Άρθρα / Νέα

AdobeStock_253588576_resized-for-hero.jpeg

Ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής: Μια σύνθετη πάθηση με ποικίλες θεραπευτικές επιλογές

Η ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι μια χρόνια, αυτοάνοση πάθηση που χαρακτηρίζεται από την ταχεία υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων του δέρματος. Αυτή η υπερπλασία οδηγεί στην εμφάνιση κόκκινων, φολιδωτών βλαβών στο τριχωτό της κεφαλής. Η ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι μια κοινή πάθηση που επηρεάζει περίπου το 50% των ασθενών με ψωρίαση. Είναι πιο συχνή στους ενήλικες από 18 έως 50 ετών.

Αιτία ψωρίασης κεφαλής

Η ακριβής αιτία της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται ότι είναι μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο φυσιολογικά προστατεύει το σώμα από λοιμώξεις, επιτίθεται λανθασμένα στα υγιή κύτταρα του δέρματος. Αυτό προκαλεί τα κύτταρα του δέρματος να αναπτύσσονται με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό από το φυσιολογικό.

Συμπτώματα ψωρίασης κεφαλής

Τα συμπτώματα της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Κόκκινες, ή λευκά λέπια στο τριχωτό της κεφαλής
  • Πόνο και κνησμό
  • Τριχόπτωση

Διάγνωση

Η διάγνωση της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής συνήθως γίνεται με βάση την κλινική εξέταση του τριχωτού της κεφαλής. Ο γιατρός μπορεί επίσης να χρειαστεί βιοψία δέρματος για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει μόνιμη θεραπεία για την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής, αλλά υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Οι θεραπείες για την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής περιλαμβάνουν:

Τοπικές θεραπείες

Οι τοπικές θεραπείες είναι η πιο συνηθισμένη μορφή θεραπείας για την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής. Οι τοπικές θεραπείες δρουν απευθείας στις βλάβες του δέρματος, βοηθώντας στην απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων του δέρματος και στη μείωση της φλεγμονής.

Οι πιο κοινές τοπικές θεραπείες για την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής περιλαμβάνουν:

  • Κρέμες και λοσιόν με κορτικοστεροειδή: Τα κορτικοστεροειδή είναι ισχυρά φάρμακα που μειώνουν τη φλεγμονή.

  • Κρέμες και λοσιόν με ρετινοειδή: Τα ρετινοειδή είναι φάρμακα που βοηθούν ρύθμιση του πολλαπλασιασμού των κερατινοκυττάρων του δέρματος.

  • Κρέμες και λοσιόν με βιταμίνη D

Φαρμακευτική αγωγή

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής που δεν ανταποκρίνεται στις τοπικές θεραπείες. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής περιλαμβάνουν:

  • Από του στόματος φάρμακα: Τα από του στόματος φάρμακα, όπως η κυκλοσπορίνη, η μεθοτρεξάτη και η αζαθειοπρίνη, χρησιμοποιούνται για τη μείωση της φλεγμονής και της παραγωγής κυττάρων του δέρματος.
  • Ενέσεις: Οι ενέσεις, όπως η ιντερφερόνη και η ετανερσέπτη και άλλοι βιολογικού παράγοντες χρησιμοποιούνται για τη μείωση της φλεγμονής.
  • Φωτοθεραπεία: Η φωτοθεραπεία χρησιμοποιεί φως για τη μείωση της φλεγμονής και της παραγωγής κυττάρων του δέρματος.

Πρόγνωση

Η ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι μια χρόνια πάθηση, αλλά μπορεί να τεθεί σε ύφεση με την κατάλληλη θεραπεία. Η αντιμετώπισή της απαιτεί κατάλληλο ιατρό.


hair2-1200x675.jpg

Off-label χρήση του χαπιού μινοξιδίλης για την τριχόπτωση

Η Μινοξιδίλη είναι ένα φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι στιγμής τοπικά με τη μορφή αφρού ή λοσιόν. Κάποιοι ασθενείς βρίσκουν τη εφαρμογή δις ημερησίως δύσκολη, δεσμευτική και κοστοβόρα παρά τα αρκετά οικονομικά σκευάσματα που κυκλοφορούν στην αγορά.

