Άρθρα / Νέα

images-2.jpeg

Το δερματικό απόστημα είναι ένα οζίδιο στο δέρμα γεμάτο πύον που έχει δημιουργηθεί λόγω μόλυνσης, κυρίως από το βακτήριο σταφυλόκοκκο που έχει διεισδύσει στο δέρμα. Είναι ιδιαίτερα επώδυνο και εμφανίζεται σαν περιοχή επηρμένη, ευαίσθητη στην αφή και ιδιαίτερα ζεστή. Το δέρμα στην γύρω περιοχή είναι ροζ ή ερυθρό. Τα αποστήματα μπορούν να εμφανιστούν σε πολλά σημεία του σώματός μας, αλλά συνήθως επηρεάζουν το δέρμα.


download-6.jpeg

Κερασόχροα αιμαγγειώματα (κόκκινες ελιές, cherry αιμαγγειώματα)

 

Τα κερασόχροα αιμαγγειώματα είναι συνήθεις αλλοιώσεις του δέρματος, θολωτές ή επίπεδες που αποτελούνται από αγγειακές δομές. Είναι πολύ σπάνιες στα παιδιά και τείνουν να αυξάνονται με την πάροδο της ηλικίας. Ονομάζονται επίσης και στίγματα του Morgan από τον όνομα του Άγγλου χειρουργού που τα περιέγραψε πρώτος.

 

Ποια είναι η εμφάνιση των κερασοειδών αιμαγγειωμάτων;

Τα κερασοειδή αιμαγγειώματα παίνρουν το όνομα τους απο το έντονο κόκκινο χρώμα τους που οφείλεται σε διεσταλμένα τριχοειδή αγγεία. Ωστόσο το χρώμα τους μπορεί να κυμαίνεται και μπορεί να είναι ακόμα και σκούρο μωβ. Αν ασκήσουμε πίεση πάνω τους θα δούμε ότι γίνονται αυτομάτως λευκά. Διαφέρουν μεταξύ τους επίσης και ως προς τις διαστάσεις, ξεκινούν από πολύ μικρά και μπορεί να αναπτυχθούν έως 1-2 cm. Μεγαλώνοντας αποκτούν στρογγυλεμένο σχήμα θόλου με λεία επίπεδη επιφάνεια. Μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος αλλά τα πιο συνήθη σημεία εμφάνισής τους είναι το στήθος, το στομάχι και η πλάτη. Ο αριθμός τους κυμαίνεται απο 1-2 στίγματα έως και εκατοντάδες σε μερικές περιπτώσεις. Τα κερασόχροα αιμαγγειώματα θα μπορούσαμε να  τα εκλάβουμε ως αραχνοειδή αιμαγγειώματα. Η χαρακτηριστική διαφορά τους είναι οτι τα αραχνοειδή αιμαγγειώματα έχουν προεκβολές (ποδαράκια) που εκτείνονται έξω απο το κόκκινο κέντρο, σαν ιστός αράχνης.

 

Αίτια εμφάνισης

Η αιτία εμφάνισής των κόκκινων ελιών είναι άγνωστη, αλλά θεωρείται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο μοριακοί και γενετικοί μηχανισμοί. Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι η έκθεση μας σε βρωμίδια αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισής τους. Τα βρωμίδια είναι χημικές ουσίες που βρίσκονται σε προϊόντα καθημερινής χρήσης όπως πλαστικά, κάποια φάρμακα… Μερικές φορές σχετίζονται με ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και με κακή διατροφή.

  • Στη σπάνια περίπτωση που εμφανιστούν πάρα πολλά μαζί σε μικρό χρονικό διάστημα θα πρέπει να κινητοποιηθούμε άμεσα γιατί υπάρχει συσχέτιση με νεοπλασία του οργανισμού.

 

Θεραπεία

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο λόγος της αφαίρεσης τους είναι κυρίως αισθητικός. Ωστόσο  επειδή τα αιμοφόρα αγγεία που περιέχουν είναι πολύ κοντά στην επιφάνεια του δέρματος μπορεί με την τριβή να αιμοραγήσουν, οπότε αν τα κερασοειδή αιμαγγειώματα είναι σε θέσεις τριβής καλό θα ήταν να αφαιρεθούν.

Τρόποι αφαίρεσης:

  • Ηλεκτροκαυτηρίαση.

Με την μέθοδος αυτή καυτηριάζουμε ουσιαστικά τον ιστό. Η μέθοδος εφαρμόζεται με τοπική αναισθησία.

  • Κρυοπηξία

Με αυτή τη μέθοδο ψύχουμε τον ιστό και το αιμαγγείωμα «πέφτει».

