοδιαθεσιμότητα, ήπια καθαρτική δράση
Μαγνήσιο Γλυκινικό (Glycinate)Χρήσιμο για άγχος, αϋπνία, και μυϊκές κράμπεςΚαταπραϋντική δράση, χαμηλή πιθανότητα πρόκλησης διαταραχών στο πεπτικό σύστημα
Μαγνήσιο Θρεονικό (Threonate)Βελτίωση της μνήμης και της εγκεφαλικής λειτουργίαςΔιεισδύει στον εγκέφαλο, προάγει τη γνωστική υγεία
Μαγνήσιο Οξείδιο (Oxide)Θεραπεία σοβαρής έλλειψης μαγνησίουΧαμηλή απορρόφηση, κατάλληλο για σοβαρή έλλειψη
Μαγνήσιο Λακτικό (Lactate)Ήπια υποστήριξη του οργανισμούΕύπεπτη μορφή, κατάλληλη για άτομα με ευαίσθητο στομάχι
Μαγνήσιο Χλωριούχο (Chloride)Ενυδάτωση και ενίσχυση ανοσοποιητικούΥψηλή διαλυτότητα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και τοπικά

Είναι αξιόπιστο να μετράμε μαγνήσιο στο αίμα;

Η μέτρηση του μαγνησίου στο αίμα δεν είναι πάντα αξιόπιστη, καθώς μόνο το 1% του μαγνησίου του σώματος βρίσκεται στο αίμα, ενώ το υπόλοιπο αποθηκεύεται στους ιστούς και τα οστά. Ένα φυσιολογικό επίπεδο ορού κυμαίνεται από 1,7 έως 2,2 mg/dL, αλλά τα συμπτώματα έλλειψης μπορεί να εμφανίζονται ακόμα και με φυσιολογικές τιμές. Οι δοκιμές στα ερυθροκύτταρα ή οι 24ωρες εξετάσεις ούρων προσφέρουν πιο ακριβή εικόνα.


Επίπεδα Βιταμίνης D: Πότε είναι Ιδανικά και τι ισχύει για τα αυτοάνοσα νοσήματα;

Τα φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό κυμαίνονται από 30-50 ng/mL.
Ωστόσο, για την υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος και τη διαχείριση αυτοάνοσων παθήσεων,οι ειδικοί συνιστούν υψηλότερα επίπεδα, από 50-70 ng/mL.

  • Κάτω από 20 ng/mL: Υποδηλώνει σοβαρή ανεπάρκεια, με αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων, κακής υγείας των οστών και επιδείνωση αυτοάνοσων νοσημάτων.
  • 30-50 ng/mL: Επαρκές για γενική υγεία, αλλά μπορεί να μην είναι αρκετό για άτομα με αυτοάνοσα.
  • 50-70 ng/mL: Ιδανικό εύρος για υποστήριξη ανοσοποιητικού και διαχείριση αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο λύκος και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
  • Πάνω από 100 ng/mL: Ενδέχεται να προκαλέσει τοξικότητα, με συμπτώματα όπως ναυτία, υπερασβεστιαιμία και νεφρικές επιπλοκές.

Χρόνος Λήψης:

  • Βιταμίνη D: Λαμβάνεται καλύτερα μαζί με λιπαρά γεύματα, καθώς η απορρόφησή της βελτιώνεται όταν συνοδεύεται από λίπη.
  • Βιταμίνη Κ2: Συνδυάζεται με τη βιταμίνη D για συνεργική δράση, προτιμώντας πρωινή ή βραδινή λήψη.
  • Μαγνήσιο: Ενδείκνυται ιδιαίτερα το βράδυ για άτομα με αυτοάνοσα, καθώς συμβάλλει στη μείωση της φλεγμονής και στην προώθηση του ύπνου.

Εάν έχετε αυτοάνοσο ή άλλα προβλήματα υγείας, συνιστάται να παρακολουθείτε τα επίπεδα βιταμίνης D και να προσαρμόζετε τη δοσολογία σας υπό την καθοδήγηση ειδικού.