Ένα νέο άρθρο των New York Times του 2023 φαίρνει στο φως την τάση στις ΗΠΑ από πολλούς δερματολόγους να χορηγείται το ίδιο σκεύασμα σε μορφή χαπιού, σε χασμηλή δοσολογία. Τα αποτελέσματα φαίνεται να είναι το ίδιο καλά, αν όχι καλύτερα από την τοπική μορφή της μινοξιδίλης ενώ η χορήγηση είναι ευκολότερη και οικονομικότερη.

Η χορήγηση του φαρμάκου είναι προς το παρόν off – label, δηλαδη εκτός των επισήμων ενδείξεών του και χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή.

Οι παρούσες θεραπείες για την τριχόπτωση περιλαμβάνουν μέχρι στιγμής:

  • τοπική μινοξιδίλη
  • φιναστερίδη σε μορφή χαπιού ή για τοπική χρήση
  • το PRP
  • τις μεσοθεραπείες για την τριχόπτωση
  • και την μεταμόσχευση μαλλιών.

Χάπι μινοξιδίλης για την τριχόπτωση

Η χρήση μινοξιδίλης από το στόμα σε μορφή χαπιού για την αντιμετώπιση της τριχόπτωσης έχει ως αποτέλεσμα σε 80-90% των ασθενών την επιμήκυνση των τριχών, αύξηση της πυκνότητάς τους, την αύξηση του πάχους τους και αύξηση της μελανίνης, αντιστροφή δηλαδή του γκριζαρίσματος, 6 περίπου εβδομάδες από την έναρξη της θεραπείας.

Το αν η μινοξιδίλη θα έχει αποτέλεσμα σε έναν συγκεκριμένο ασθενή, εξαρτάται από γονιδιακούς παράγοντες, κάτι το οποίο μπορεί να διερευνηθεί με DNA Test για την τριχόπτωση. Το αποτέλεσμα όμως δυστυχώς δεν είναι μόνιμο, αν διακοπεί η χρήση της σε 1-6 μήνες η εικόνα των ασθενών επιστρέφει στην αρχική της κατάσταση.

Στις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες του χαπιού περιλαμβάνεται η υπόταση, κεφαλαλγία, αύξηση της τριχοφυίας και σε άλλα σημεία του σώματος κ.α. γι αυτό και η χορήγησή του γίνεται πάντα με συνταγή ιατρού και μετά από σχετικό έλεγχο.

Οι περισσότεροι δερματολόγοι των ΗΠΑ συνδυάζουν την από του στόματος μινοξιδίλη με άλλες θεραπείες όπως τα βλαστοκύτταρα ή την μεσοθεραπεία.

Στο ιατρείο μας χορηγείται δοκιμαστικά από το 2017 με πολύ καλά αποτελέσματα.


12-1200x586.jpg

Η γυροειδής αλωπεκία (τριχοφάγος) είναι μια αυτοάνοση υποτροπιάζουσα πάθηση κατά την οποία ο/η ασθενής χάνει ξαφνικά τρίχες από το τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια, τα βλέφαρα, τα γένια ή και το σώμα κατά πλάκες.

Οι υπάρχουσες μέχρι στιγμής θεραπείες περιορίζονται κυρίως στην κορτιζόνη ή άλλα ανοσοκατασταλτικά με αρκετές ανεπιθύμητες ενέργειες και με αποτελέσματα που ποικίλουν. Μια σχετικά νέα προσέγγιση είναι η επιλεκτική αναστολή της ιντερφερόνης γ και της ιντερλευκίνης 15 από ένα νέο φάρμακο, το baricitinib, ένα JK αναστολέα.