  • Laser

Πριν την αφαίρεση τους τα αιμαγγειώματα πάντα ελέγχονται απο το δερματολόγο με δερματοσκόπιο για αποκλεισμό σοβαρών βλαβών των οποίων η αντιμετώπιση είναι τελείως διαφορετική.


download-7.jpeg

Πλέον είναι γνωστό ότι πολλές παθήσεις του δέρματος όπως η ψωρίαση και το έκζεμα επηρεάζονται από το άγχος. Όταν όμως η θεωρία αυτή διατυπώθηκε για πρώτη φορά, αντιμετωπίστηκε από πολλούς δερματολόγους με καχυποψία.

Καταρχήν το άγχος είναι δύσκολο να μετρηθεί. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει έστω και λίγο άγχος στην καθημερινότητά του. Μελετήθηκε λοιπόν η κατάσταση του δέρματος ασθενών που είχαν υποστεί σοβαρό στρες. Μια μελέτη στην Ιαπωνία ερεύνησε την κατάσταση του δέρματος ατόμων που είχαν επιβιώσει από σεισμό. Διαπιστώθηκαν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά εκζέματος.

Μια νέα μελέτη του Dr. Granstein, αποκάλυψε σημαντικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που συνδέουν το στρες με διάφορες παθήσεις του δέρματος. Το άγχος – στρες επηρεάζει το περιφερειακό νευρικό μας σύστημα που τελικά έχει επιπτώσεις στην ανοσία του δέρματος. Φαίνεται λοιπόν ότι το συνεχές καθημερινό άγχος μπορεί να επηρεάζει αρνητικά πολλές δερματοπάθειες όπως το έκζεμα, την ψωρίαση, την λεύκη, τη ροδόχρου νόσο, τον ερυθηματώδη λύκο και άλλες αυτοάνοσες παθήσεις του δέρματος. Οι παθήσεις αυτές από μόνες τους συχνά προκαλούν επιπλέον άγχος στους ασθενείς, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.

Πιστεύεται ότι σπάζοντας αυτόν τον κύκλο είτε με μια ταχεία αποτελεσματική θεραπεία που βελτιώνει άμεσα την εμφάνιση του δέρματος είτε με τεχνικές διαχείρισης του άγχους δημιουργούνται συνθήκες ώστε ο ασθενής να επωφεληθεί διπλά.

Ο δερματολόγος λοιπόν, καταλήγει ο Dr. Granstein, δεν πρέπει να αγνοεί την ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και να υποτιμά τα υποκειμενικά ενοχλήματα που επηρεάζουν όχι μόνο την καθημερινότητα του πάσχοντα αλλά και την ίδια την πορεία της πάθησής του.


download-6.jpeg

Καλά νέα φέρνει για τα βρέφη με αιμαγγείωμα αναδρομική μελέτη από τη Νέα Υόρκη.

Το αιμαγείωμμα είναι μια καλοήθης υπερπλασία των αγγείων στο δέρμα των βρεφών. Συχνά υποχωρεί αυτόματα χωρίς θεραπεία. Κάποιες φορές όμως αντί να υποχωρήσουν αυξάνουν σε μέγεθος, οπότε χρειάζονται αντιμετώπιση. Μέχρι στιγμής οι βασικές θεραπευτικές μέθοδοι ήταν τα laser, που είναι όμως επώδυνα, και οι β-αναστολείς, φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα, με γνωστές όμως πιθανές παρενέργειες για το βρέφος.

Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι σε κάποια βρέφη, με μικρά σχετικά αιμαγγειώματα, η τοπική εφαρμογή β-αναστολέα σε μορφή gel / κρέμας αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία.

Στη μελέτη περίπου 41% των παιδιών ήταν ηλικίας μικρότερης των 3 μηνών, 13% ήταν ηλικίας άνω των 12 μηνών. 86% των παιδιών δεν είχε καμία προηγούμενη θεραπεία. Τα περισσότερα αιμαγγειώματα (80%) εντοπίστηκαν στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου.

Μετά από έναν έως τρεις μήνες θεραπείας, 69,6% των ασθενών είχαν 10% ή μεγαλύτερη βελτίωση.

Μετά από έξι έως εννέα μήνες θεραπείας, 92,3% των ασθενών είχαν αισθητή βελτίωση, ενώ μόλις 6,0% δεν είχε καμία αλλαγή.

Τα αιμαγγειώματα με πάχος μικρότερο από 1 mm  ανταποκρίθηκαν καλύτερα στην τοπική θεραπεία.

Δεν υπήρχαν καρδιαγγειακές παρενέργειες και κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω παρενεργειών.

