fbpx


Άρθρα / Νέα

download-6.jpeg

Καλά νέα φέρνει για τα βρέφη με αιμαγγείωμα αναδρομική μελέτη από τη Νέα Υόρκη.

Το αιμαγείωμμα είναι μια καλοήθης υπερπλασία των αγγείων στο δέρμα των βρεφών. Συχνά υποχωρεί αυτόματα χωρίς θεραπεία. Κάποιες φορές όμως αντί να υποχωρήσουν αυξάνουν σε μέγεθος, οπότε χρειάζονται αντιμετώπιση. Μέχρι στιγμής οι βασικές θεραπευτικές μέθοδοι ήταν τα laser, που είναι όμως επώδυνα, και οι β-αναστολείς, φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα, με γνωστές όμως πιθανές παρενέργειες για το βρέφος.

Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι σε κάποια βρέφη, με μικρά σχετικά αιμαγγειώματα, η τοπική εφαρμογή β-αναστολέα σε μορφή gel / κρέμας αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία.

Στη μελέτη περίπου 41% των παιδιών ήταν ηλικίας μικρότερης των 3 μηνών, 13% ήταν ηλικίας άνω των 12 μηνών. 86% των παιδιών δεν είχε καμία προηγούμενη θεραπεία. Τα περισσότερα αιμαγγειώματα (80%) εντοπίστηκαν στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου.

Μετά από έναν έως τρεις μήνες θεραπείας, 69,6% των ασθενών είχαν 10% ή μεγαλύτερη βελτίωση.

Μετά από έξι έως εννέα μήνες θεραπείας, 92,3% των ασθενών είχαν αισθητή βελτίωση, ενώ μόλις 6,0% δεν είχε καμία αλλαγή.

Τα αιμαγγειώματα με πάχος μικρότερο από 1 mm  ανταποκρίθηκαν καλύτερα στην τοπική θεραπεία.

Δεν υπήρχαν καρδιαγγειακές παρενέργειες και κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω παρενεργειών.

Φαίνεται ότι η νέα αυτή θεραπεία δίνει νέες προοπτικές στην αντιμετώπιση του βρεφικού αιμαγγειώματος, ενώ αποτελεί ασφαλή και ανώδυνη εναλλακτική των laser


background-blur-waiting-room-1200x800.jpg

Τι είναι η υπερτρίχωση;

– Υπερτρίχωση: ορισμός

Υπερτρίχωση είναι υπερβολική τριχοφυΐα σε σχέση πάντα με την ηλικία, το φύλο και τη φυλή. Η υπερτρίχωση μπορεί να αναπτυχθεί σε όλο το σώμα ή μπορεί να περιορίζεται σε λίγες περιοχές.

Η υπερτρίχωση μπορεί να είναι συγγενής (υπάρχει κατά τη γέννηση) ή επίκτητη (εμφανίζεται αργότερα στη ζωή).

Συγγενής υπερτρίχωση

Συγγενής υπερτρίχωση lanuginosa

Είναι ένα πολύ σπάνιο σύνδρομο με περίπου 50 περιπτώσεις παγκοσμίως.
Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από την υπερβολική τριχοφυΐα σε ένα παιδί κατά τη γέννηση. Το μεγαλύτερο μέρος του σώματος καλύπτεται με τρίχες. Στη συγγενή υπερτρίχωση lanuginosa, η υπερτρίχωση επιμένει σε όλη τη ζωή του ατόμου.

Συγγενής υπερτρίχωση terminalis

Είναι μια παραλλαγή της συγγενούς υπερτρίχωσης. Η κατάσταση αυτή πιθανώς να σχετίζεται με υπερπλασία των ούλων.

Υπερτρίχωση που σχετίζεται με σπίλους (έντριχος σπίλος)

Η υπερτρίχωση μπορεί να είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των συγγενών σπίλων, αγγειακής δυσπλασίας και σπίλου Becker.

Επίκτητη υπερτρίχωση

Είναι η υπερβολική τριχοφυία που αναπτύσσεται σε ένα άτομο μετά τη γέννηση. Η υπερβολική ανάπτυξη των τριχών μπορεί να εντοπιστεί σε μια συγκεκριμένη περιοχή ή να είναι γενικευμένη και να καλύπτει όλο το σώμα.

Τι προκαλεί την υπερτρίχωση;

Όταν η αιτία είναι άγνωστη ονομάζεται ιδιοπαθής υπερτρίχωση. Η συγγενής υπερτρίχωση πιστεύεται οφείλεται σε γενετική διαταραχή που κληρονομείται ή εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της αυτόματης μετάλλαξης.
Επίκτητη υπερτρίχωση lanuginosa πιθανώς να συνδέεται με κακοήθεια.