Δύο νέες μελέτες που έγιναν σε συνολικά 654 ενήλικες ασθενείς, με μέση ηλικία τα 38 έτη και διήρκησαν 12 χρόνια έδειξαν την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου φαρμάκου ενάντια σε placebo.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη κάλυψη των προσεβλημένων περιοχών (τουλάχιστον 80%) με χρήση

 

4 mg baricitinib: 37%

2 mg baricitinib: 21%

με placebo: 4%

Στις πιθανές επιπλοκές του φαρμάκου συγκαταλέγεται εμφάνιση ακμής, αυξημένα επίπεδα CK, LDL και HDL.

Στη Ελλάδα το φάρμακο κυκλοφορεί και συνταγογραφείται.


hl-1200x800.jpg

Σύμβολο θηλυκότητας: τα μαλλιά είναι μέρος του ποιες είμαστε και του πώς παρουσιάζουμε τον εαυτό μας στον κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αραίωση των μαλλιών πάντα μας προβληματίζει. Η απώλεια μαλλιών μπορεί να είναι οδυνηρή, και δυστυχώς, είναι κάτι που λίγο -πολύ όλοι μας τελικά αντιμετωπίζουμε καθώς μεγαλώνουμε. Στην πραγματικότητα είναιLeer Más


sample-kit-1-1200x520.png

ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ

Το γενετικό τεστ για την τριχόπτωση εφαρμόζεται ήδη στο ιατρείο μας.

Το τεστ αυτό γίνεται εύκολα με λήψη επιχρίσματος (σάλιου) από τον βλενογόνο του στόματος. Σε 4-5 εβδομάδες τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα ηλεκτρονικά.

Το τεστ αναλύει 48 γενετικές παραλλαγές σε 13 γονίδια που σχετίζονται με την τριχόπτωση. Έτσι  πετυχαίνουμε μια εξατομικευμένη θεραπεία για κάθε περίπτωση.

Πλεονεκτήματα του τεστ

  • Επιτρέπει την επιλογή κατάλληλων δραστικών ουσιών για τη θεραπεία της τριχόπτωσης, αποφεύγοντας ουσίες που αντενδείκνυται στο συγκεκριμένο ασθενή. Οι ουσίες αυτές μπορούν να δοθούν στον ασθενή είτε από το στόμα, είτε με μεσοθεραπεία.
  • Προσαρμόζει την δοσολογία των δραστικών ουσιών ανάλογα με το μεταβολισμό κάθε ασθενή.
  • Μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
  • Αποτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ δραστικών ουσιών.

Το τεστ θα δώσει απαντήσεις

Οφείλεται η τριχόπτωση σε πρόβλημα ή προβλήματα;

Υπάρχει

  • τοπική φλεγμονή στο δέρμα;
  • διαταραχή στη κυκλοφορία του αίματος στο δέρμα;
  • διαταραχή στη σύνθεση του κολλαγόνου του δέρματος;
  • έλλειψη βιταμινών και μετάλλων;
  • διαταραχή στο μεταβολισμό της ινσουλίνης;
  • διαταραχή στις προσταγλανδίνες;
  • διαταραχή στα ένζυμα που αυξάνουν ή μειώνουν την παραγωγή ανδρογόνων στο δέρμα;

Συμπερασματικά

  • Το γενετικό τεστ για την τριχόπτωση είναι ένα εύκολο στη λήψη του τεστ με λήψη σάλιου.
  • Τα αποτελέσματα ανακοινώνονται στον ιατρό ηλεκτρονικά.

 


Lichen-planopilaris-1200x800.jpg

Ο θυλακικός ομαλός λειχήνας είναι μια πάθηση του τριχωτού της κεφαλής που δημιουργεί περιοχές κενές από τρίχες και συνοδεύεται από κνησμό, ερύθημα και λέπια γύρω από τις άρρωστες τρίχες. Η πάθηση αυτή είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, άγνωστης αιτιολογίας. Φάρμακα, όπως τα υπερτασικά, ενδέχεται να προκαλέσουν την εμφάνιση του λειχήνα στο τριχωτό της κεφαλής. Ο θυλακικός λειχήνας προσβάλλει συχνότερα τις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες.