Συχνές Ερωτήσεις

  1. Πρέπει να λαμβάνω βιταμίνη D μαζί με βιταμίνη Κ2 και μαγνήσιο;
    Ναι, ο συνδυασμός αυτών των συστατικών ενισχύει τα οφέλη της βιταμίνης D και προλαμβάνει ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως η ασβεστοποίηση των αγγείων.
  2. Ποια είναι τα φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D;
    Τα φυσιολογικά επίπεδα κυμαίνονται από 30-50 ng/mL, ενώ για άτομα με αυτοάνοσα νοσήματα συνιστώνται επίπεδα 50-70 ng/mL.
  3. Ποια είναι η καλύτερη στιγμή για να λαμβάνω βιταμίνη D;
    Η βιταμίνη D πρέπει να λαμβάνεται μαζί με γεύμα που περιέχει λίπη, κατά προτίμηση το πρωί ή το μεσημέρι.
  4. Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ των μορφών μαγνησίου;
    Οι διάφορες μορφές μαγνησίου έχουν διαφορετικές ιδιότητες: το μαγνήσιο κιτρικό βοηθά στη δυσκοιλιότητα, ενώ το γλυκινικό είναι ιδανικό για άγχος και ύπνο.
  5. Μπορώ να μετρήσω το μαγνήσιο στον ορό του αίματος;
    Η μέτρηση στον ορό δεν είναι πάντα αξιόπιστη, καθώς μόνο το 1% του μαγνησίου βρίσκεται στο αίμα. Προτιμώνται εξετάσεις ερυθροκυττάρων ή 24ωρης ούρησης.
  6. Ποια είναι η λειτουργία της βιταμίνης Κ2;
    Η βιταμίνη Κ2 βοηθά στη σωστή διαχείριση του ασβεστίου, κατευθύνοντάς το στα οστά και αποτρέποντας την εναπόθεσή του στις αρτηρίες.
  7. Ποιες τροφές περιέχουν βιταμίνη Κ2;
    Τροφές πλούσιες σε Κ2 περιλαμβάνουν το natto, το συκώτι, το τυρί και τα αυγά.
  8. Τι συμπτώματα προκαλεί η έλλειψη μαγνησίου;
    Η έλλειψη μαγνησίου μπορεί να προκαλέσει κράμπες, αϋπνία, κόπωση, πονοκεφάλους και αρρυθμίες.
  9. Μπορεί η βιταμίνη D να βοηθήσει σε αυτοάνοσα νοσήματα;
    Ναι, η βιταμίνη D υποστηρίζει το ανοσοποιητικό και συμβάλλει στη διαχείριση αυτοάνοσων νοσημάτων όταν τα επίπεδά της βρίσκονται στο εύρος 50-70 ng/mL.
  10. Είναι ασφαλές να λαμβάνω μαγνήσιο, D και Κ2 μαζί;
    Ναι, είναι ασφαλές και μάλιστα συνιστάται για καλύτερη απορρόφηση και ενίσχυση της δράσης της βιταμίνης D. Ακολουθήστε τις δοσολογίες που σας προτείνει ο γιατρός σας.

 

Κλείστε ραντεβού για εξατομικευμένες συμβουλές!

Η υγεία σας είναι μοναδική και απαιτεί εξειδικευμένη φροντίδα.
Η καθοδήγηση από έναν έμπειρο ενδοκρινολόγο είναι καθοριστικής σημασίας για να επιλέξετε τα σωστά συμπληρώματα και να διασφαλίσετε ότι οι ανάγκες του οργανισμού σας καλύπτονται πλήρως. Ελάτε να συζητήσουμε πώς να ενισχύσετε την υγεία σας με τη σωστή ισορροπία θρεπτικών συστατικών, βασισμένη σε επιστημονικά δεδομένα και εξατομικευμένες ανάγκες.
Εμπιστευτείτε την εμπειρία μας και κλείστε το ραντεβού σας σήμερα για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην υγεία σας!