Άρθρα / Νέα

Shutterstock_751741384-730x430-1.jpg

Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D φαίνεται ότι μειώνουν την επιβίωση των ασθενών με μελάνωμα

Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο 31ο συνέδριο της European Academy of Dermatology and Venereology, ασθενείς με μελάνωμα που έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D, παρουσιάζουν χειρότερη πρόγνωση.

Ενώ η πενταετής επιβίωση ασθενών με μελάνωμα με επίπεδα βιταμίνης D πάνω από 10 ng/mL υπολογίστηκε σε ποσοστό 90%, παρουσίαση πτώση στο 84% όταν τα επίπεδα βιταμίνης D ήταν χαμηλότερα από το όριο αυτό. Μάλιστα με την παρέλευση του χρόνου, η ψαλίδα μεγάλωνε ακόμη περισσότερο.

Η παρούσα έρευνα έρχεται να προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες ενδείξεις ότι η βιταμίνη D παίζει σημαντικό και ανεξάρτητο από άλλους παράγοντες ρόλο στην επιβίωση των ασθενών, όπως ανέφερε η ερευνήτρια Inés Gracia-Darder.

Melanoma - Wikipedia

Η επάρκεια σε βιταμίνη D φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε πολλούς τύπους καρκίνου, ενώ συγκεκριμένα για το μελάνωμα φαίνεται ότι η έλλειψή της συνδέεται με χειρότερους προγνωστικούς δείκτες όπως το βάθος του μελανώματος, αναφέρει η ερευνήτρια Julie De Smedt.

Μια μεγάλη έρευνα με 264 ασθενείς πάσχοντες από διηθητικά μελανώματα ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2021 στη Βαρκελώνη. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν τα 57 έτη. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι ασθενείς με ανεπάρκεια βιταμίνης D (<10 ng/mL) παρουσιάζουν σαφώς χειρότερη πρόγνωση (hazard ratios 2.34 και 2.45 αντίστοιχα).

Οι ερευνητές θεωρούν πως χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί η θετική επίδραση της βιταμίνης D στην πρόγνωση ασθενών με μελάνωμα, παρ΄ όλα αυτά τα στοιχεία φαίνεται να οδηγούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα πρέπει να μελετηθεί λοιπόν η αξία διατροφικών συμπληρωμάτων με βιταμίνη D, έχοντας ακόμα υπ’ όψιν πως πάσχοντες από μελάνωμα θα πρέπει να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.


Mouth_cancer_dentist_Kirkland.jpg

Εδώ και πολλά χρόνια έχει συσχετισθεί το κάπνισμα με τον καρκίνο του στόματος. Ο καρκίνος του στόματος μπορεί να εντοπισθεί σε κάθε θέση της στοματικής κοιλότητας από τα χείλη έως και το φάρυγγα.

Η κυριότερη μορφή του καρκινώματος είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και αποτελεί το 90% όλων των κακοηθειών του στόματος με συνηθέστερη εντόπιση στη γλώσσα.

Πρόδρομες βλάβες προηγούνται συνήθως της εμφάνισης της κακοήθειας,. Οι βλάβες αυτές είναι κυρίως η λευκοπλακία και ακολουθούν η ερυθρολευκοπλακία και η ερυθροπλακία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του στόματος είναι 6-8 φορές μεγαλύτερος στους καπνιστές από ότι στους μη καπνιστές και ο κίνδυνος αυτός στους καπνιστές των 80 και πλέον τσιγάρων την ημέρα είναι πάνω από 15 φορές μεγαλύτερος.

Τα διάφορα χημικά συστατικά του καπνού προκαλούν γενετικές αλλαγές στα κύτταρα του στόματος. Στο ενεργητικό κάπνισμα εισπνέεται πενταπλάσια ποσότητα επιβλαβών ουσιών από ότι στο παθητικό. Οι περισσότερες από τις ουσίες αυτές μεταβολίζονται σε πιο ενεργές μορφές στον οργανισμό και επηρεάζουν το γενετικό υλικό των κυττάρων. Πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι το παθητικό κάπνισμα είναι επίσης επιβλαβές.

Σημαντικό στοιχείο είναι η αύξηση της εμφάνισης της λευκοπλακίας σε γυναίκες, που σήμερα είναι σχεδόν ίση με την εμφάνιση στους άνδρες (1:1,2), η οποία πριν λίγες δεκαετίες ήταν 1:7. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στην αύξηση των γυναικών καπνιστών.