Φαίνεται ότι η νέα αυτή θεραπεία δίνει νέες προοπτικές στην αντιμετώπιση του βρεφικού αιμαγγειώματος, ενώ αποτελεί ασφαλή και ανώδυνη εναλλακτική των laser


Infusion-Therapy-Treatment-for-Scleroderma-750x360-1.jpg

Τι είναι το σκληρόδερμα; ποια συμπτώματα έχει; είναι αυτοάνοσο; τι είναι ο μορφέας; έχει το σκληρόδερμα αντισώματα; έχει κληρονομικότητα;

Τι είναι το σκληρόδερμα;

Το σκληρόδερμα είναι μια ομάδα παθήσεων που προκαλούν σκλήρυνση του δέρματος και του συνδετικού ιστού. Σε κάποιους παραμένει για πάντα περιορισμένο στο δέρμα στον κορμό, τα χέρια και τα πόδια, ενώ σε άλλους μπορεί να προχωρήσει βαθύτερα στα αγγεία, τα εσωτερικά όργανα και αλλού.

Η ασθένεια χωρίζεται σε περιορισμένο δερματικό, τοπικό ή εντοπισμένο σκληρόδερμα – μορφέας (που επηρεάζει μόνο το δέρμα), γραμμικό σκληρόδερμα (μορφή του εντοπισμένου), δίκην σπάθης (εντοπισμένο σκληρόδερμα στο πρόσωπο) και διάχυτο ή συστηματικό σκληρόδερμα με προσβολή των οργάνων.

Σκληρόδερμα: ποιος κινδυνευει;

Οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα σκληρόδερμα από ότι οι άνδρες, ενώ η συνηθέστερη ηλικία είναι 30 με 50 χρονών.

Σπάνια το νεανικό σκληρόδερμα εμφανίζεται σε παιδιά.

Σκληρόδερμα: σημεία και συμπτώματα

Στο σκληρόδερμα τα συμπτώματα ποικίλουν:

  • Δέρμα: το δέρμα γίνεται πιο σκληρό σε συγκεκριμένες περιοχές. Οι σκληρές πλάκες δέρματος συνήθως δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι αλλά γίνονται αντιληπτές με την αφή. Λόγω της σκληρότητας σε προχωρημένες καταστάσεις μπορεί να επηρεάζεται και η κινητικότητα.
  • Δάχτυλα: ένα από τα συχνότερα συμπτώματα του σκληροδέρματος είναι το μούδιασμα των δαχτύλων των χεριών και των ποδιών όταν αλλάζει η θερμοκρασία ή σε καταστάσεις στρες. Προχωρημένη μορφή αυτού του συμπτώματος είναι το φαινόμενο
  • Γαστρεντερικό: το σκληρόδερμα μπορεί να προκαλέσει όξινες αναγωγές που τελικά προκαλεί προβλήματα στο επιθήλιο του οισοφάγου ενώ άλλοι έχουν διαταραχές κινητικότητας του εντέρου. Το θέμα σκληρόδερμα και οισοφάγος έχει μελετηθεί εκτενώς.
  • Καρδιά, πνεύμονες και νεφρά: σπάνια το σκληρόδερμα επηρεάζει εσωτερικά όργανα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και τα νεφρά. Η κατάσταση αυτή μπορεί να είναι σοβαρή.

Το σκληρόδερμα οφείλεται σε υπερπαραγωγή μη φυσιολογικού κολλαγόνου στους ιστούς του σώματος.Αν και η ακριβής αιτία που αυτό συμβαίνει δεν είναι γνωστή, πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για αυτοάνοσο νόσημα.

Σκληρόδερμα: επιπλοκές

Οι επιπλοκές του σκληροδέρματος μπορεί να είναι από ήπιες μέχρι πολύ σοβαρές.