Άλλες πιθανές αιτίες της επίκτητης υπερτρίχωση περιλαμβάνουν:

  • Μεταβολικές διαταραχές: όπως η δερματική πορφυρία και γυναικολογικές διαταραχές όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
  • Υπερτρίχωση και φάρμακα: συχνότερα η φαινυτοΐνη και η κυκλοσπορίνη
  • Νευρική ανορεξία

Εστιασμένη υπερτρίχωση μπορεί να οφείλεται σε:

Αντιμετώπιση υπερτρίχωσης

Η θεραπεία της υπερτρίχωσης είναι η αποτρίχωση.
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι, αλλά πρέπει να επαναλαμβάνονται τακτικά:

  • Ξύρισμα
  • Χημική αποτρίχωση
  • Ηλεκτρόλυση και θερμόλυση
  • Αποτρίχωση με λέιζερ


Το ξανθέλασμα, ή αλλιώς ξάνθωμα των βλεφάρων, είναι μια καστανή η κίτρινη ή πορτοκαλί κηλίδα, στην περιοχή των ματιών.

Συνήθως είναι ασυμπτωματικές, δηλαδή δεν πονούν ή ενοχλούν άλλο τρόπο.
Μπορεί να είναι άσχετα με εσωτερικές παθήσεις όμως μερικές φορές συνοδεύονται με υπερλιπιδαιμία (αυξημένη LDL).

Γενικά, εκτός από έλεγχο των λιπιδίων δεν απαιτείται άλλη αντιμετώπιση εκτός αν το ξανθέλασμα ενοχλεί τον ασθενή.

Τα ξανθά ελάσματα αντιμετωπίζονται χειρουργικά με αφαίρεση, ηλεκτροκαυτηρίασή, με laser, ή με peeling.

Παρόλα αυτά αν η αιτία του ξανθέλασματος είναι εσωτερική, συχνά επανεμφανίζονται.



Η ακμή ταλαιπωρεί ή έχει ταλαιπωρήσει στο παρελθόν τους περισσότερους από εμάς προκαλώντας αντιαισθητικά σημάδια και ουλές. Ωστόσο οι ουλές αλλά και η ίδια η ακμή επιφέρει αρνητική επίδραση στη ποιότητα ζωής πολλών ασθενών.

Ποιοι παράγοντες ευθύνονται για την εμφάνιση της ακμής; Πως γίνεται η θεραπεία; Οι ουλές τελικά εξαφανίζονται; 

Οι ουλές της ακμής, όπως και η ίδια η ακμή, έχουν αρνητική επίδραση στη ποιότητα ζωής πολλών ασθενών. Οι ουλές είναι δυνατόν να οδηγήσουν, ιδίως στους νέους, σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, αμηχανία, κοινωνική απομόνωση, εμμονή με το πρόβλημα, αλλαγές στην κοινωνική ζωή, θυμό, άγχος, κατάθλιψη, επιδείνωση ψυχολογικών ή ψυχιατρικών προβλημάτων, μειωμένες επιδόσεις στα μαθήματα και ανεργία.

Το πρόβλημα είναι πιο έντονο στους έφηβους. Συνήθως πολλοί πάσχοντες απο ακμή ή και ουλές ακμής δεν ζητούν ιατρική βοήθεια για πολύ καιρό.

ΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Τα ανοιχτόχρωμα δέρματα έχουν κατά κανόνα καλύτερη ανταπόκριση στις θεραπείες, ενώ τα σκουρόχρωμα δέρματα συχνά εμφανίζουν υπέρχρωση ή υποχρωμία μετά από θεραπείες.

Θεραπεία με ισοτρετινοΐνη: σε ασθενείς οι οποίοι κάνουν θεραπεία ακμής με ισοτρετινοΐνη περιμένουμε 6 μήνες μετά τη λήξη της αγωγής για έναρξη θεραπείας των ουλών.

Είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί σε ασθενείς με ανοσοκαταστολή, λοιμώξεις με έρπητα κτλ.
Πάντα συζητούνται πιθανές επιπλοκές μετά τις χειρουργικές θεραπείες αποκατάστασης των ουλών καθώς και την πιθανή αναζωπύρωση της κυστικής ακμής. Για αυτό η ακμή πρέπει να είναι σε φάση ηρεμίας για τουλάχιστον 6 μήνες και μετά να ακολουθήσει η θεραπεία των ουλών. Λαμβάνεται σοβαρά υπόψη πιθανό ιστορικό χηλοειδών

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΛΩΝ

Η ουλή γίνεται μετά την υποχώρηση ορατών φλεγμονοδών βλαβών ακμής αλλά και των επιφανειακών ακόμα και όταν η ορατή φλεγμονή είναι ελάχιστη.