Αν και η κατανάλωση καπνού και αλκοόλ είναι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου, όταν συνυπάρχουν εμφανίζουν συνεργική δράση και αυξάνουν κατά πολύ τον κίνδυνο. Το αλκοόλ και ο καπνός ευθύνονται για καρκίνους του στόματος, στο δυτικό κόσμο, σε ποσοστό πάνω από 75%.

Άτομα που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και καπνού έχουν 80 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου συγκριτικά με αυτούς που καταναλώνουν ελάχιστες ποσότητες.

Πολλοί καρκίνοι αναπτύσσονται σε ένα κλινικά φυσιολογικό στοματικό βλεννογόνο, ενώ σε άλλους προηγείται μια προκαρκινική κατάσταση που είναι σημάδι αυξημένου κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου στη συγκεκριμένη εντόπιση. Μπορούμε να αναστείλουμε την εξέλιξη της προκαρκινικής κατάστασης με διακοπή των προδιαθετικών παραγόντων.

Η λευκοπλακία είναι η πιο συνηθισμένη προκαρκινωματώδη βλάβη του στόματος και ορίζεται ως μια μικρή ή μεγάλη λευκή πλάκα που δε μπορεί να χαρακτηριστεί κλινικά ή παθολογοανατομικά ως κάποια άλλη νόσος.

Ερυθρολευκοπλακία είναι μια ερυθρόλευκη κηλιδώδης βλάβη, ομοιογενής ή μη, που έχει πολύ μεγαλύτερη συχνότητα κακοήθους εξαλλαγής, περίπου 25-33%.  Ερυθροπλακία είναι μια εξ ολοκλήρου κόκκινη βλάβη, χρόνιας εξέλιξης, που δεν είναι τραυματικής, αγγειακής ή φλεγμονώδους αιτίας. Έχει το ψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου πάνω από 50 %.

Οι προκαρκινωματώδες βλάβες έχουν μια εξελισσόμενη πορεία: λευκοπλακία, ερυθροπλακία ή ερυθρολευκοπλακία, εξέλκωση και τέλος μια επηρμένη μάζα.

Ο καρκίνος του στόματος μπορεί να είναι επώδυνος, με αιμορραγία και αύξηση του μεγέθους του.

Απαραίτητη προϋπόθεση για θεραπεία του καρκίνου του στόματος είναι η διακοπή του καπνίσματος σε συνδυασμό με τις γνωστές θεραπείες. Οι προσπάθειες απεξάρτησης από το κάπνισμα πρέπει να ξεκινήσουν πριν ένας δυνητικός ασθενής (καπνιστής) γίνει πραγματικός ασθενής.

Πηγές:

Κάπνισμα και καρκίνος στοματικής κοιλότητας (Π. Δημητριάδης, Ν.Σταυριανέας)

Λευκοπλακία (Γ. Λάσκαρης)


4035.jpg

 

Η εμφάνιση μελάχρωσης (μαύρου χρώματος) κάτω από το νύχι προκαλεί συχνά άγχος στους ασθενείς, καθώς μια από τις πιθανές διαγνώσεις είναι η ανάπτυξη υπονύχιου σπίλου, μιας ελιάς δηλαδή κάτω από την πλάκα του νυχιού, πολύ συχνά ύποπτου.

Μέχρι τώρα η μόνη διαγνωστική προσέγγιση ήταν η βιοψία της βλάβης, η οποία όμως απαιτούσε αφαίρεση ενός τμήματος του νυχιού και έπειτα τραυματική λήψη τμήματος με νυχτέρι ή punch.

Καθώς όμως συχνά η βλάβη δεν ήταν τίποτα άλλο παρά συσσωρευμένο αίμα από παλαιότερο τραυματισμό οι ασθενείς υποβάλλονταν άδικα σε μια σχετικά επεμβατική και τραυματική διαδικασία.

Εναλλακτικά όταν υποπτευόμασταν αιμάτωμα (συλλογή αίματος κάτω από το νύχι) μπορούσαμε να περιμένουμε ώστε να παρακολουθούμε αν μήνα με το μήνα η βλάβη απομακρύνεται από την μήτρα του νυχιού.
Το πρόβλημα όμως ήταν ότι η αναμονή ήταν πολύμηνη με επιπρόσθετο άγχος για τον ασθενή, ενώ σε περίπτωση ύποπτης βλάβης χάνονταν πολύτιμος χρόνος.

Ένα νέο τεστ όμως αναπτύχθηκε με το οποίο λαμβάνονται χωρίς επέμβαση ίχνη υλικού από την περιοχή και ελέγχεται το αν πρόκειται για αιμάτωμα ή όχι. Η διαδικασία είναι ανώδυνη, γρήγορη και εξαιρετικά εύκολη για τον ασθενή ενώ τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα σε λίγα λεπτά.