Ο θυλακικός λειχήνας είναι η αιτία που προκαλεί το ένα τρίτο των περιπτώσεων ουλωτικής αλωπεκίας στο τριχωτό της κεφαλής. Στην ουλωτική αλωπεκία η απώλεια των τριχών είναι μόνιμη. Η ασθένεια έχει σαν αποκλειστική εντόπιση το τριχωτό της κεφαλής, στο 50% των περιπτώσεων δεν υπάρχουν βλάβες της νόσου στο υπόλοιπο σώμα. Η πάθηση προσβάλει κυρίως την κορυφή του τριχωτού αλλά και  τις υπόλοιπες περιοχές του.

Η εμφάνιση του θυλακικού λειχήνα ξεκινά με τοπικό κνησμό και τριχόπτωση και στη συνέχεια εμφανίζονται κενές πλάκες, αποψιλωμένες, με εικόνα ουλωτικής αλωπεκίας. Στο 50% των περιπτώσεων που οι εκδηλώσεις περιορίζονται στο τριχωτό της κεφαλής δηλαδή απουσιάζουν από το υπόλοιπο δέρμα, τα γεννητικά όργανα και τα νύχια, η διάγνωση είναι δύσκολη.

Η εικόνα του θυλακικού ομαλού λειχήνα είναι συχνά παρόμοια με άλλες φλεγμονές του δέρματος που προκαλούν τριχόπτωση, όπως ο ερυθηματώδης λύκος του δέρματος. Η βιοψία είναι μια απλή διαδικασία η οποία γίνεται στο χώρο του ιατρείου με τοπική αναισθησία και είναι απαραίτητη να γίνει από τον Δερματολόγο για την τελική και οριστική διάγνωση.

 

Ιδιαίτερες μορφές του θυλακικού λειχήνα

Σύνδρομο Graham-Little-Piccardi-Lassueur

Στο σύνδρομο αυτό συνδυάζονται οι βλάβες του θυλακικού ομαλού λειχήνα στο τριχωτό της κεφαλής με αλωπεκία στα φρύδια, στις μασχάλες και το εφήβαιο.

Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται συχνότερα στις ενήλικες γυναίκες.

 

Ουλωτική αλωπεκία της μετωπιαίας χώρας

Η πάθηση αυτή προσβάλει γυναίκες σε περίοδο εμμηνόπαυσης  και εμφανίζεται με τοπική τριχόπτωση στη μετωπιαία και κροταφική περιοχή.

Το πάσχον δέρμα εμφανίζεται ωχρό, χωρίς διήθηση ή σκληρία και με ήπιο κνησμό. Παρουσιάζεται αραίωση έως και πλήρη απουσία των φρυδιών. Δεν παρατηρούνται βλάβες ομαλού λειχήνα σε άλλα σημεία του σώματος του ασθενή.

Η πάθηση επεκτείνεται προοδευτικά.

 

Θεραπεία

Ο Δερματολόγος θα προτείνει την απαραίτητη θεραπευτική αγωγή ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της εκδήλωσης της νόσου.

Η βασική θεραπεία είναι τα κορτικοστεροειδή σε τοπική εφαρμογή ή σε λήψη από το στόμα.

Ιδιαίτερη θεραπευτική επιλογή αποτελούν οι ενδοβλαβικές ενέσεις στο πάσχον δέρμα, με κορτιζόνη βραδείας αποδέσμευσης και παρατεταμένης δράσης. Οι ενέσεις γίνονται ανά δυο με τρεις εβδομάδες. Η θεραπεία εφαρμόζεται αποκλειστικά από τον Δερματολόγο ο οποίος έχει την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία.