Ορισμένοι τύποι ακμής έχουν έντονη τάση να αφήνουν ουλές, όπως η κεραυνοβόλος ακμή (acne fulminans) και η συρρέουσα ακμή (acne conglobata).
Η δημιουργία της περιθυλακικής φλεγμονής, ιδίως μετά τη ρήξη του θυλακικού τοιχώματος, και ο ρόλος του p.acne οδηγούν σε ουλές, ιδίως τύπου ice-pick.

Αν η φλεγμονή είναι στο βάθος του χορίου είναι πολύ πιθανή η δημιουργία ουλών, ενώ βλάβες της επιδερμίδας ή στο επιφανειακό χόριο συνήθως δεν οδηγούν σε ουλή. Οι επιφανειακές βλάβες συνήθως οδηγούν σε παροδικό ερύθημα ή αλλαγές της μελάχρωσης, που δεν πρέπει να συγχέονται με τις ουλές.

Υπάρχουν 2 κύριες ομάδες ουλών ακμής: οι ατροφικές (με απώλεια ιστού) και οι υπερτροφικές ή χηλοειδής (με περίσσεια ιστού).
Πιο συχνές είναι οι ατροφικές. Άτομα με σκούρο δέρμα έχουν μεγαλύτερη τάση να αναπτύξουν ουλές.

Τρεις είναι οι τύποι των ατροφικών ουλών.

Ice-pick: στενές, με απότομα χείλη, σχήματος V, βαθιές και στενές (μικρότερες των 2 mm)
Rolling (κυματοειδείς): πλάτος 4-5mm και ρηχές
Box car: με επίπεδη βάση, σχήματος U είναι ρηχές ή βαθιές, είναι ίδιες με τις ουλές της ανεμοβλογιάς

Θεραπεία

Η έγκαιρη προσέλευση στο ιατρό και η έναρξη της κατάλληλης θεραπείας είναι η καλύτερη πρόληψη της δημιουργίας των ουλών της ακμής.

Ήπιες θεραπείες

Επιθέματα σιλικόνης, καθημερινά για 3-12 μήνες
Συμπίεση, καθημερινά για 6-12 μήνες
Κρυοθεραπεία για τα χηλοειδή
Χημικά peelings, για τις ατροφικές και εμβυθισμένες ουλές
Υαλουρονικό, για ανύψωση βυθισμένων ουλών
Τοπικές θεραπείες με βιταμίνη C, E, A πέρα από την προληπτική τους δράση, βοηθούν εφαρμοζόμενες μαζί με κάθε θεραπεία
Κρέμα tacrolimus, ρετινοϊκού οξέος

Χειρουργικές θεραπείες

Η κατάλληλη θεραπεία επιλέγεται ανάλογα με τη μορφή των ουλών, την εμπειρία του ιατρού, την δυνατότητα εφαρμογής και την ύπαρξη κατάλληλου εξοπλισμού.
Ενδοβλαβική έγχυση κορτιζόνης (μόνη της ή με κρυοθεραπεία)
Εκτομή της ουλής  με τοπική αναισθησία και συρραφή
Ανύψωση του πυθμένα της ουλής
Δερμοαπόξεση
Μικροδερματοαπόξεση
Ενδοβλαβική έγχυση ουσιών όπως 5-fluouracil, bleomycin, interferon
βουτιλική τοξίνη: γίνεται έγχυση γύρω από την ουλή
Lasers μετά από χρήση αναισθητικής κρέμας. Είναι γρήγορη διαδικασία, ιδίως με το fraxel CO2

Νεότερες θεραπείες

Frax peel: χρήση roller και ακολουθεί χημικό peeling
PRP με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες
Roller + τοπική εφαρμογή PRP
Ενέσεις PRP κάτω και γύρω από την ουλή
Συνδυασμός fraxel CO2 και PRP
Θεωρείται η θεραπεία με τα καλύτερα αποτελέσματα
Κρέμα PRP (από το αίμα του ασθενή) για εφαρμογή συνεχώς στο σπίτι

Συμπέρασμα

Η έγκαιρη και  αποτελεσματική θεραπεία της ακμής είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης της δημιουργίας των ουλών. Μετά τη θεραπεία της ακμής και περίοδο ηρεμίας 6 μηνών, ο ειδικός ιατρός επιλέγει τη μέθοδο θεραπείας των ουλών. Η θεραπεία αυτή πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του ασθενή, στο αποτέλεσμα που επιθυμεί, στα οικονομικά δεδομένα του ασθενή και στον τύπο των ουλών.

Ο ασθενής όμως πρέπει να γνωρίζει ότι οι ουλές πολύ δύσκολα εξαφανίζονται τελείως αλλά με κατάλληλη σειρά θεραπειών μπορεί να επιτευχθεί βελτίωση μέχρι και 75%.