Σε περίπτωση που πρόκειται για αιμάτωμα ο ασθενής καθησυχάζεται και η βλάβη απομακρύνεται με τον καιρό.
Ειδάλλως εαν πρόκειται για νέο υποχύχιο σπίλο (ελιά) μπορούμε να προχωτήσουμε σε βιοψία, αφαίρεση ή παρακολούθηση με ψηφιακή χαρτογράφηση.

Με τον τρόπο αυτό γλιτώνει ο ασθενής δυσκολότερες, πιο επεμβατικές εξετάσεις αλλά και πολύτιμο χρόνο.


Genital-warts.png

Η εμφάνιση ενός έλκους (πληγής) στα γεννητικά όργανα είναι αρκετά συνηθισμένη και στους άνδρες και στις γυναίκες. Η κατάσταση αυτή είναι συχνή στην νεαρή ηλικία ειδικά στους άντρες. Κυριότερη αιτία ενός έλκους γεννητικών οργάνων είναι ο γεννητικός έρπης σε ποσοστό περίπου 90%. Τα πιο συνηθισμένα αίτια αυτής της κατάσταση είναι:

Τα αίτια αυτά θα μπορούσαν να ταξινομηθούν στις εξής κατηγορίες:

  • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
  • Δερματοπάθειες της περιοχής των γεννητικών οργάνων
  • Δερματοπάθειες που εντοπίζονται σε άλλες περιοχές αλλά και στα γεννητικά όργανα
  • Καρκινώματα δέρματος
  • Συστηματικά νοσήματα

Ο κατάλληλος ιατρός για την διάγνωση και τη θεραπεία είναι ο δερματολόγος.

Ασθενείς λοιπόν με έλκος γεννητικών οργάνων πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα ώστε πρωτίστως να αποκλειστεί ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και ένα καρκίνωμα της περιοχής. Οι δυο αυτές καταστάσεις όπως είναι προφανές είναι πολύ σοβαρές. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να παρθεί λεπτομερές ιστορικό, να γίνει λεπτομερής κλινική εξέταση και να γίνει ο απαραίτητος εργαστηριακός έλεγχος (αιματολογικός, βιοψία). Το λεπτομερές ιστορικό θα δώσει τις απαραίτητες διευκρινίσεις στον δερματολόγο ώστε να κατευθυνθεί προς τη σωστή διάγνωση. Στη συνέχεια η κλινική εξέταση και οι απαραίτητες εργαστηριακές εξετάσεις ή και η βιοψία θα δώσουν τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να οδηγηθεί ο ιατρός στη διάγνωση και στη συνέχεια στην κατάλληλη θεραπεία.

Πρώτη αιτία ελκώσεων είναι ο έρπης τύπου 1 και τύπου 2. Από τα νοσήματα που πρέπει να έχουμε υπόψιν μας είναι η νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet, η σύφιλη, η νόσος Queyrat κλπ.

Είναι απαραίτητο να αποκλειστεί η πιθανότητα καρκινώματος, διότι η πορεία θα είναι καταστροφική για τον ασθενή. Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι μια έλκωση δεν είναι καρκίνωμα του πέους, που πιο συχνά είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Η βιοψία είναι η κατάλληλη εξέταση που θα οδηγήσει στη σωστή διάγνωση. Σε παραμικρή αμφιβολία πρέπει να γίνεται βιοψία ώστε να μην διαγνωστεί λάθος μια υποκείμενη κακοήθεια. Η βιοψία γίνεται εύκολα στο ιατρείο με τοπική αναισθησία.

Μια συνήθης αιτία έλκους γεννητικών οργάνων είναι ο τραυματισμός της περιοχής (κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, από κάποιο αντικείμενο κλπ.).

Άλλη συχνή αιτία είναι η δερματίτιδα-έκζεμα. Συνήθως από το προφυλακτικό ή από φάρμακα. Στην περίπτωση αυτή ο κνησμός είναι έντονος και υπάρχουν συχνές υποτροπές. Η αναγνώριση της αιτίας και στη συνέχεια η απομάκρυνσή της μαζί με την κατάλληλη τοπική θεραπεία αποκαθιστά πλήρως το δέρμα.


orange-peel-skin-today-180228-tease-1200x675.jpg

Απορία αλλά και ανησυχία προκάλεσε διεθνής αναδρομική έρευνα με περισσότερους από 100.000 ασθενείς. Φαίνεται ότι άτομα που κατανάλωναν πάνω από 1,6 εσπεριδοειδή ημερησίως είχαν 36% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν μελάνωμα από όσους είχαν μια “κανονική” κατανάλωση ενός με δύο εσπεριδοειδών την εβδομάδα.