Άλλες εναλλακτικές θεραπείες, όπως τα ρετινοειδή και τα συνθετικά ανθελονοσιακά, εφαρμόζονται κατά περίπτωση.

 

Συμπερασματικά

Ο θυλακικός λειχήνας, εάν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα, οδηγεί σε θέσεις στο τριχωτό  της κεφαλής μόνιμα κενές από τρίχες και σε προοδευτική επιδείνωση και επέκταση της κατάστασης.

Ο ασθενής με τα πρώτα συμπτώματα πρέπει να θορυβηθεί και να επισκεφτεί άμεσα τον Δερματολόγο του για την  έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία.


Untitled-design-39-1200x675.jpg

Οι βλεφαρίδες μπορεί να πέφτουν για πολλούς λόγους, από απλά εγκαύματα έως μετά από χημειοθεραπεία. Παρόλο που μπορεί να χρειαστεί χρόνος, οι βλεφαρίδες συνήθως ξαναμεγαλώνουν.
Παρομοίως με τα μαλλιά στο τριχωτό της κεφαλής, οι βλεφαρίδες περνούν επίσης από αναπτυξιακούς κύκλους, οπότε η πτώση μερικών δεν προκαλεί ανησυχία. Ωστόσο, τραυματισμοί και ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν την πτώση πολλών ή των περισσότερων βλεφαρίδων.

Αιτίες

Εγκαύματα

Αν οι βλεφαρίδες καούν αλλά τα θυλάκια της τρίχας παραμένουν άθικτα, οι βλεφαρίδες συνήθως ξαναμεγαλώνουν σε 6 εβδομάδες. Ωστόσο, αν οι θύλακες των τριχών καούν, πιθανώς οι βλεφαρίδες να μην ξαναμεγαλώσουν.

Χημειοθεραπεία

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου μπορούν μερικές φορές να προκαλέσουν την πτώση των βλεφαρίδων. Όλα τα φάρμακα χημειοθεραπείας όμως δεν προκαλούν τριχόπτωση .

Εάν ένα άτομο χρησιμοποιεί χημειοθεραπευτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι προκαλεί απώλεια μαλλιών, πιθανώς αυτό επηρεάσει τις τρίχες στο σώμα καθώς και στο τριχωτό της κεφαλής.

Οι τρίχες του σώματος, τα φρύδια και οι βλεφαρίδες συνήθως επηρεάζονται. Συνήθως, οι βλεφαρίδες αρχίζουν να αναπτύσσονται λίγο μετά τη διακοπή της χημειοθεραπείας.

Μηχανικό τραύμα / έλξη

Η τριχοτυλομανία είναι μια ψυχολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την συνήθεια του ατόμου να τραβάει τα μαλλιά και τρίχες σε άλλα σημεία του σώματος.

Οι βλεφαρίδες που έχουν ξεριζωθεί μπορεί να χρειαστούν μερικούς μήνες για να αναπτυχθούν.

Ψεύτικες βλεφαρίδες

Οι ψεύτικες βλεφαρίδες είναι ίνες που είναι κολλημένες στις φυσικές βλεφαρίδες για να δημιουργήσουν μια παχύτερη, μακρύτερη εικόνα.

Ωστόσο, μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στις φυσικές βλεφαρίδες. Αν οι φυσικές βλεφαρίδες πέσουν λόγω των ψεύτικων βλεφαρίδων, συνήθως ξαναμεγαλώνουν σε λίγους μήνες.

Παθήσεις θυρεοειδούς

Η απώλεια των βλεφαρίδων μπορεί να παρατηρηθεί και σε υπερθυρεοειδισμό και σε υποθυρεοειδισμό. Οι βλεφαρίδες συνήθως αρχίζουν να αναπτύσσονται μετά την σωστή ρύθμιση του θυρεοειδούς.

Γυρεοειδής αλωπεκία

Η γυροειδής αλωπεκία είναι μια αυτοάνοση νόσος κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στους θύλακες των τριχών. Η πάθηση οδηγεί σε τριχόπτωση στο τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια και τις βλεφαρίδες.