  • Δάχτυλα: Το φαινόμενο Raynaud μπορεί να είναι τόσο σοβαρό που να επηρεάσει την αιμάτωση των ακροδαχτύλων και να οδηγήσει μέχρι και σε νέκρωση της περιοχής.
  • Πνεύμονες: Χρόνια προσβολή των πνευμόνων μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική ίνωση και μείωση της λειτουργίας των πνευμόνων. Τελικά μπορεί να εξελιχθεί σε πνευμονική υπέρταση.
  • Νεφρά: Προσβολή των νεφρών μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της πίεσης και πρωτεϊνουρία. Σοβαρές επιπλοκές περιλαμβάνουν τη νεφρική ανεπάρκεια μια πολύ σοβαρή κατάσταση.
  • Καρδιά: Χρόνια φλεγμονή της καρδιάς μπορεί να οδηγήσει σε αρρυθμίες και καρδιακή ανεπάρκεια λόγω περικαρδίτιδας.
  • Δόντια: Σκλήρυνση του δέρματος γύρω από το πρόσωπο μπορεί να οδηγήσει σε μικροστομία και μείωση της παραγωγής του σάλιου. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στον καθαρισμό των δοντιών που οδηγεί με τη σειρά του σε τερηδόνα και άλλα.
  • Γαστρεντερικό: Μπορεί να προκληθεί δυσκολία στην κατάποση και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δυσκοιλιότητα και διάρροια.
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία: συχνή επιπλοκή είναι η στυτική δυσλευτουργία στου άνδρες και δυσπαρεύνια στις γυναίκες λόγω μειωμένων υγρών στον κόλπο.
  • Σκληρόδερμα και εγκυμοσύνη: πιστεύεται ότι το σκληρόδερμα χειροτερεύει κατά την εγκυμοσύνη πιθανώς με προβλήματα στα νεφρά και επιδείνωση της πάχυνσης του δέρματος. Πιστεύεται ότι το σκληρόδερμα ίσως σχετίζεται με αυτομάτες αποβολές και προβλήματα γονιμότητας. Οι γυναίκες πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον 3 χρόνια από τη διάγνωση της νόσου πριν μείνουν έγκυες. Γυναίκες με σκληρόδερμα μπορούν να έχουν έναν φυσιολογικό τοκετό, πρέπει όμως να παρατηρούνται στενά. Καλό είναι να πραγματοποιηθεί καισαρική τομή σχετικά νωρίς.

Σκληρόδερμα: διάγνωση / Εξετάσεις για σκληρόδερμα

Η διάγνωση είναι κλινική και υποστηρίζεται από αιματολογικές εξετάσεις στις οποίες ψάχνουμε συγκεκριμένα αντισώματα, βιοψία δέρματος, έλεγχο της λειτουργίας των πνευμόνων, αξονική τομογραφία και υπέρηχο καρδιάς.

Σκληρόδερμα: αντιμετώπιση

Δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχει ανακαλυφθεί φάρμακο που θεραπεύει οριστικά το σκληρόδερμα. Χρησιμοποιούνται διαφορετικά φάρμακα όμως για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που προκαλεί η ασθένεια:

  • Αγγειοδιασταλτικά: είναι φάρμακα που βελτιώνουν την αιμάτωση του δέρματος, των πνευμόνων και των νεφρών, ενώ βελτιώνουν το σύνδρομο Raynaud.
  • Ανοσοκατασταλτικά: μειώνουν τη δράση των αυτοαντισωμάτων περιορίζοντας την εξέλιξη της νόσου.
  • Γαστροπροστατευτικά: μειώνουν την οξύτητα του στομάχου και βελτιώνουν τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.
  • Παυσίπονα: σε περίπτωση που ο ασθενής υποφέρει από την σκλήρυνση του δέρματος.
  • Φυσιοθεραπεία: έχει ως στόχο τη διατήρηση της κινητικότητας του ασθενούς.
  • Χειρουργείο: σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις καθαρίζονται νεκρωμένες περιοχές δέρματος ή γίνεται ακόμα και μεταμόσχευση πνεύμονα σε τελικά στάδια της νόσου.
  • Βότανα, ομοιοπαθητική και εναλλακτικές θεραπείες: απόφυγέ τα.

Έχω σκληρόδερμα, τι να κάνω;

  • Να ασκείσαι: Με την άσκηση διατηρείς την κινητικότητά σου και βελτιώνεις την αιμάτωση των ιστών.
  • Μην καπνίζεις: η νικοτίνη προκαλεί αγγειοσύσπαση και χειροτερεύει την αιμάτωση του σώματος.
  • Απέφυγε τα φαγητά που προκαλούν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση όπως τα καυτερά. Μη τρως βαριά το βράδυ και κράτα το κεφάλι πιο ψηλά από το στομάχι όταν κοιμάσαι.
  • Προστατέψου από το κρύο: φόρα γάντια και απέφυγε την άμεση έκθεση στην παγωνιά.
  • Φρόντισε γενικότερα την υγεία σου: κοιμήσου αρκετά, να έχεις ισορροπημένη διατροφή (συγκεκριμένη διατροφή για σκληρόδερμα δεν υπάρχει), απέφυγε το άγχος.

Σκληρόδερμα: πρόγνωση

Η πρόγνωση του σκληροδέρματος έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία 30 χρόνια. ι σύγχρονες μέθοδοι θεραπείας προλαμβάνουν και θεραπεύουν τις επιπλοκές του σκληροδέρματος ώστε η θνησιμότητα του των περισσοτέρων ασθενών να είναι σχεδόν ίδια με αυτή των υγειών ανθρώπων, ενώ συνεχής είναι η έρευνα για την ανακάλυψη νέων μεθόδων αντιμετώπισης των αυτοάνοσων νοσημάτων.