Η πιθανή αιτία ίσως να βρίσκεται σε ένα συστατικό των εσπεριδοειδών, το ψωραλένιο, η κατανάλωση του οποίου κάνει το δέρμα περισσότερο ευαίσθητο στην ηλιακή ακτινοβολία (UVA).

Το ψωραλένιο χρησιμοποιείται θεραπευτικά για παθήσεις όπως το έκζεμα και η ψωρίαση αν και παλαιότερες μελέτες το συνέδεσαν με καρκινογένεση. Εξάλλου παλαιότερες κρέμες μαυρίσματος που το περιείχαν ως συστατικό έχουν αποσυρθεί. Πιστεύονταν ότι η συγκέντρωση του ψωραλένιου σε εσπεριδοειδή είναι ελάχιστη, αλλά πλέον πιθανολογείται ότι μεγάλη κατανάλωση εσπεριδοειδών καθημερινά μπορεί πράγματι να προκαλέσει πρόβλημα.

Αν και ακόμα δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα, συστήνεται σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος να αποφεύγουν τη υπερβολική κατανάλωση εσπεριδοειδών.

 

 

 


derma.jpg

Ακτινική υπερκεράτωση: τι είναι;

Η ακτινική κεράτωση είναι μια τραχιά στην αφή, κόκκινη πλάκα στο δέρμα που αναπτύσσεται σιγά σιγά μετά από χρόνια έκθεση στον ήλιο.
Πιο συχνά βρίσκονται στο πρόσωπο, τα χείλη, τα αυτιά, στα χέρια, τους βραχίονες, στο κεφάλι και τον λαιμό.

Οι βλάβες χρειάζονται χρόνια για να αναπτυχθούν, ενώ συνήθως εμφανίζονται μετά τα 40-50.

Ένα ποσοστό των ακτινικών υπερκερατώσεων μπορεί να εξαλαχθεί σε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.
Μπορείτε να προφυλαχθείτε από ακτινικές υπερκερατώσεις με την ελαχιστοποίηση της έκθεσης στον ήλιο και τη χρήση αντηλιακού.

Ακτινική υπερκεράτωση: συμπτώματα

  • Τραχιά, κόκκινη πλάκα στο δέρμα που δεν βελτιώνεται με τον καιρό.
  • Μπορεί να υπάρχει φαγούρα ή κάψιμο πληγείσα περιοχή
  • Οι ακτινικές κερατώσεις βρίσκονται κυρίως σε περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο.

Ακτινική υπερκεράτωση: αιτίες

Η ακτινική κεράτωση προκαλείται από τη συχνή έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία, από τον ήλιο ή τα σολάριουμ.

Παρά το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να αναπτύξει ακτινικές υπερκερατώσεις, οι πιθανότητες αυξάνονται στις παρακάτω περιπτώσεις:

 

  • Ηλικία άνω των 40
  • Ηλιόλουστο κλίμα
  • Ιστορικό συχνών εγκαυμάτων
  • Χλωμό δέρμα, κόκκινα ή ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια
  • Φακίδες μετά την έκθεση στον ήλιο
  • Ανοσοκαταστολή από χημειοθεραπεία, λευχαιμία, AIDS ή μεταμόσχευση

Αν η ακτινική υπερκεράτωση θεραπευτεί νωρίς, θεραπεύεται πλήρως πριν από την ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος. Ωστόσο, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.

Ακτινική υπερκεράτωση: Θεραπεία

Αν έχετε πολλές ακτινικές υπερκερατώσεις, προτιμώνται θεραπείες που αντιμετωπίζουν μεγάλες επιφάνειες πχ. με κρέμες όπως:

  • φθοριοουρακίλη (Carac, Fluoroplex, Efudix)
  • ιμικουιμόδη (Aldara, Zyclara)
  • γέλη Ingenol mebutate (Picato)
  • γέλη Diclofenac (Voltaren, Solaraze) και άλλα.

Φωτοδυναμική θεραπεία ακτινικής κεράτωσης

Στην φωτοδυναμική θεραπεία εφαρμόζεται στην πάσχουσα περιοχή ένα φάρμακο που κάνει τα προβληματικά κύτταρα φωτοευαίσθητα. Έπειτα εκτίθεται σε φως και τα προβληματικά κύτταρα του δέρματος καταστρέφονται.