Θεραπεία

Οι βλεφαρίδες που χάνονται από τη χημειοθεραπεία ενδέχεται να ξαναβγούν. Εάν μια πάθηση του θυρεοειδούς ή αυτοάνοση νόσος οδήγησε σε απώλεια βλεφαρίδων, ο ασθενής θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει το υποκείμενο πρόβλημα υγείας. Ο χρόνος που χρειάζεται για να αναπτυχθούν οι βλεφαρίδες ποικίλλει ανάλογα με την αιτία και την έκταση της απώλειάς τους.

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί επίσης να βοηθήσει τις βλεφαρίδες να αυξηθούν. Ο ιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει τη ειδικές οφθαλμικές σταγόνες.

Πρόληψη

Ενώ δεν είναι πάντα δυνατό να αποφευχθεί η απώλεια βλεφαρίδων, υπάρχουν μερικά βήματα που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος για να μειώσει τον κίνδυνο. Αυτά περιλαμβάνουν:

Μια υγιεινή διατροφή : Ορισμένες διατροφικές ανεπάρκειες μπορεί να συμβάλουν στην απώλεια τριχών. Τα θρεπτικά συστατικά που παίζουν ρόλο στην υγεία των τριχών περιλαμβάνουν:

  • βιταμίνη C
  • βιταμίνη Β
  • βιταμίνη D
  • ψευδάργυρος
  • σίδερο
  • πρωτεΐνη

Βγάζετε το μακιγιάζ τη νύχτα : αφήνοντας μακιγιάζ στα μάτια μπορεί να στεγνώσει τις βλεφαρίδες. Οι ξηρές βλεφαρίδες είναι πιο πιθανό να σπάσουν ή να πέσουν πρόωρα.

Το τρίψιμο των ματιών : Το έντονο τρίψιμο των ματιών μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια των βλεφαρίδων.


567599218.jpg

Η τελογενής τριχόπτωση ή τριχόρροια είναι μια μορφή προσωρινής αλωπεκίας που συνήθως εμφανίζεται μετά από έντονο στρες, επεμβάσεις ή τραυματικά γεγονότα. Συνήθως εμφανίζεται στην κορυφή της κεφαλής.

Η τελογενής τριχόπτωση μπορεί κάποιες φορές να ομοιάζει με την γυροειδή αλωπεκία. Και στις δυο περιπτώσεις μπορεί να χάνεται μεγάλος αριθμός τριχών, με τη διαφορά ότι στην γυροειδή αλωπεκία η τριχόπτωση είναι δυστυχώς μη αναστρέψιμη.

Σε αυτό το άρθρο θα αναλύσουμε τις αιτίες, τα συμπτώματα, τον τρόπο διάγνωσης και αντιμετώπισης της τελογενούς τριχόπτωσης.

Τι είναι η τελογενής τριχόπτωση;

Το χαρακτηριστικό της τελογενούς αλωπεκίας είναι αυξημένη απώλεια τριχών ή έντονη λέπτυνση της τρίχας. Διαρκεί πάνω από 6 μήνες, ενώ είναι συνήθως αναστρέψιμη. Σπανιότερα δεν πέφτουν οι τρίχες αλλά λεπταίνουν αισθητά. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και οφείλεται σε μεταβολές του κύκλου ζωής της τρίχας.

Η τρίχα έχει τρεις φάσεις ζωής: αναγενή, καταγενή και τελογενή.
Φυσιολογικά 5 – 10% των τριχών βρίσκονται στο τελογενές στάδιο.

Στην τελογενή τριχόπτωση η αναγενής φάση μειώνεται και περίπου 30% των τριχών μεταπίπτουν στην τελογενή φάση, το οποίο και οδηγεί σε αυξημένη τριχόπτωση.