 


Lich_sclero_wrists_fee391183f15cb4d62773032fe0be92d.jpg

Οι συχνότερες ερωτήσεις για το σκληροατροφικό / ατροφικό λειχήνα.

Περίληψη:

Ο Σκληροατροφικός Λειχήνας είναι ένα χρόνιο νόσημα του δέρματος που προσβάλλει κυρίως τα γεννητικά όργανα και τις γύρω από τον πρωκτό περιοχές.

Συχνά εμφανίζεται σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και είναι ασυνήθιστο σε άνδρες και παιδιά.

Εμφανίζεται με μικρές γυαλιστερές λευκές κηλίδες που ενώνονται σε μεγαλύτερες πλάκες. Το δέρμα σχίζεται εύκολα, και εμφανίζει εκχυμώσεις και ατροφίες. Μπορεί επίσης να υπάρχει κνησμός, αιμορραγία, και φουσκάλες.

Η αιτία του σκληροατροφικού Λειχήνα είναι άγνωστη, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας υπερδιέγερσης του ανοσοποιητικού συστήματος και ορμονικών προβλημάτων.

Ο Σκληροατροφικός Λειχήνας δεν είναι μεταδοτικός.

Οι βλάβες του Σκληροατροφικού Λειχήνα στα χέρια ή στο πάνω μέρος του σώματος συνήθως υποχωρούν χωρίς θεραπεία. Αν εμφανιστούν βλάβες στα γεννητικά όργανα, η θεραπεία περιλαμβάνει τοπική αγωγή με κρέμες ισχυρών στεροειδών.

Το δέρμα με Σκληροατροφικό Λειχήνα έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του δέρματος.

Τι είναι Σκληροατροφικός Λειχήνας;

Σκληροατροφικός Λειχήνας είναι ένα χρόνιο πρόβλημα του δέρματος. Εμφανίζεται κυρίως στα γεννητικά όργανα και τις γύρω από τον πρωκτό περιοχές. Μερικές φορές ο Σκληροατροφικός Λειχήνας εμφανίζεται στο πάνω μέρος του σώματος, το στήθος και τα μπράτσα.

Σε ποιους εμφανίζεται ο Σκληροατροφικός Λειχήνας;

Πιο συχνά εμφανίζεται σε:

  • Γυναίκες (συχνά μετά την εμμηνόπαυση)
  • Άνδρες σπανιότερα
  • Παιδιά (σπάνια), στην προεφηβεία.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Αρχικά εμφανίζονται μικρές λευκές κηλίδες στο δέρμα. Οι κηλίδες είναι συνήθως λαμπερές και λείες. Αργότερα, οι κηλίδες μεγαλώνουν σε μεγαλύτερες πλάκες. Το δέρμα στις πλάκες γίνεται λεπτό και ατροφικό και στη συνέχεια, μπορεί να σκιστεί εύκολα. Μπορεί να εμφανιστεί αιμορραγία, εκχυμώσεις, ραγάδες, εικόνα που στα παιδιά μπορεί να σχετιστεί με σεξουαλική κακοποίηση (η οποία πρέπει να διερευνηθεί). Συχνά το δέρμα γίνεται ουλώδης ιστός. Εάν η ασθένεια είναι ήπιας μορφής, μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα.

Συνήθη συμπτώματα είναι:

  • Φαγούρα (πολύ συχνά)
  • Δυσφορία ή πόνος
  • Αιμορραγία
  • Δυσκολία στο σεξ
  • Δυσκολία στην ούρηση

Τι προκαλεί τον Σκληροατροφικό Λειχήνα;

Δε γνωρίζουμε την ακριβή αιτία του Σκληροατροφικού Λειχήνα. Ενοχοποιούνται διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος και προβλήματα ορμονών. Θεωρείται επίσης ότι οι άνθρωποι κληρονομούν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Μερικές φορές εμφανίζεται σε δέρμα που έχει υποστεί βλάβη ή τραυματισμό (φαινόμενο Kombner).

Ενοχοποιούνται επίσης λοιμώξεις του δέρματος όπως HPV, έρπης, προσβολή από Borelia SP (Lyme).

Πώς γίνεται η διάγνωση;

O Δερματολόγος βάζει την διάγνωση βάσει της κλινικής εικόνας και της εντόπισης. Όμως η βιοψία δέρματος βάζει την σφραγίδα και αποκλείει άλλη δερματοπάθεια (πχ. λεύκη….).

Πώς αντιμετωπίζεται;

Βλάβες στον κορμό ή τα χέρια συνήθως δεν χρειάζονται θεραπεία. Η νόσος έχει μεγάλη χρονική διάρκεια.