Χειρουργικές και άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης

Συνήθως προτιμώνται για λίγες ακτινικές υπερκερατώσεις. Οι πιο κοινές μέθοδοι είναι:

  • κρυοθεραπεία:  υγρό άζωτο, εφαρμόζεται στις βλάβες. Η ουσία παγώνει την επιφάνεια του δέρματος, προκαλώντας φουσκάλες ή ξεφλούδισμα. Η κρυοπηξία είναι η πιο κοινή θεραπεία, διαρκεί μόνο λίγα λεπτά και μπορεί να γίνει στο ιατρείο.
  • απόξεση:ο δερματοχειρουργός χρησιμοποιεί μια συσκευή που αποξέει τα προβληματικά κύτταρα. Η απόξεση μπορεί να ακολουθείται από ηλεκτροχειρουργική. Αυτή η επέμβαση απαιτεί τοπική αναισθησία.

Ακτινική υπερκεράτωση: πρόληψη

Η πρόληψη των ακτινικών κερατώσεων είναι πολύ σημαντική, διότι η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του δέρματος αλλά και γιατί οι ακτινικές υπερκερατώσεις υποτροπιάζουν πολύ συχνά μετά τη θεραπεία.

  • Περιορίστε το χρόνο έκθεσης στον ήλιο: αποφύγετε την παραμονή στον ήλιο και αποφύγετε ηλιακά εγκαύματα. Η έκθεση στον ήλιο συσσωρεύεται με την πάροδο του χρόνου.
  • Χρησιμοποιήστε αντηλιακό: η τακτική χρήση του αντηλιακού μειώνει την ανάπτυξη των ακτινικών κερατώσεων. Εφαρμόστε ένα ευρέως φάσματος αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) τουλάχιστον 30. Χρησιμοποιήστε αντηλιακό σε όλες τις εκτεθειμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των χειλιών. Εφαρμόστε αντηλιακό 20 λεπτά πριν την έκθεση στον ήλιο και επαναλάβετε κάθε δύο ώρες ή συχνότερα αν κολυμπήσετε ή ιδρώνετε.
  • Καλυφθείτε: για επιπλέον προστασία από τον ήλιο, να φοράτε ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια σας. Φοράτε στρόγγυλο καπέλο που παρέχει προστασία και στο σβέρκο.
  • Αποφύγετε τα σολάριουμ: τα σολάριουμ εκπέμπουν UVA, που διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα, προκαλεί ακτινικές κερατώσεις και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος.
  • Ελέγχετε το δέρμα σας τακτικά και αν παρατηρήσετε ύποπτη βλάβη επισκεφτείτε γρήγορα τον γιατρό σας.

 


dl.beatsnoop.com-KXfzkh4e7w-1-e1697554226742-1200x674.jpg

Τι συμβαίνει αν μια ελιά μάτωσε, ή σε ξύνει, η πονάει; Πρέπει να ανησυχείς;

Τι κάνει μια ελιά να αιμορραγεί;

Μία ελιά μπορεί να μάτωσε για πολλούς λόγους. Συνήθως ευθύνεται ένα τραύμα. Συχνά στους άντρες τραυματίζεται μια ελιά καταλάθος στο ξύρισμα και ματώνει. Αυτό φυσικά δεν είναι ανησυχητικό.

Συνήθως μας ανησυχούν οι ελιές που ματώνουν από μόνες τους, χωρίς να τραυματιστούν. Όταν μία ελιά ματώνει τόσο εύκολα σημαίνει ότι επιδερμίδα έχει γίνει πάρα πολύ λεπτή, ή τα αγγεία του δέρματος έχουνε γίνει πάρα πολύ εύθραυστα, ή τέλος η ελιά έχει αναπτυχθεί κατά τέτοιο τρόπο που έχει γεμίσει με νέα αγγεία.

Σε κάθε περίπτωση το φαινόμενο είναι ανησυχητικό και επιβάλλεται να συμβουλευτείτε ένα δερματολόγο.

Ποτέ μια μια ελιά ξύνει;

Πολλές παθήσεις του δέρματος όπως το ατοπικό έκζεμα αλλά και εξωτερικοί παράγοντες όπως τα τσιμπήματα από έντομα οδηγούν σε ξύσιμο.

Παρόλαυτα ανώμαλη ανάπτυξη μιας ελιάς (σπίλου) ή ενός μελανώματος μπορεί να ερεθίσουν τους αισθητήρες του κνησμού. Γι’αυτό λοιπόν αν μια ελιά ξεκινάει να ξύνει χωρίς προφανή αιτία επισκέψου γρήγορα το δερματολόγο σου.