Συμπτώματα τελογενούς τριχόπτωσης

Το κύριο σύμπτωμα της τελογενούς τριχόπτωσης είναι η αυξημένη απώλεια ή λέπτυνση των τριχών. Συνήθως εντοπίζεται κατά το μπάνιο, στο χτένισμα ή στο μαξιλάρι.

Αιτίες τελογενούς τριχόπτωσης

Τα συχνότερα αίτια είναι:

Έντονο στρες: παρατεταμένες περίοδοι στρες μπορεί να οδηγήσουν σε τελογενή τριχόπτωση. Συνήθως το όριο εντοπίζεται στους 3 μήνες  παρατεταμένου στρες.

Κακή διατροφή: έλειψη επαρκών θρεπτικών συστατικών όπως η πρωτεΐνη, η βιταμίνη Β, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος μπορεί να οδηγήσει σε τελογενή τριχόπτωση.

Εγκυμοσύνη και γέννα: κατά την εγκυμοσύνη πολλές τρίχες βρίσκονται στην αναγενή φάση. Οι ορμονικές αλλαγές που επιτελούνται όμως 3 – 6 μήνες μετά τη γέννα οδηγούν πολλές τρίχες να μεταβούν στην τελογενή φάση.

Εμμηνόπαυση: αποτελεί από τα συχνότερα αίτια τελογενούς τριχόπτωσης.

Φάρμακα: αρκετά φάρμακα έχουν ως ανεπιθύμητη ενέργεια την τελογενή τριχόπτωση.

Άλλα προβλήματα υγείας: αυτοάνοσα νοσήματα και κυρίως νόσοι του θυρεοειδούς αδένα.

Χειρουργικές επεμβάσεις.

Αντιμετώπιση τελογενούς τριχόπτωσης

Η θεραπεία της τελογενούς τριχόπτωσης εξαρτάται από την αιτία της. Όταν αυτή αντιμετωπιστεί, ο κύκλος της τρίχας γίνεται και πάλι φυσιολογικός και η τριχόπτωση σταματά.

Οι θεραπευτικοί στόχοι είναι:

Αντιμετώπιση διατροφικών ελλείψεων, ορμονική υποκατάσταση στην εμμηνόπαυση, αντιμετώπιση του στρες, αποφυγεί τεχνικών κομμωτηρίου που καταστρέφουν την τρίχα, μεσοθεραπεία, PRP. Με τη σωστή αντιμετώπιση σε 3-6 μήνες οι τρίχες επανεκφύονται.

Διάγνωση

Ο ιατρός εξετάζει της τρίχες που έχουν πέσει με τριχοσκόπηση, προσδιορίζει το πάχος και το μήκος τους, μπορεί να διενεργήσει τεστ ήπιας έλξης, ενώ το τριχοριζόγραμμα βοηθά πολύ στη διάγνωση. Κάποιες φορές χρειάζεται εξέταση αίματος.

 

Συμπέρασμα

Η τελογενής τριχόπτωση είναι μια πολύ συχνή αιτία τριχόπτωσης. Εμφανίζεται ξαφνικά και διαρκεί αρκετούς μήνες. Αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια έμπειρου δερματολόγου με πολύ καλά αποτελέσματα.

 


567599218.jpg

Είναι γνωστό ότι διατροφή πλούσια σε λιπαρά αλλά και υπερθερμιδικές δίαιτες έχουν αρνητική επίδραση ορμόνες. Τα ίδια αποτελέσματα έχει η αντίθετη διατροφή με δίαιτες αδυνατίσματος με πολύ χαμηλή θερμιδική και θρεπτική αξία.

Οι επίπτωση των στερητικών διαίτων στον οργανισμό έχει ως αποτέλεσμα την διαταραχή της φυσιολογικής έκκρισης της ινσουλίνης με τελικό αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να κινδυνεύουν από αντίσταση στην ινδουλίνη, προδιάθεση για εμφάνιση διαβήτη και άλλα.