Ο Σκληροατροφικός Λειχήνας του δέρματος των γεννητικών οργάνων πρέπει να αντιμετωπίζεται. Ακόμη και αν οι βλάβες δεν είναι επώδυνες ή με φαγούρα, οι πληγείσες περιοχές μπορούν να οδηγηθούν σε ουλή. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην ούρηση ή στο σεξ. Υπάρχει επίσης μια πολύ μικρή πιθανότητα για ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος.

Στους άντρες γίνεται συνήθως περιτομή οδηγεί σε άμεση ανακούφιση αλλά και σε ίαση. Η χειρουργική επέμβαση είναι συνήθως μια καλή επιλογή για τα παιδιά με φίμωση. Η χειρουργική επέμβαση δεν είναι καλή επιλογή για τις γυναίκες λόγω του ακρωτηριασμού των γενετικών οργάνων αλλά και των συχνών υποτροπών μετά την επέμβαση. Σε παιδιά με φίμωση στα οποία έγινε περιτομή συχνά η βιοψία έδειξε Σκληροατροφικό Λειχήνα.

Θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση κρέμας πολύ ισχυρού στεροειδούς ή αλοιφής στο δέρμα. Βάζετε αυτές τις κρέμες στις βλάβες κάθε μέρα για αρκετούς μήνες. Αυτό σταματά τη φαγούρα. Στη συνέχεια, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την κρέμα δύο φορές την εβδομάδα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποφύγουμε την υποτροπή. Η θεραπεία δεν διορθώνει τις ουλές που μπορεί να έχουν ήδη συμβεί.

Χρειάζεται τακτική παρακολούθηση από γιατρό, διότι η χρήση αυτών των κρεμών για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει:

  • Λέπτυνση και ερυθρότητα του δέρματος.
  • Ραγάδες.
  • Λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων.

Όταν οι κρέμες και αλοιφές δεν βοηθούν, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

  • Ενδοβλαβικές ενέσεις κορτιζόνης.
  • Φωτοδυναμική θεραπεία.
  • Θεραπεία με υπεριώδες φως.
  • Κρέμες tacrolimus και pimecrolimus.
  • Κρέμες οιστρογόνων ή τεστοστερόνης.
  • ρετονιεοδή.
  • PRP

Σε συνεργασία με το γιατρό θα εκτιμηθεί:

  • Πώς λειτουργεί το φάρμακο;
  • Ποιες είναι οι παρενέργειες;
  • Ποιά είναι η καλύτερη θεραπεία για τον συγκεκριμένο ασθενή;
  • Η ηλικία του ασθενή
  • Σεξουαλική δραστηριότητα
  • Προβλήματα ούρησης

Μπορούν τα άτομα με Σκληροατροφικό Λειχήνα να κάνουν σεξ;

Κατά αρχή δεν είναι μεταδοτική νόσος. Οι γυναίκες με σοβαρό Σκληροατροφικό Λειχήνα στα γεννητικά όργανα μπορεί να μην είναι σε θέση να κάνουν σεξ άνετα λόγω του πόνου που προκαλείται κατά την διάρκεια του σεξ. Η νόσος μπορεί να προκαλέσει ουλές που στενεύουν τον κόλπο. Επίσης, το σεξ μπορεί να προκαλέσει διαβρώσεις και ελκώσεις στα γενετικά όργανα του άντρα και της γυναίκας. Ωστόσο, η θεραπεία με κρέμες μπορεί να βοηθήσει. Οι γυναίκες με σοβαρές ουλές στον κόλπο μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, αλλά μόνο μετά από αποτυχία της φαρμακευτικής αγωγής.

Πάντα έχουμε υπό όψη την σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών λόγω της ίδιας κλινικής εικόνας.

Ο Σκληροατροφικός Λειχήνας σχετίζεται με τον καρκίνο;

Ο Σκληροατροφικός Λειχήνας δεν προκαλεί καρκίνο του δέρματος. Ωστόσο, το δέρμα που είναι προσβεβλημένο έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του δέρματος. Εάν έχετε την ασθένεια, επισκεφτείτε το γιατρό κάθε 6 έως 12 μήνες. Ο γιατρός μπορεί να εκτιμήσει και να αντιμετωπίσει τυχόν αλλαγές στο δέρμα. Αν εμφανιστεί καρκίνος, συνήθως είναι ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα που αντιμετωπίζεται χειρουργικά.