Ποτέ μια μια ελιά πονάει;

Όπως και στον κνησμό, εξωτερικά ερεθίσματα και άλλες παθήσεις μπορούν να κάνουν το δέρμα να πονάει.

Αν παρόλαυτά μια ελιά ξεκίνησε να πονάει χωρίς προφανή λόγο είναι ένα σημάδι το οποίο πρέπει να μας ανησυχήσει και να επισκεφθούμε γρήγορα τον γιατρό μας.

 

Γενικά ελιές που ξύνουν, ματώνουν ή πονάνε πρέπει να μας αφυπνίσουν και καλό είναι να ελεγχθούν γρήγορα. Μπορεί να κρύβεται μελάνωμα.

Ο γιατρός με την βοήθεια της δερματοσκόπησης μπορεί να διακρίνει μικροσκοπικά χαρακτηριστικά της ελιάς και να τη διακρίνει από μελάνωμα.

 

 

 



Τι είναι η δερματοσκόπηση σπίλων/ελιών;

Δερματοσκόπηση σπίλων σημαίνει παρακολούθηση μιας ελιάς ή μιας άλλης ύποπτης βλάβης του δέρματος με ειδικό φακό που λέγεται δερματοσκόπιο.
Με τη βοήθεια της δερματοσκόπησης ελιών ο δερματολόγος παρακολουθεί τη βλάβη σε μεγέθυνση και μπορεί, ανάλογα με την εμπειρία και την εκπαίδευσή του, να αναγνωρίσει αν είναι επικίνδυνη ή όχι.

Τι είναι η ψηφιακή δερματοσκόπηση σπίλων/ελιών;

Υπάρχουν δερματοσκόπια που είναι συνδεδεμένα με ψηφιακή κάμερα και υπολογιστή. Η ψηφιακή δερματοσκόπηση υπερτερεί σε σημαντικά σημεία:

  • Τα ψηφιακά δερματοσκόπια μπορούν να μεγεθύνουν την εικόνα πολλές φορές περισσότερο σε σχέση με τα απλά
  • Η εικόνα αποθηκεύεται στον υπολογιστή και με τη βοήθεια ειδικού λογισμικού μπορεί να συγκρίνει παλιά και νέα εικόνα.Ανάλογα με την επικινδυνότητα της ελιάς ο ασθενής ξαναέρχεται σε 3 με 6 μήνες και λαμβάνεται νέα μικροσκοπική εικόνα.Ο δερματολόγος μπορεί έτσι να δει αν μια ελιά έχει αλλάξει σε σχήμα, μέγεθος, χρώμα και γενικότερα την εξέλιξή της στο χρόνο.
  • Με τη βοήθεια ειδικού προγράμματος υπολογίζεται αυτόματα η επικινδυνότητα μιας ελιάς πριν ακόμα γίνει βιοψία δέρματος, μόνο από τη μικροσκοπική εικόνα. Ο ασθενής “γλιτώνει” αχρείαστες επεμβάσεις.

Τι είναι η χαρτογράφηση σπίλων/ελιών;

Με τη βοήθεια ψηφιακής κάμερας συνδεδεμένης σε υπολογιστή και με ειδικό λογισμικό, λαμβάνονται φωτογραφίες του ασθενή, πάνω στις οποίες σημειώνονται οι υπάρχουσες ελιές.

Αν κάποια ελιά είναι επικίνδυνη μπορεί να γίνει και ψηφιακή δερματοσκόπηση σε αυτήν.

Οι φωτογραφίες αποθηκεύονται και σε επόμενη εξέταση, πχ. σε 6 μήνες με 1 χρόνο μπορεί ο δερματολόγος να δει αν εμφανίστηκαν νέες ελιές και αν κάποιες από αυτές είναι επικίνδυνες.

Είναι μια πολύ χρήσιμη εξέταση για όσους έχουν πολλές ελιές, ειδικά στην πλάτη όπου κανείς δε μπορεί εύκολα να παρακολουθήσει μόνος του.

Η διαδικασία διαρκεί 20-30 λεπτά, ανάλογα με τον αριθμό τον ελιών.



Μια επίσκεψη στο φαρμακείο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές θα σε πείσει ότι το να διαλέξεις το σωστό αντηλιακό δεν είναι τόσο απλό.

Το κατάλληλο αντηλιακό θα σε προστατέψει όχι μόνο από εγκαύματα, που είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του δέρματος, αλλά και από τα σημάδια του χρόνου όπως πανάδες, ρυτίδες και φωτογήρανση.