Η επικίνδυνη ομάδα των ανθρώπων είναι αυτή που ακολουθεί στερητικές δίαιτες, διατροφή χαμηλής θερμιδικής αξίας, που δεν καταναλώνει συχνά γεύματα για παράδειγμα λόγω του είδους της δουλειάς τους. Στα άτομα αυτά αυξάνεται η παραγωγή κορτιζόλης με παρόμοιο τρόπο όπως και στις συνθήκες έντονου στρες. Αυτό έχει αποδειχθεί και σε πρόσφατες μελέτες.

Ακόμα το ψυχολογικό στρες που συνοδεύει τις δίαιτες αυτές πιθανώς να έχει το ίδιο αποτέλεσμα στον οργανισμό.

Η άμεση επίπτωση των στερητικών διαίτων στην τρίχα έχει την εικόνα της τελογενούς τριχόπτωσης. Συνήθως αυτή εμφανίζεται μετά από δύο μήνες από την αρχή της δίαιτας. Η αιτία της τριχόπτωσης είναι πολύπλευρη, στρες αλλά και μειωμένη παροχή θρεπτικών ουσιών στον θύλακα της τρίχας, ο οποίος ως γνωστόν έχει έντονη μιτωτική δραστηριότητα.

Συμπερασματικά οι στερητικές δίαιτες διαταράσσουν την αιμάτωση της τρίχας, τη συγκέντρωση των ανδρογόνων στον ορό και δρα αρνητικά στο περιβάλλον του θύλακα της τρίχας.


dl.beatsnoop.com-1697558201-1200x799.jpg

Η κατανάλωση αλκοόλ πιστεύεται ότι επιβαρύνει την τριχόπτωση και ενισχύει την προδιάθεση για την εμφάνιση αλωπεκίας. Δεν έχει διευκρινιστεί η ακριβής επίδραση του αλκοόλ στο δέρμα και στο θύλακα της τρίχας. Είναι όμως σίγουρο ότι η χρήση αλκοόλ παραπάνω από το μέτριο, προκαλεί διαταραχές στις ορμόνες, οι οποίες είναι πιο σοβαρές στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες.

Η κατανάλωση αλκοόλ έχει ενδιαφέρουσες δράσεις στην ισορροπία των ορμονών και στα δύο φύλα, και οι δράσεις αυτές εξαρτώνται από την ποσότητα αλκοόλ που καταναλώνεται.

Διαταράσσεται κυρίως η ισορροπία των ανδρογόνων εξαιτίας της αλλαγής του μεταβολισμού του αλκοόλ στο ήπαρ. Η κατάχρηση του αλκοόλ διαταράσσει την τον άξονα εγκεφάλου με τα επινεφρίδια αλλά και τους γεννητικούς αδένες (όρχεις και τις ωοθήκες).

Στις γυναίκες συχνή ή ακόμα και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ έχει ως αποτέλεσμα ορμονικές αλλαγές με συνέπεια πιθανές διαταραχές περιόδου, διαταραχές της λίμπιντο και υπογονιμότητα. Στις γυναίκες που είναι στην φάση της εμμηνόπαυσης διαταράσσεται η ορμονική λειτουργία του λίπους του δέρματος ακόμη και με μέτρια χρήση αλκοόλ.

Η δράση του αλκοόλ στις γυναίκες είναι πιο έντονη απ’ ότι στους άνδρες, καθώς μεταβολίζουν το αλκοόλ πολύ πιο αργά κάνοντας την δράση του ακόμη πιο ισχυρή.

Έτσι λοιπόν χωρίς να υπάρχει άμεση δράση του αλκοόλ στους θύλακες της τρίχας, πιστεύουμε ότι υπάρχει έμμεση δράση, προφανώς αρνητική, από τις ορμονικές αλλαγές που αυτό προκαλεί.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και μεταβολίζει με διαφορετικό τρόπο το οινόπνευμα. Έτσι αυτό που μπορεί να είναι φυσιολογικό για τον έναν ασθενή μπορεί να είναι υπερβολικό για έναν άλλον.