Ποια ιατρική ειδικότητα είναι κατάλληλη για την αντιμετώπιση του Σκληροατροφικού Λειχήνα;

υπεύθυνος είναι ο:

  • Δερματολόγος, είναι ο κυρίως υπεύθυνος γιατρός.
  • Γυναικολόγος, για την χειρουργική αντιμετώπιση στένωσης ή καρκίνου.
  • Ουρολόγος, για την περιτομή ή στενώσεις ουρήθρας.
  • Παιδίατρος, για την αρχική διάγνωση στα παιδιά και την έλεγχο πιθανής σεξουαλικής κακοποίησης.
  • Κοινωνικές υπηρεσίες (ψυχολόγος,…)


GetPaidStock.com-6521bc338ff4c.jpg

Στον υποθυρεοειδισμό ο μεταβολισμός δουλεύει με πιο αργό ρυθμό, γεγονός που οφείλεται στην ανεπαρκή λειτουργία του αδένα. Αυτό μπορεί να οφείλεται πολλές φορές σε μια αυτοάνοση νόσο, όπου για κάποιο λόγο άγνωστο μέχρι στιγμής το ίδιο το σώμα καταστρέφει το θυρεοειδικό ιστό, όπως στη θυρεοειδίτιδα του Hashimoto.

Η επιβραδυμένη μεταβολική λειτουργία έχει σαν αποτέλεσμα το δέρμα να εμφανίζεται ψυχρό, ξηρό και ωχρό. Αν λοιπόν έχεις παρατηρήσει τα παρακάτω στο δέρμα σου, αξίζει να τσεκάρεις το θυρεοειδή σου:

  • Ωχρό, κρύο, φολιδωτό, ζαρωμένο δέρμα
  • Χοντρό, ξηρό δέρμα στα άκρα και το κεφάλι
  • Απουσία εφίδρωσης
  • Τριχόπτωση – στο τριχωτό της κεφαλής , στα φρύδια, κ.ά.
  • Κιτρινωπή χροιά του δέρματος λόγω αλλαγής του μεταβολισμού της βιταμίνης Α
  • Οίδημα (χέρια, πρόσωπο, βλέφαρα)
  • Εύθραυστα νύχια
  • Προδιάθεση για μώλωπες
  • Κακή και αργή επούλωση των πληγών

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς μερικές φορές σχετίζονται με άλλες ασθένειες και αλλοιώσεις του δέρματος. Για παράδειγμα η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto συνυπάρχει αρκετά συχνά με λεύκη και νοσήματα του κολλαγόνου όπως ο ερυθηματώδης λύκος και το σύνδρομο Sjögren.

 


unnamed-file-1200x675.jpg

Τι είναι η πέμφιγα;

Πέμφιγα είναι μια ομάδα των σπάνιων αυτοάνοσων νοσημάτων.
Τέτοιες ασθένειες εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στα υγιή κύτταρα.

Η πέμφιγα είναι μια πομφολυγώδης νόσος που προκαλεί φουσκάλες στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Οι βλεννογόνοι βρίσκονται στο στόμα (η πέμφιγα στο στόμα είναι συχνή), τη μύτη, το λαιμό, τα μάτια και τα γεννητικά όργανα.

Ορισμένες μορφές πέμφιγας μπορούν να αποβούν μοιραίες αν μείνουν χωρίς θεραπεία.

Τι προκαλεί την πέμφιγα, ποίες είναι οι αιτίες;

Το ανοσοποιητικό μας σύστημα παράγει αντισώματα, που επιτίθενται στους ιούς και τα επιβλαβή βακτήρια. Στην πέμφιγα, αντισώματα επιτίθενται στα υγιή κύτταρα του δέρματος ή των βλεννογόνων.
Σαν αποτέλεσμα τα κύτταρα του δέρματος διαχωρίζονται μεταξύ τους και συλλέγεται υγρό μεταξύ των στρωμάτων του δέρματος.

Η αιτία αυτής της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος δεν είναι γνωστή.
Η πέμφιγα δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο.
Δεν φαίνεται να υπάρχει άμεση κληρονομικότητα, αλλά υπάρχουν γονίδια που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης πέμφιγας.

Ποιοι εμφανίζουν συχνότερα πέμφιγα;

Η πέμφιγα επηρεάζει ανθρώπους όλων των φυλών και φύλων.
Ομάδες εμφανίζουν συχνότερα πέμφιγα είναι:

Οι μεσογειακές χώρες
Οι φυλές στα τροπικά δάση της Βραζιλίας
Οι άνδρες και οι γυναίκες εμφανίζουν πέμφιγα με την ίδια συχνότητα.
Είναι πιο κοινή σε μεσήλικες και ηλικιωμένους, αλλά σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί σε νεαρούς ενήλικες και παιδιά.

Ποιες είναι οι τύποι της πέμφιγας;

Ο τύπος της πέμφιγας εξαρτάται από το πού σχηματίζονται οι φουσκάλες.