Ποιο αντηλιακό όμως χρειάζεσαι;

Τι σημαίνει SPF;

Το SPF (Sun Protection Factor) ουσιαστικά δείχνει πόση ώρα το συγκεκριμένο αντηλιακό δρα.

Πόσο πιο ισχυρό είναι ένα αντηλιακό με SPF 30 από ένα SPF 15; Αν απάντησες δύο φορές πιο ισχυρό έκανες λάθος!
Το αντηλιακό με SPF 15 αντανακλά 93% των ακτίνων UVB ενώ αυτό με 30 SPF το 97%. Η αντηλιακή προστασία δεν αυξάνεται ανάλογα με το βαθμό SPF.

Οι περισσότεροι δερματολόγοι υποστηρίζουν ότι αντηλιακό με δείκτη προστασίας 15 αρκεί για καθημερινή χρήση ως κρέμα ημέρας ώστε να προλάβει τη φωτογήρανση.

Για εκτεταμένη όμως έκθεση στον ήλιο θα χρειαστείς αντηλιακό με δείκτη προστασίας 30.

Αν έχεις ιδιαίτερα ανοιχτόχρωμο δέρμα, παίρνεις φάρμακα που αυξάνουν την ευαισθησία στον ήλιο (π.χ. ισοτρετινοΐνη για την ακμή) ή ιστορικό καρκίνου του δέρματος τότε χρειάζεσαι αντηλιακό με SPF 50.

Τι δείκτη προστασίας θα χρειαστώ σήμερα;

Υπολόγισε πόσα λεπτά θα είσαι περίπου στον ήλιο και διαίρεσέ τα με τα λεπτά που χρειάζεσαι συνήθως για να πάθεις έγκαυμα. Αυτός είναι και ο ελάχιστος δείκτης που χρειάζεσαι.

Αν για παράδειγμα το δέρμα σου καίγεται μετά από 10 λεπτά έκθεσης στον ήλιο και σκοπεύεις να κάτσεις στην παραλία για 3 ώρες (180 λεπτά) θα χρειαστείς τουλάχιστον 180/10=18 SPF.

Πόσο αντηλιακό πρέπει να βάζω;

Οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε πολύ λίγο αντηλιακό.

Για να προστατευτείς χρειάζεσαι για το πρόσωπο ποσότητα ίση με περίπου 1 κουταλιά του γλυκού ενώ για το πρόσωπο και τα χέρια ίση με 2 κουταλιές της σούπας.

Τι γίνεται με την UVA ακτινοβολία;

Ο δείκτης προστασίας SPF αναφέρεται μόνο στην UVB ακτινοβολία. Για την UVA δεν υπάρχει δείκτης.

Προτίμησε αντηλιακά που να αναφέρουν ότι μπλοκάρουν και την UVA και που περιέχουν αβοβενζόνη, διοξείδιο του τιτανίου και οξείδιο του ψευδαργύρου.



Αν ο δερματολόγος αποφασίσει κλινικά ή με τη βοήθεια ψηφιακής δερματοσκόπησης ότι ένας σπίλος (ελιά) είναι επικίνδυνος, πρέπει να αφαιρεθεί χειρουργικά. 

Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν σπίλοι (ελιές) που ενοχλούν είτε  αισθητικά είτε λόγω θέσης. 
Η χειρουργική τους αφαίρεσή γίνεται τότε επιλεκτικά.

Πώς γίνεται η αφαίρεση σπίλου – ελιάς;

 
Αρχικά εφαρμόζεται τοπική αναισθησία με ένεση στην περιοχή του σπίλου.
Στις πιο απλές περιπτώσεις, πχ. σε σπίλους που βρίσκονται στον κορμό η αφαίρεση γίνεται με ελλειπτική τομή (όπως φαίνεται στην εικόνα δίπλα). 
Ακόμα και αν ο σπίλος έχει άλλο σχήμα πχ. στρογγυλό, η αφαίρεση γίνεται ελλειπτικά για να μπορεί μετά να γίνει συρραφή. 
Αυτό σημαίνει ότι η τελική ουλή θα έχει μήκος περίπου τριπλάσιο από τη διάμετρο του σπίλου.
 
Ο δερματοχειουργός αφαιρεί τον σπίλο με νυστέρι, εάν χρειαστεί κάνει αιμόσταση χρησιμοποιώντας συνήθως ηλεκτροκαυτηρίαση ή laser και μετά συρράφει με ράμματα.
Ο σπίλος αποστέλλεται σε ιστοπαθολόγο που θα τον μελετήσει με μικροσκόπιο και θα θέση τη διάγνωση (αν είναι καλοήθης ή όχι και αν αφαιρέθηκε ολόκληρος).
 