Η κοινή πέμφιγα

Αυτός είναι και ο πιο κοινός τύπος πέμφιγας. Η κοινή πέμφιγα συνήθως ξεκινά με φυσσαλίδες στο στόμα που μπορεί να είναι επώδυνες.  Έπειτα σπάζουν και εγκαταλείπουν έλκη.

Φυλλώδης πέμφιγα

Αυτός ο τύπος συνήθως αρχίζει με πληγές ή φουσκάλες στο πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής. Στη συνέχεια φουσκάλες εμφανίζονται στο στήθος και την πλάτη.
Αυτό το είδος της πέμφιγας δεν προκαλεί φουσκάλες στο στόμα.

Βλαστική πέμφιγα

Αυτός ο τύπος προκαλεί πληγές στη βουβωνική χώρα και τις μασχάλες.

IgA πέμφιγα

Αυτό είναι το λιγότερο επιβλαβές είδος πέμφιγας.

Παρανεοπλασματική πέμφιγα

Είναι σχετικά σπάνιο είδος πέμφιγας. Παλαιότερα ονομαζόταν κοινή κακοήθης πέμφιγα.
Παρατηρείται σε άτομα με ορισμένους τύπους καρκίνου και μπορεί να οδηγήσει σε:

  • Επώδυνες πληγές στο στόμα και τα χείλη
  • Ραγάδες και ουλές στα μάτια και των βλέφαρα
  • Φλύκταινες
  • Σοβαρά προβλήματα στους πνεύμονες

Καλοήθης οικογενής πέμφιγα (νόσος Hailey-Hailey)

Είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια του δέρματος, με κόκκινες περιοχές στις μασχάλες, κάτω από το στήθος και ανάμεσα στα πόδια (περιοχές με τριβή).

Τι είναι το πεμφιγοειδές και σε τι διαφέρει από πέμφιγα;

Πέμφιγα και πεμφιγοειδές είναι δύο όροι που συχνά μπερδεύονται μεταξύ τος. Το πεμφιγοειδές είναι και αυτό μια αυτοάνοση ασθένεια του δέρματος.
Οδηγεί σε βαθιές φουσκάλες που δεν σπάνε εύκολα. Το πεμφιγοειδές είναι πιο συχνό σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και μπορεί να αποβεί μοιραίο χωρίς θεραπεία.

Το πεμφιγοειδές θα αναλυθεί σε άλλο άρθρο.

Πέμφιγα: διάγνωση

Η διάγνωση της πέμφιγας γίνεται με:

  • Ένα πλήρες ιστορικό και με φυσική εξέταση
  • Με βιοψία δέρματος και με άμεσο ανοσοφθορισμό: ένα κομματάκι μίας φυσαλίδας αφαιρείται και εξετάζεται με μικροσκόπιο
  • Εξέταση αίματος για τη μέτρηση των επιπέδων των αντισωμάτων της πέμφιγας

Ποιος ιατρός είναι κατάλληλος για την θεραπεία της πέμφιγας;

Ο δερματολόγος μπορεί να διαγνώσει και να αντιμετωπίσει την πέμφιγα.

Πέμφιγα: θεραπεία

Πώς θεραπεύεται η πέμφιγα;
Υψηλές δόσεις κορτιζόνης χρησιμοποιούνται για την ακταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος. Μπορεί να λαμβάνεται από το στόμα με χάπια, με ενέσεις ή σπανιότερα με κρέμες.

Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι άλλα ανοσοκατασταλτικά και αντιβιοτικά για την αντιμετώπιση λοιμώξεων που πιθανώς προκύψουν.

Πέμφιγα: πρόγνωση

Η πέμφιγα είναι πολύ σπάνια θανατηφόρα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι με πέμφιγα ελέγχουν τα συμπτώματά της αποτελεσματικά με φάρμακα.



Το ξανθέλασμα, ή αλλιώς ξάνθωμα των βλεφάρων, είναι μια καστανή η κίτρινη ή πορτοκαλί κηλίδα, στην περιοχή των ματιών.

Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, δηλαδή δεν πονούν ή ενοχλούν άλλο τρόπο.
Μπορεί να είναι άσχετα με εσωτερικές παθήσεις όμως μερικές φορές συνοδεύονται με υπερλιπιδαιμία (αυξημένη LDL).

Γενικά, εκτός από έλεγχο των λιπιδίων δεν απαιτείται άλλη αντιμετώπιση εκτός αν το ξανθέλασμα ενοχλεί τον ασθενή.

Τα ξανθά ελάσματα αντιμετωπίζονται χειρουργικά με αφαίρεση, ηλεκτροκαυτηρίασή, με laser, ή με peeling.

Παρόλα αυτά αν η αιτία του ξανθέλασματος είναι εσωτερική, συχνά επανεμφανίζονται.