Σπίλος – ελιά στο πρόσωπο, δάχτυλα, νύχια ή στα γεννητικά όργανα

 
Σε ειδικές θέσεις όπως οι παραπάνω χρειάζονται συνήθως ειδικές τεχνικές εκτομής και συρραφής που γίνονται από εξειδικευμένο και έμπειρο δερματοχειρουργό.
Αντί για απλή συρραφή του τραύματος μπορεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις να γίνει και μεταμόσχευση δέρματος: χειρουργικά παίρνουμε δέρμα από μια άλλη θέση και το χρησιμοποιούμε σαν μόσχευμα στην περιοχή που θέλουμε. Και αυτή η τεχνική γίνεται από εξειδικευμένο δερματοχειρουργό.
 

Πότε αφαιρούνται τα ράμματα;

 
το πότε θα αφαιρεθούν τα ράμματα εξαρτάται από τη θέση της επέμβασης, την τάση της περιοχής και άλλους παράγοντες. Ο ιατρός που θα πραγματοποιήσει την επέμβαση θα σας ενημερώσει σχετικά.
Συνήθως αφαιρούνται 1 με 2 εβδομάδες μετά την επέμβαση.

Αφαίρεση σπίλου – επιπλοκές

 
Συνήθως είναι μια απλή διαδικασία με ελάχιστες επιπλοκές που συχνά περιορίζονται σε αιμάτωμα (μελανιά) ή ελαφρύ πόνο μετά την επέμβαση. 
Θεωρητικά όπως μπορεί να συμβεί αιμορραγία, μόλυνση της περιοχής συνήθως από κακές συνθήκες υγιεινής, αλλεργία στο αναισθητικό ή να οδηγήσει σε ουλή.
 

Ουλή μετά από αφαίρεση σπίλου

 
Μερικά άτομα έχουν συγκεκριμένο τύπο κολλαγόνου ώστε υπάρχει ο κίνδυνος μετά από κάθε χειρουργική αφαίρεση να εμφανίσουν ουλές.
Αν ξέρεις ότι το δέρμα σου είναι επιρρεπές στο να εμφανίσει ουλές ενημέρωσε τον δερματολόγο πριν την επέμβαση. Με ειδικές τεχνικές συρραφής μπορεί να μειώσει την πιθανότητα.
Επίσης μετά την επέμβαση η εφαρμογή κρέμας πχ. με σιλικόνη βοηθά στην πρόληψη ουλών.
Ακόμα και αν δημιουργηθεί ουλή, υπάρχουν τρόπου αντιμετώπισης πχ. με laser ή ενέσεις.
 

Αφαίρεση σπίλου με laser

 
Σε μερικές περιπτώσεις, όπως πχ. όταν ένας σπίλος είναι πολύ μεγάλος σε έκταση, η αφαίρεση με laser είναι ευκολότερη. 
Πρακτικά δε γίνεται χειρουργική εκτομή και μετά συρραφή όπως πριν αλλά με laser εξαχνώνεται-καίγεται ο σπίλος. Μένει μια επιφανειακή πληγή η οποία κλείνει σιγά σιγά.
Έχει συνήθως καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα έχει όμως και ένα μεγάλο μειονέκτημα: δεν μπορεί να μελετηθεί ο σπίλος στο μικροσκόπιο ώστε να αποκλειστεί κακοήθεια. 
Έτσι ο ιατρός “καίει τυφλά” τον σπίλο και ελπίζει 1ον να έφτασε σε αρκετό βάθος ώστε να μην ξαναβγεί και 2ον να μην ήταν κακοήθης. 
Το αν η αφαίρεση σπίλων με laser είναι ιατρικά επιτρεπτή είναι ένα θέμα που συζητείται ακόμα μεταξύ των δερματολόγων.
 

Αφαίρεση σπίλου – ελιάς κόστος

 
Δυστυχώς δεν υπάρχει μέσος όρος καθώς η τιμολόγηση της αφαίρεσης γίνεται από τον κάθε ιατρό διαφορετικά ανάλογα με τη δυσκολία της επέμβασης, το χρόνο που θα χρειαστεί, τη θέση, την εμπειρία του κλπ.. 
Σε περίπτωση που θέλετε να αφαιρέσετε έναν σπίλο σε ιδιώτη ιατρό συζητήστε μαζί του το θέμα του κόστους πριν την επέμβαση.